[sbu_post_image]

در اکثر موارد درمان ناقلین هپاتیت ب شاهدی دال بر تخریب و التهاب سلول های کبدی دیده نمی شود و در واقع یک سازش و همزیستی بین ویروس و سیستم دفاعی بدن به وجود آمده است و این سازگاری تا سالیان دراز ممکن است باقی بماند و بیمار مشکل کبدی پیدا نکند و ویروس هپاتیت ب همچنان در حالت نهفته تا آخر عمر باقی بماند. از هر 100 نفری که به این حالت مبتلا هستند، سالیانه یک نفر (در ایران) ویروس را از بدن خود پاک کرده و آزمایش HBsAg آنها منفی می شود. ولی ممکن است 2 تا 3 نفر از این افراد در عرض چند سال، دچار عود بیماری شده و به اصطلاح فعالیت ویروس در بدن آنها مجدداً از سر گرفته شود. به همین دلیل است که به حاملین این ویروس توصیه می شود تا جهت معاینه و انجام آزمایش های کبدی و بررسی وضعشان هر 6 ماه یک مرتبه به پزشک متخصص هپاتیت مراجعه کنند.

ممکن است هپاتیت ب (HBsAg) در ناقلین منفی شود. اما این احتمال کم است.

طبق بررسی های انجام شده در مدت 10 سال از هر 100 نفر تنها 5 نفر منفی می شوند. بهتر است ناقلین هپاتیت به صورت دوره ای (هر 3 تا 6 ماه) از نظر عملکرد کبد بررسی شوند تا در صورت تبدیل به هپاتیت مزمن، تشخیص و درمان سریع تر صورت گیرد و از تخریب بیشتر کبد جلوگیری شود. به دنبال ابتلا به هپاتیت ب امکان دارد ویروس در بدن باقی بماند و این ویروس می تواند برای سال ها به صورت نهفته در بدن باقی مانده و فرد در واقع به عنوان « ناقل هپاتیت » شناخته می شود. در تعدادی از این افراد ممکن است ویروس فعال شده و سبب التهاب کبد گردید. در این جریان آنزیم های کبدی (SGPT, SGOT) در خون افزایش یافته و علائم و شواهد بالینی و آزمایشگاهی دال بر وجود التهاب در کبد ظهور می یابند.

طبق مطالعات انجام شده در اثرات از میان دو میلیون ناقل حدود 10 درصد یعنی 200 هزار نفر دچار مشکل کبدی بوده و ویروس هپاتیت ب در کبد تکثیر پیدا کرده و التهاب ایجاد شده است و این افراد نیازمند به تشخیص شدت التهاب در کبد و فعالیت ویروس در خون و احیاناً درمان دارند. امکان تبدیل حالت ناقل هپاتیت ب به هپاتیت مزمن در طی سال های وجود دارد و به همین دلیل پیگیری صحیح ناقلین ضروری است.

سیروز یا تنبلی کبد یک بیماری مزمن پیشرونده کبدی بوده که با التهاب منتشر و تشکیل جوشگاه (فیبروز) در کبد مشخص می شود. در سیروز به جای سلول های طبیعی کبد بافت جوشگاهی ایجاد می شود. تمام این تغییرات به دلیل سیر پیشرونده ی بیماری هپاتیت است.

برای درمان ناقلین هپاتیت ب توصیه می شود تا ضمن مراجعه دوره ای به پزشک و انجام آزمایشات لازمه به نقش تخریبی ویروس در کبد پی برده و اقدامات پیشگیری جهت جلوگیری از بروز عارضه ی سیروز کبدی به عمل آورند. درمان نهایی و قطعی بیماری سیروز، پیوند کبد است که می تواند بیماران را به زندگی سالم و طبیعی بازگرداند ولی هزینه ی انجام آن بالاست.

خواننده گرامی، پیشنهاد می شود مطلب ” درمان هپاتیت ” را جهت کسب اطلاعات بیشتر  مطالعه فرمایید.

منبع: کتاب ناقل هپاتیت


Tagged with: