نوشته‌ها

داروی ناقلین هپاتیت ب

[sbu_post_image]

رعایت دستورات بهداشتی و مراجعات دوره ای به پزشک برای ناقلین هپاتیت ب از اهمیت زیادی برخوردار است. تا به امروز داروی ناقلین بیماری به صورت قطعی مشخص نشده و برای ناقلین بیماری درمان خاصی توصیه نشده است، البته چون عملکرد کبد نیز خوب است درمان خاصی نیاز ندارد. فقط این عزیزان باید بدانند که مصرف مشروبات الکلی منجر به فعال شدن ویروس هپاتیت در کبد و بدنبال آن پیشرفت بیماری می شود.

داروهایی که در حال حاضر در درمان هپاتیت مزمن «ب» استفاده می شوند، بیشتر در جلوگیری از پیشرفت بیماری مؤثرند. از این داروها می توان آلفا- اینترفرون را نام برد. به هر حال در موارد بسیار نادری با استفاده از این دارو، ویروس از بدن کاملاً حذف می شود. به دلیل عوارض و احتمال عدم پاسخ به درمان، مصرف این داروها در ناقلین توصیه نمی شود.

داروی اینترفرون

اینترفرون پروتئینی است که توسط سلول های بدن در پاسخ به عفونت ها و از جمله عفونت توصیه می شود. اینترفرون اثرات ضدویروسی داشته و سیستم دفاعی بدن را تحریک می کند. پس از انجام نمونه برداری از کبد، با نظر پزشک معالج جهت درمان هپاتیت مزمن از این دارو استفاده می شود.
از آلفا- اینترفرون در درمان ناقلین هپاتیت ب استفاده نمی شود. برای پیشگیری از پیشرفت التهاب در کبد از داروی آلفا-اینترفرون استفاده می شود. در بیماران ناقل التهاب در کبد وجود ندارد و آنزیم های کبدی آنها طبیعی است. مطالعات متعددی در دنیا انجام شده و بی تأثیر بودن این دارو در ناقلین هپاتیت ب ثابت شده است و نیازی به تکرار این تحقیقات نیست.

امکان ندارد که از افراد دارای آنتی بادی ضد هپاتیت ب خون گرفت و به افراد ناقل مزمن بیماری تزریق کرد و سبب از بین رفتن آن شد. همچنین با تعویض خون امکان از بین رفتن ویروس وجود ندارد. به این دلیل که ویروس در کبد تکثیر می کند و مجدداً وارد خون می شود و تعویض خون فایده ای ندارد و در ضمن اگر سیستم ایمنی هر فردی بتواند ویروس را مهار کند، آنتی بادی در خون ظاهر می شود و مصرف آنتی بادی محیطی تأثیری بر آن ندارد.

در بررسی دوره ای ناقلین هپاتیت ب، یکی از آزمایشات، اندازه گیری آنزیم های کبدی است و آزمایشات دیگری مثل اندازه گیری میزان آلبومین سرم، وضعیت انعقاد خون (PT)، سونوگرافی کبد و طحال و معاینه ی دقیق نیز حتماً انجام می شود. در صورتیکه همه ی این بررسی طبیعی باشند، نباید نگران بود.

ارتباط هپاتیت با کبد چرب

کبد چرب علل متعددی دارد. از مهمترین علل آن در ایران می توان چاقی، مصرف مواد چربی و نشاسته ای به مقادیر زیاد، افزایش چربی های خون (کلسترول و یا تری گلیسیرید) و ابتلا به بیماری قند را نام برد. در کشورهای غربی مصرف مشروبات الکلی از مهمترین علل بروز بیماری کبد چرب به شما می رود. کبد چرب ارتباطی با بیماری هپاتیت ب ندارد ولی توصیه می شود با رعایت دستورات تغذیه ای (مصرف بیشتر سبزیجات و میوه جات تازه و کاهش مصرف مواد نشاسته ای و عدم مصرف چربی) و انجام حرکات ورزشی مفید و مستمر با بیماری کبد چرب مقابله کنید. البته احتمال تشدید اثرات ویروس هپاتیت ب در کبد با همراهی کبد چرب وجود دارد.

خوشبختانه اکثر ناقلین هپاتیت ب دچار سیروز کبدی نمی شوند. با توجه به نتایج آخرین تحقیقات انجام شده پیشنهاد می شود تا بررسی بیشتر از شما یعنی الکتروفورز پروتئین های سرم انجام شود اگر طبیعی باشد تحت پیگیری قرار بگیرد تا در صورت بروز هر گونه اختلال در آزمایشات کبدی سریعاً بررسی بیشتر و درمان صورت گیرد. برای شما اقدام درمانی لازم نیست.

تاثیر نوعی قارچ بر درمان

تاریخچه ی مصرف قارچ کومبوچیا به قبل از میلاد حضرت مسیح (ع) در کشور چین باز می گردد. در آن زمان شکل خشک این قارچ به صورت یک نوشیدنی (مثل چای) مورد استفاده بوده است. به مرور زمان مصرف این قارچ به سایر نقاط دنیا گسترش پیدا کرد. با ورود این قارچ به اروپا تحقیقات وسیعی در مورد آن انجام شده است. کومبوچیا شامل لایه های مختلف متشکل از قندهای مختلف و حاوی مخمرها و باکتری ها است. مخمرهای موجود با تجزیه کردن قندهای پیچیده، قندهای ساده ای مثل گلوکز و فروکتوز تولید می کند. قندهای تولیدی سپس به مصرف مخمرها رسیده و الکل تولید می شود و پس از تکثیر باکتریها الکل تبدیل به اسید می شود و به این ترتیب می توان از آن یک نوشیدنی تهیه کرد که حاوی مواد قندی و انواع ویتامین ها است.

در مورد تأثیر این نوشیدنی در بهبود افزایش فشار خون، روماتیسم مفصلی، از بین بردن حساسیت ها و سلامتی پوست مطالب زیادی گفته شده است ولی در مورد تأثیر آن در بیماریهای کبدی و به خصوص هپاتیت ویروسی به عوان داروی ناقلین هپاتیت ب هیچ مطلب علمی قابل استناد وجود ندارد و ما توصیه نمی کنیم. از طرف دیگر مصرف این قارچ در برخی شرایط برای انسان ها خطرناک است. رشد کامبوچیا در شرایط غیر استاندارد می تواند موجب رشد برخی میکروب های خطرناک و تولید سمومی توسط آنها شده و مصرف آن به کم خونی و حتی مرگ انسان ها بیانجامد.

خواننده گرامی، پیشنهاد می شود مطلب ” تشخیص و درمان هپاتیت ب ” را جهت کسب اطلاعات بیشتر در زمینه هپاتیت بی مطالعه فرمایید.

منبع: کتاب ناقل هپاتیت


درمان ناقلین هپاتیت ب

[sbu_post_image]

در اکثر موارد درمان ناقلین هپاتیت ب شاهدی دال بر تخریب و التهاب سلول های کبدی دیده نمی شود و در واقع یک سازش و همزیستی بین ویروس و سیستم دفاعی بدن به وجود آمده است و این سازگاری تا سالیان دراز ممکن است باقی بماند و بیمار مشکل کبدی پیدا نکند و ویروس هپاتیت ب همچنان در حالت نهفته تا آخر عمر باقی بماند. از هر 100 نفری که به این حالت مبتلا هستند، سالیانه یک نفر (در ایران) ویروس را از بدن خود پاک کرده و آزمایش HBsAg آنها منفی می شود. ولی ممکن است 2 تا 3 نفر از این افراد در عرض چند سال، دچار عود بیماری شده و به اصطلاح فعالیت ویروس در بدن آنها مجدداً از سر گرفته شود. به همین دلیل است که به حاملین این ویروس توصیه می شود تا جهت معاینه و انجام آزمایش های کبدی و بررسی وضعشان هر 6 ماه یک مرتبه به پزشک متخصص هپاتیت مراجعه کنند.

ممکن است هپاتیت ب (HBsAg) در ناقلین منفی شود. اما این احتمال کم است.

طبق بررسی های انجام شده در مدت 10 سال از هر 100 نفر تنها 5 نفر منفی می شوند. بهتر است ناقلین هپاتیت به صورت دوره ای (هر 3 تا 6 ماه) از نظر عملکرد کبد بررسی شوند تا در صورت تبدیل به هپاتیت مزمن، تشخیص و درمان سریع تر صورت گیرد و از تخریب بیشتر کبد جلوگیری شود. به دنبال ابتلا به هپاتیت ب امکان دارد ویروس در بدن باقی بماند و این ویروس می تواند برای سال ها به صورت نهفته در بدن باقی مانده و فرد در واقع به عنوان « ناقل هپاتیت » شناخته می شود. در تعدادی از این افراد ممکن است ویروس فعال شده و سبب التهاب کبد گردید. در این جریان آنزیم های کبدی (SGPT, SGOT) در خون افزایش یافته و علائم و شواهد بالینی و آزمایشگاهی دال بر وجود التهاب در کبد ظهور می یابند.

طبق مطالعات انجام شده در اثرات از میان دو میلیون ناقل حدود 10 درصد یعنی 200 هزار نفر دچار مشکل کبدی بوده و ویروس هپاتیت ب در کبد تکثیر پیدا کرده و التهاب ایجاد شده است و این افراد نیازمند به تشخیص شدت التهاب در کبد و فعالیت ویروس در خون و احیاناً درمان دارند. امکان تبدیل حالت ناقل هپاتیت ب به هپاتیت مزمن در طی سال های وجود دارد و به همین دلیل پیگیری صحیح ناقلین ضروری است.

سیروز یا تنبلی کبد یک بیماری مزمن پیشرونده کبدی بوده که با التهاب منتشر و تشکیل جوشگاه (فیبروز) در کبد مشخص می شود. در سیروز به جای سلول های طبیعی کبد بافت جوشگاهی ایجاد می شود. تمام این تغییرات به دلیل سیر پیشرونده ی بیماری هپاتیت است.

برای درمان ناقلین هپاتیت ب توصیه می شود تا ضمن مراجعه دوره ای به پزشک و انجام آزمایشات لازمه به نقش تخریبی ویروس در کبد پی برده و اقدامات پیشگیری جهت جلوگیری از بروز عارضه ی سیروز کبدی به عمل آورند. درمان نهایی و قطعی بیماری سیروز، پیوند کبد است که می تواند بیماران را به زندگی سالم و طبیعی بازگرداند ولی هزینه ی انجام آن بالاست.

خواننده گرامی، پیشنهاد می شود مطلب ” درمان هپاتیت ” را جهت کسب اطلاعات بیشتر  مطالعه فرمایید.

منبع: کتاب ناقل هپاتیت