سرطان کیسه صفرا از پیش آگهی بدتری نسبت به کلانژیوکارسینوما (CCC) برخوردار است و شانس زنده ماندن فرد مبتلا به آن 6 ماه یا کمتر است. احتمال ابتلای زنان به این نوع تومور 4 برابر بیشتر از مردان است. در اکثر بیماران مبتلا ، سابقه ابتلا به سنگ کیسه صفرا وجود دارد ولی فقط حدود 0.2 درصد از بیماران مبتلا به سنگ دچار سرطان کیسه صفرا می شوند. بیماری، اغلب در جریان جراحی سنگ صفرا یا التهاب کیسه ی صفرا تشخیص داده می شود. این بیماری با درد ربع فوقانی راست شکم و کاهش وزن تظاهر می یابد.

تومورهای متاستاتیک کبد

سرطان کیسه صفرا و سرطان های اولیه کولون، لوزالمعده و پستان، بیشترین توموروهای متاستاتیک کبد را تشکیل می دهند. خال های بدخیم (ملانوم) های چشمی مستعد دست اندازه به کبد هستند.

انسداد مجرای صفراوی

کُلستاز (cholestasis) از دو واژه ی یونانی «chole» به معنی صفرا و «stasis» به معنی متوقف شدن تشکیل شده است و عبارت است از قطع جریان صفرا در هر قسمت از دستگاه صفراوی، از کبد تا اثنی عشر و تشخیص این که محل انسداد در داخل کبد قرار دارد یا خارج از آن اهمیت زیادی دارد. علل داخل کبدی کلستاز عبارتند از از وجود سنگ یا تومور مسدودکننده مجرای مشترک صفراوی یعنی سرطان کیسه صفرا و کارسینوم لوزالمعده تشکیل می شوند. نشانه های هر دو نوع کلستاز عبارتند از یرقان، رنگ پریدگی، و وجود مدفوع چرب، تیره شدن ادرار و خارش شدید پوست. در صورت مشکوک بودن به وجود بیماری کبدی، نمونه برداری از کبد برای تایید تشخیص ضرورت دارد. درمان کلستاز خارج کبدی معمولاً به عمل جراحی نیاز دارد.

تشخیص و درمان سرطان کیسه صفرا

تشخیص سرطان کیسه صفرا معمولاً با استفاده از CT اسکن یا MRCP صورت می گیرد. درمان در مرحله I، کوله سیستکتومی (برداشتن کیسه صفرا) به شکل ساده و در مرحله II، کوله سیستکتومی کامل است. شانس زنده ماندن در مرحله I ، حدود 100 درصد و در مرحله ی II، از 60 تا 90 درصد است . موارد پیشرفته تر پیش آگهی بدتری دارد و بسیاری از تومورها را نمی توان در این مرحله جراحی کرد. رادیوتراپی کمکی که در صورت گرفتاری موضعی غدد لنفاوی انجام می شود شانس زنده ماندن را در سرطان کیسه صفرا افزایش نمی دهد.

منبع: کتاب راهنمای پزشکی خانواده – بیماری های کبد و مجاری صفراوی


Tagged with: