نوشته‌ها

داروی لامیوودین برای درمان هپاتیت مزمن بی

[sbu_post_image]

یکی دیگر از داروهایی که در درمان هپاتیت مزمن استفاده می شود، قرص لامیوودین است. این دارو با مهار آنزیم مسئول تکثیر ویروس هپاتیت بی سبب مهار تکثیر آن و کنترل این بیماری می شود. این دارو در حال حاضر در اروپا و آمریکا به عنوان نگهدارنده در مبتلایان به هپاتیت مزمن بی مورد تأیید قرار گرفته است. داروی لامیوودین برای درمان ، بیش از 7 سال است که در ایران مصرف می شود. این دارو در کسانی که به درمان اولیه با اینترفرون آلفا پاسخ مناسب نداده و یا در کسانی که به دلیل شدید بودن ضایعه ی کبدی، امکان استفاده از اینترفرون را ندارند، مورد استفاده قرار می گیرد. در حال حاضر برخی از پزشکان از این دارو به عنوان انتخابی اولیه در درمان هپاتیت مزمن بی استفاده می کنند.

تأثیر داروی لامیوودین

میزان تأثیر داروی لامیوودین برای درمان هپاتیت مزمن بی، در کوتاه مدت (در زمان مصرف و 6 ماه پس از قطع آن) بهتر از اینترفرون –آلفا است ولی تأثیر دراز مدت آن به درستی مشخص نیست. از این دارو بعد از پیوند کلیه و به منظور مهار بیماری عفونی هپاتیت بی استفاده می شود که نتایج آن درخشان است.

میزان مصرف

در مورد میزان مصرف روزانه دارو لامیوودین مطالعات متعددی انجام شده است که نتایج آن مصرف 100 میلی گرم روزانه را مناسب گزارش نموده است. در حال حاضر قرص لامیوودین به صورت 100 میلی گرم در بازار وجود دارد. و اما در مورد مدت مصرف، در حال حاضر درمان هپاتیت مزمن بی حداقل به مدت دو سال توصیه می شود. نتایج مصرف دوساله ی لامیوودین امیدی تازه به بیماران هپاتیت مزمن ویروسی نوع بی داده است. انواع دیگری از لامیوودین توسط شرکت های گوناگون به بازار عرضه شده است. در مورد کیفیت داروها و لزوم مصرف کدام نوع از لامیوودین با پزشک معالج مشورت کنید. در بیشتر موارد امکان قطع دارو لامیوودین در درمان وجود ندارد. فکر کنید فشار خون بالا دارید و لازم است همیشه دارو مصرف کنید.

عوارض مصرف لامیوودین

خوشبختانه مصرف داروی لامیوودین با خطراتی همراه نیست. در برخی موارد دردهای شکمی، ضعف و بی حالی و ضایعات پوستی گزارش شده است. در صورت بروز درد شدید شکمی به پزشک مراجعه کنید. از معایب مصرف داروی لامیوودین برای درمان هپاتیت مزمن بی، احتمال زیاد عود بیماری پس از قطع مصرف آن است و یکی از مشکلات دیگر بروز مقاومت به آن است. در حال حاضر در دنیا بررسی هایی در جهت استفاده چند دارو با هم در درمان هپاتیت مزمن بی در حال انجام است . با انجام آزمایش HBV DNA یا PCR شمارشی می توان به میزان و شدت فعالیت ویروس پی برد.

از فواید مصرف داروی لامیوودین برای درمان هپاتیت مزمن بی، منفی شدن این آزمایش است. باید توجه داشت که به دلیل بروز مقاومت به دارو (مقاومت در محل MDD را ویروس) هپاتیت مزمن بی شدت بیشتری می یابد و لازم است از داروهای دیگر مثل آدوفوویر و یا انتاکاوویر استفاده کرد. قرص آدوفویر 10 میلی گرمی بوده و روزانه یک عدد باید استفاده شود. قرص انتاکاوویر 0.5 یا 1 میلی گرمی است و روزانه باید یک عدد مصرف شود. مدت مصرف نامعلوم است. هرگز داروهای خود را سر خود قطع نکنید، ضرر می کنید! .
می توان از داروی لامیوودین علاوه بر درمان، در درمان سیروز کبدی نیز استفاده کرد. اصولاً جهت آماده کردن بیمار برای پیوند کبد، منفی شدن آزمایش HBV DNA با استفاده از داروی لامیوودین برای درمان هپاتیت مزمن بی، ضروی است. به هر حال نتایج اخیر در زمینه ی بهبودی علایم بیماری کبدی در بیماران مبتلا به سیروز کبدی امید بخش است.

خواننده گرامی، پیشنهاد می شود مطلب ” روش های درمان هپاتیت ” را جهت کسب اطلاعات بیشتر در زمینه درمان هپاتیت بی مطالعه فرمایید.

منبع: کتاب هپاتیت بی


داروی اینترفرون در درمان هپاتیت مزمن بی

[sbu_post_image]

در بیماری هپاتیت مزمن بی، آنزیم های کبدی مختل شده وجود ویروس با روش HBV DNA (PCR) به اثبات می رسد. جهت بررسی شدت التهاب و تخریب بافت کبد انجام نمونه برداری (بیوپسی کبد) ضروری است و چنانچه شدت آسیب زیاد باشد، اقدمات درمان هپاتیت مزمن بی توصیه می شود. از داروی آلفا اینترفرون در درمان هپاتیت مزمن بی به مقدار 5 تا 10 میلیون واحد روزانه یا یک روز در میان به مدت 6 تا 12 ماه استفاده می شود. اخیراً نوعی از اینترفرون جدید به نام پگ انترفرون معرفی شده که هفته ای یکبار استفاده می شود. عوارض این دارو کمتر از اینترفرون معمولی است ولی قیمت آن گران است.

داروی آلفا- اینترفرون به صورت زیرجلدی و با زاویه 45 درجه در درمان هپاتیت مزمن بی تزریق می شود. مناطق مناسب تزریق عبارتند از عضله بازو و عضلات روی ران که این مناطق در شکل آمده است.

عوارض داروی اینترفرون

بسیاری از داروهای درمان هپاتیت مزمن بی پس از تجویز در افراد مختلف عوارض جانبی ایجاد می نمایند، که با روش های مختلف می توان شدت این عوارض را کم کرد. همانند بسیاری از داروها مصرف اینترفرون نیز با عوارض همراه است، ولی خوشبختانه عوارض این داروها فقط محدود به زمان مصرف دارو می شود و عارضه طولانی مدت ندارد. مهمترین عارضه ی داروی اینترفرون در درمان هپاتیت مزمن بی، علایم شبه آنفلوانزا است مثل تب و لرز، سردرد، درد عضلات و مفاصل، خستگی و ضعف که با تداوم مصرف این دارو شدت این عوارض کاسته می شود. تزریق دارو قبل از خواب و استفاده از داروهای تب بر (نظیر قرص استامینوفن و مسکن و بروفن) سبب کاهش عوارض دارو می شود.

شدت عوارض داروی اینترفرون در درمان هپاتیت مزمن بی، در بین بیماران متفاوت است . عوارض دیگر این دارو عبارتند از: ریزش مو، تحریک پذیری، افسردگی و اختلال در خواب. گرچه ریزش مو عارضه ای است که بسیاری از بیماران از آن می ترسند، ولی باید بدانید که این عارضه در درمان هپاتیت مزمن بی جدی نبوده و حتی در صورت ریزش مو، پس از اتمام درمان این بیماری ، موها همانند سابق رشد می کنند. اگر عارضه ی تب و لرز بیش از 2-1 هفته پس از مصرف اینترفرون باقی بماند، با پزشک درمان هپاتیت مزمن بی در مورد ادامه ی مصرف این دارو مشورت کنید.

مصرف آلفا- اینترفرون در درمان مراحل پیشرفته ی هپاتیت مزمن بی که با علایم تورم یا و تجمع آب در شکم مشخص می شود، توصیه نمی شود.

نکاتی درمورد مصرف داروی اینترفرون در درمان هپاتیت مزمن بید

اینترفرون بر روی زمان دفع بسیاری از داروهایی که به طور همزمان با آن تجویز می شود، تأثیر می گذارد و سبب می شود که این داروها مدت طولانی تری در بدن باقی بمانند. از این داروها می توان تئوفیلین (دارویی که برای ناراحتی های تنفسی تجویز می شود) را نام برد. بنابراین کلیه داروهایی که همزمان با اینترفرون مصرف می شود، باید به اطلاع پزشکی برسانید. تجویز اینترفرون در درمان هپاتیت مزمن بی سبب بروز یک سری عوارض زودرس شبیه به آنفلوآنزا می شود. این عوارض عبارتند از: تب و لرز، سردرد، درد عضلانی، درد مفصلی، تهوع، استفراغ و اسهال.

این علایم معمولاً به فاصله چند ساعت پس از تجویز اینترفرون برای درمان هپاتیت مزمن بی مشاهده می شوند و اغلب خودبخود بهبود می یابند و در عرض چند هفته بیمار نسبت به آنها تحمل پیدا می کند.

عوارض داروی اینترفرون، نیازی به قطع دارو ندارند ولی باید با پزشک معالج در میان گذاشته شود.

در صورتی که قبل از تجویز اینترفرون در درمان هپاتیت مزمن بی به افسردگی مبتلا هستید و یا از داروهای اعصاب و روان استفاده می کنید حتماً به پزشک اطلاع دهید. هرگونه عارضه ای نظیر خواب آلودگی، تشنج، فشار خون بالا و نا منظم شدن ضربان قلب را باید به پزشک متذکر شود. در هنگام مصرف اینترفرون انجام یکسری آزمایش از جهت بررسی وضعیت بیمار ضروری است که حتماًٌ باید آنها را به طور منظم انجام داد. در تمام مدت تجویز اینترفرون برای درمان هپاتیت مزمن بی باید تحت نظر پزشک معالج انجام شود. در صورتی که با دوره اول تجویز اینترفرون برای درمان ویروس هپاتیت بی، پاسخ مثبت و بهبودی بالینی پیدا نکردید، ممکن است تجویز دوره های بعدی آن ضرورت داشته باشد.

چند نکته:

– تزریق داروی اینترفرون در درمان هپاتیت مزمن بی، باید به صورت زیر جلدی و با زاویه ی 45 درجه صورت گیرد و از تزریق دارو داخل رگ جداً خودداری شود.

– برای کاهش عوارض داروی اینترفرون در درمان هپاتیت مزمن بی، بهتر است زمان تزریق هنگام غروب باشد.

– داروی اینترفرون، حتماً در قسمت پایین یخچال نگهداری شود ولی از یخ زدن آن جلوگیری شود. پس از تزریق میزان تجویز شده، باقیمانده آن را دور بریزید.

– در هنگام مصرف داروی اینترفرون، انجام آزمایشات لازم ضروری است حتماً در زمان توصیه شده مراجعه نمایید. مصرف بیشتر مایعات در طول درمان توصیه می شود.

خواننده گرامی، پیشنهاد می شود مطلب ” روش های درمان هپاتیت ” را جهت کسب اطلاعات بیشتر در زمینه درمان هپاتیت بی مطالعه فرمایید.

منبع: کتاب هپاتیت بی