[sbu_post_image]

اکثر موارد هپاتیت حاد ویروسی ناشی از عفونت های ویروسی هستند:

  • هپاتیت ویروسی A، هپاتیت ویروسی B، هپاتیت ویروسی C، هپاتیت ویروسی B همراه با هپاتیت ویروسی D ، هپاتیت ویروسی E، ویروس هپاتیت ویروسی F (وجود بیماری نامشخص است)، هپاتیت ویروسی G یا GBV-C
  • علاوه بر ویروس های هپاتیت، سایر ویروس ها، از جمله ویروس سیتومگال، ویروس اپشتاین بار، ویروس تب زرد و غیره نیز می توانند موجب هپاتیت شوند.

هپاتیت A یا یرقان عفونی در اثر نوعی پیکورنا ویروس 27 نانومیکرونی از گروه RDA ویروس منتقل شده از راه مدفوعی – دهانی به وجود می آید. انتقال از راه مزبور اغلب ناشی از خوردن غذای آلوده یا تماس جنسی مقعدی/ دهانی است. دوره کمون هپاتیت ویروسی A، حدود 15 تا 50 روز است. هپاتیت ویروسی A، حاد است و مرحله مزمن ندارد. دستگاه ایمنی بیمار بر ضد هپاتیت ویروسی A، آنتی بادی هایی می سازد که موجب بروز ایمنی در برابر عفونت های بعدی می شوند.

علایم هپاتیت ویروسی A

در هپاتیت ویروسی A، احتمال بروز علایم و نشانه ها در بزرگسالان بیشتر از کودکان است. علایم عبارتند از: زردی، احساس خستگی، درد شکم، کاهش اشتها، حدود 15% از افراد آلوده به ویروس هپاتیت A (HAV) دچار نشانه های طول کشیده یا عود کننده، طی یک دوره 6تا9 ماهه می شوند. هپاتیت ویروسی A در مدفوع افراد مبتلا یافت می شود. انتقال ویروس مزبور معمولاً از فرد به فرد و از طریق قرار دادن چیزی که آلوده به ویروس موجود در مدفوع فرد مبتلا است در دهان صورت می گیرد. افراد خانواده ی فرد آلوده به ویروس، فردی که با بیمار آلوده به ویروس، تماس جنسی دارد، افراد و به ویژه کودکانی که در مناطقی زندگی می کنند که میزان موارد هپاتیت ویروسی A در انها از سال 1987 تا 1997 افزایش داشته است، افرادی که به کشورهایی مسافرت می کنند که هپاتیت ویروسی A در آنها شایع است، مردان همجنس باز، معتادان تزریقی و غیر تزریقی در خطر آلوده شدن به این عفونت قرار دارند.

درمان هپاتیت ویروسی A

به بیماران مبتلا به هپاتیت ویروسی A توصیه می شود در بستر استراحت کنند، مایعات زیادی مصرف کنند و از مصرف الکل پرهیز کنند. واکسنی وجود دارد که از بروز عفونت با ویروس هپاتیت ویروسی A در افراد تا 10 سال پیشگیری به عمل می آورد. ویروس هپاتیت ویروسی A از راه مصرف غذاهای دریایی نپخته یا نوشیدن آب آلوده به ویروس نیز انتقال می یابد. این موارد عمدتاً در کشورهای جهان سوم روی می دهند. رعایت دقیق بهداشت فردی و اجتناب از مصرف غذاهای نپخته و پوست نکنده می تواند به پیشگیری از عفونت کمک کند. افراد آلوده به ویروس هپاتیت A، 2 هفته قبل و یک هفته بعد از ایجاد زردی، ویروس را از مدفوع خود دفع می کنند. زمان میان عفونت و شروع بیماری به طور متوسط 28 روز (از 15 تا 50 روز) است و اکثر بیماران، طی 2 ماه به طور کامل بهبود می یابند. ولی در 15% بیماران، نشانه های مداوم یا عود کننده از 6 ماه تا یک سال پس از تشخیص اولیه وجود دارند.

راههای پیشگیری از هپاتیت A

بهترین راه پیشگیری، استفاده از واکسن هپاتیت ویروسی A است.

ایمونوگلبولین، موجب محافظت کوتاه مدت در برابر هپاتیت ویروسی A می شود و می توان آن را قبل از تماس با ویروس هپاتیت ویروسی A وطی 2 هفته پس از تماس با ویروس تجویز نمود.

شستشوی مرتب دست ها با آب و صابون پس از رفتن به توالت، پس از تعویض کهنه ی بچه و قبل از خوردن غذا.

در افراد 12 ماه به بالا، تزریق واکسن هپاتیت ویروسی A در موارد زیر توصیه می شود: در افرادی که به مناطقی مسافرت می کنند که احتمال بروز هپاتیت ویروسی A در آنها زیاد است. مردان همجنس باز. معتادان تزریقی و غیر تزریقی. افراد مبتلا به اختلالات انعقادی (مثل هموفیلی). افرادی مبتلا به بیماری مزمن کبد. کودکانی که در مناطقی زندگی می کنند که احتمال ایجاد هپاتیت ویروسی A در آنها از سال 1987 تا 1997 افزایش داشته است.

نکته:

هپاتیت ویروسی A بسیار به ندرت از راه عفونت از طریق انتقال خون منتشرمی شود. انتقال عمودی (از مادر به نوزاد) بسیار به ندرت در هپاتیت A دیده می شود. امروزه 4 نوع واکسن غیر فعال شده هپاتیت A وجود دارد که از نظر میزان تأثیر و عوارض یکسان هستند. انجام واکسیناسیون به منظور پیشگیری از هپاتیت A برای مدت 20 سال مؤثر دانسته شده است ولی به دلیل آنکه هپاتیت A همیشه به شکل حاد روی می دهد و بسیار به ندرت موجب مرگ می شود واکسن آن در همه افراد به کار نمی رود. تزریق واکسن هپاتیت A، دوبار و به فاصله یک تا 12 ماه یا 6 و 18 ماه و نیز در موارد اپیدمی (همه گیری) هپاتیت A انجام می شود.

امروزه مرکز کنترل و پیشگیری از بیماری ها (CDC) تزریق واکسن هپاتیت ویروسی A به کودکان را در یک سالگی توصیه می کند. همچنین کودکان مبتلا به بیماری مزمن کبدی و کودکانی که در مراکزی به سر می برند که همه گیری های هپاتیت ویروسی A در آنها وجود داشته و کودکان مبتلا به بیماری انعقادی (مثل هموفیلی) باید واکسن مزبور را دریافت نمایند. تزریق واکسن هپاتیت ویروسی A به طور معمول و همگانی به کودکان زیر یک سال توصیه نمی شود و در موارد معمولی نیز کودکان زیر 2 سال نباید علیه این بیماری واکسینه شوند.

خواننده گرامی، پیشنهاد می شود مطلب ” علایم و نشانه های هپاتیت ” را جهت کسب اطلاعات بیشتر در زمینه هپاتیت مطالعه فرمایید.

منبع: کتاب راهنمای پزشکی خانواده – بیماری های کبد و مجاری صفراوی


Tagged with: