عوارض ریفلاکس معده

یکی از عوارض مهم تنگی مری است . ریفلاکس های مکرر و دراز مدت باعث ایجاد آزردگی در مخاط مری می شود . مخاط مری دچار ورم و التهاب می شود و بعد دچار تنگی های پپتیک بشود . علامت مهم آن این است که بیمار سالها ترش می کند و سوزش دارد . بعد مدتی بهتر می شود ولی گیر می کند . بیمار با تنگی پپتیک ریفلاکس او خوب می شود ولی احساس گیر کردن دارد . اگر این صرفا تنگی پپتیک باشد با گشاد    کننده هایی آنرا باز می کنیم و آنرا درمان می کنیم . ولی باید نمونه برداری و اندوسکوپی بشود که یک سرطان مری روی آن سوار نشده باشد . بدنبال ریفلاکس طولانی مدت بجای بافت مری بافت معده جایگزین می شود و کم کم دچار تغییر بافتی می شود و زمینه های  کنسل ایجاد بشود.اینها باید آندوسکوپی بکنند و مورد بیوبسی قرار بگیرند . مسئله ی دیگر کنسل مری است که از عوارض دراز مدت ریفلاکس است .توصیه ی ما این است که کسانی که ریفلاکس دراز مدت دارند مورد آندوسکوپی قرار بگیرند و قسمت تحتانی مری و فوقانی معده شان موردارزیابی قرار بگیرد.سیگار از عواملی است که ریفلاکس را تشدید می کند یعنی کسی که ریفلاکس دارد و سیگارهم می کشد و دارو هم مصرف می کند ، یک سیکل معیوب است .فرد باید سیگارش را قطع کنند با به حداقل برساند تا درمان موثر باشد . سیگار فشار دریچه ی مری را تنگ می کند ، شانس ریفلاکس را افزایش می دهد . هر نوع دودی از جمله قلیان که بدتر از سیگار است ریفلاکس را افزایش می دهد.

مطالعه بیشتر  علت بیماری های گوارشی در سالمندان

عوارض ریفلاکس درصورت عدم درمان آن

تشخیص ریفلاکس با علائم کلینیکی است . ما راه خاص تخصصی را پیشنهاد نمی کنیم . برای هر بیماری آندوسکوپی نیاز نیست. بیمارانی که با علائم ریفلاکس مراجعه می کنند و ریسک بالا نیستند و علائم خطر ندارند ما با توجه به شدت علائم آنها برایشان درمان را شروع می کنیم  و پاسخ به درمان خودش تایید تشخیص ریفلاکس است . یکی از راههای تشخیص ریفلاکس در حقیقت درمان این بیماران است یعنی اگر به درمان جواب دادند و در صورتیکه علائم خطر نداشته باشند مثل احساس گیر کردن ، کاهش وزن ، دردهای خیلی شدید. اگر این علائم را نداشته باشد صرف اینکه بیمار با سوزش و علائم ریفلاکس باشد آنرا درمان می کنیم و اگر به درمان جواب داد این خودش تشخیص ریفلاکس   می شود و دیگر کار خاصی لازم نیست . اما بعضی از بیماران هستند که نیاز به اقدامات تشخیصی پیشرفته تری دارند مثل انجام آندوسکوپی فوقانی . کسانی که تنگی دارند و وقتی غذا می خورند احساس گیر کردن دارند . این علامت مهمی است. بیمارانی هستند که به دوز بالای درمان جواب نمی دهند. مثلا با دوز امپرازول چهل گرم یعنی یک کپسول صبح و یک کپسول شب ،جواب نمی دهند . این افراد پرخطر باید اندوسکوپی بشوند.

 


0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *