نوشته‌ها

رفلاکس معده چیست؟

[sbu_post_image]

رفلاکس معده یک بیماری بسیار شایع است و مردم با آن سر و کار دارند. بیماری رفلاکس معده و برگشت اسید یا اصطلاحاً ترش کردن است.

ترش کردن

در ایران حدود شاید 10 تا 20 درصد از مردم کشور ما به رفلاکس معده مبتلا هستند. تعریفی که از این مشکل گوارشی بیماران پیش ما می کنند، احساس ترش کردن یا سوزش پشت جناق سینه یا بعضاً احساس تلخی در دهان، احساس برگشت یک مایع تلخ یا مایع ترش در دهان است. اینها همه علائم رفلاکس معده است که بیماران به عنوان ترش کردن عنوان می کنند.

درمان رفلاکس معده

چیزی که باید مد نظر داشته باشیم، درمانهای غیر دارویی، چیزهایی که باعث تشدید رفلاکس معده می شوند را باید در نظر داشته باشیم و بعد در مورد درمان دارویی رفلاکس معده صحبت خواهیم کرد. چیزی که در مورد این بیماری مهم است تعداد و دفعاتش است. اگر یک نفر اتفاقی در یک ماه تا دو بار آن هم بعد از خوردن غذای خاصی که می خورد، ترش کند خیلی مهم نیست و لازم نیست پیگیری کند. ولی اگر ترش کردن و بازگشت اسید معده در هفته حداقل یک تا دو بار بروز می کند و با این مسئله سر و کار دارد، در این دسته از بیماران، رفلاکس معده مورد اهمیت است و باید به پزشک متخصص درمان رفلاکس معده مراجعه کنند و دیگر مسائل و نکات را مد نظرشان قرار دهند.

خواننده گرامی، پیشنهاد می شود مطلب ” درمان جراحی ریفلاکس معده ” را جهت کسب اطلاعات بیشتر در زمینه رفلاکس معده مطالعه فرمایید.

نویسنده: دکتر رضادوست


عوامل رفلاکس معده

عوامل تشدید کننده

اینکه چه عواملی باعث ایجاد تشدید رفلاکس معده می شوند اما مهمترین دلایل برروز و یا تشدید این بیماری کدامند، هنوز به صورت واضح مشخص نیست. یکسری تئوری هایی به هر حال در مهمترین دلایل رفلاکس معده زده می شود. مثل محل اتصال مری به معده که نقش یک دریچه را بازی می کند (عملاً هیچ دریچه ای وجود ندارد، بلکه فقط نقش یک دریچه را بازی می کند. این دریچه کارکرد خود را از دست می دهد و کارایی خودش را از دست می دهد و باعث برگشتن اسید از معده به مری یا رفلاکس معده می شود. اما مهمتر از آن دلایلی است که باعث تشدید علائم بیمار می شوند:

  • پرخوری- اگر سریع غذا بخوریم.
  • غذا را کامل بخوریم.
  • غذا را با استرس و نگرانی بخوریم.
  • غذاهایی که خیلی چرب، تند و شور هستند.
  • مصرف ادویه و فلفل زیاد در غذاها
  • سیب زمینی سرخ کرده
  • غذاهایی که سیر و پیاز دارند یا مواد نگهدارنده دارند. مثل سوسیس و کالباس، غذاهای فست فود، ساندویچ و پیتزا، انواع سس های چرب و پر نمک مخصوصاً سس قرمز
  • مصرف مرکبات ترش مثل کیوی، پرتقال، نارنگی
  • مصرف کافئین زیاد مثل شکلات، قهوه، نسکافه، مصرف چایی به خصوص پررنگ و اسانس دارد، چایی که تازه نباشد.
  • مصرف نان و خمیرهایی که خوب پخته نمی شوند، مثل نان باگت، نان سفید، نان بربری.
  • چاقی و افزایش وزن باعث می شود که فشار شکم بالا رود و رفلاکس معده را تشدید می کند.
  • اگر مابلافاصله بعد از غذا دراز بکشیم (به مدت کوتاه) این خودش باعث ترش کردن می شود.
  • سیگار، مصرف دخانیات، الکل، نوشابه های گازدار، استرس ها و فشارهای عصبی از عوامل تشدیدکننده درد رفلاکس معده هستند.
  • پوشیدن لباس های خیلی تنگ باز هم چون باعث افزایش فشار در شکم می شوند از مهمترین دلایل رفلاکس معده هستند.

نویسنده: دکتر رضادوست


علل ریفلاکس معده

سوزش سر دل تنها علامت ریفلاکس معده به مری نیست. این علامت برای مردم شناخته شده تر است. سوزش سر دل علل و علایم دیگری هم دارد ولی چون خیلی از مردم با آن ها آشنا نیستند ممکن است نادیده شان بگیرند و ندانند که امکان دارد این حالات به خاطر ابتلا به عارضه ریفلاکس معده به مری باشد. این علایم عبارتند از:

  • صاف کردن مکرر گلو
  • سرفه های مکرر که شب ها وقتی دراز می کشید هم بروز می کنند.
  • خشونت یا گرفتگی صدا
  • احساس اینکه وقتی می خواهید قورت بدهید، چیزی در بالای قفسه سینه یا گلوی تان گیر کرده است.
  • درد قفسه سینه که به بیماری قلبی ربطی ندارد- اسم، برونشیت یا عفونت ریه عود کننده
  • ظاهر شدن لک روی دندان ها یا بوی بد دهان

علل ریفلاکس معده به مری و سوزش پشت جناغ

دو عامل اصلی به بروز سوزش پشت جناغ کمک می کنند: کامل بسته نشدن دریچه بین مری و معده (اسفنکتر مری) و اسیدی بودن غذاهایی که به سمت مری پس می زنند (تصویر شماره 1-4). اگر حس می کنید این مشکل را دارید، کار عاقلانه این است که به پزشک مراجعه و درباره عوامل احتمالی این مشکل ناراحت کننده با او صحبت کنید. علاوه بر این فاکتورهای معمول دارد: خم شدن یا بلند کردن اجسام سنگین هم علائم ریفلاکس معده را بدتر کند. سیگار کشیدن هم می تواند اسید معده را بیشتر کند و هم باعث شود اسفنکتر مری کاملاً بسته نشود و به این ترتیب هر دو عامل اصلی را ایجاد کند. این هم یک دلیل دیگر برای ترک سیگار.

اسفنکتر مری کامل بسته نمی شود. سوزش پشت جناغ می تواند دلایلی متعدد داشته باشد که عبارتند از:

  • چاقی: چاقی و داشتن اضافه وزن یکی از اصلی ترین عوامل خطرساز ابتلا به ریفلاکس معده است. به خصوص اگر شاخص توده بدنی شما (BMI) بیشتر از 30 باشد، این خطر بیشتر خواهد بود. اضافه وزن و چاقی موجب می شود که به عضلات اسفنکتر مری بیش از مقدار لازم فشار وارد شود و در نتیجه عضلات به سختی می توانند پس از اینکه شما غذا را می بلعید، این درگاه را کاملاً بسته نگه دارند.
  • کند شدن تخلیه معده: در حالت طبیعی، وقتی غذا خوردن می شود، معده غذایی را که قدری هضم شده از خود بیرون می راند و روانه روده کوچک می کند تا روند هضم در آنجا ادامه یابد. اگر سرعت این تخلیه کم باشد، غذاها و مایعات در معده باقی می مانند و بعد به طرف بالا بر می گردند و وارد مری می شوند. اگر غذا خیلی چرب باشد یا فرد دیابت داشته باشد یا داروهای خاصی مصرف کند، امکان دارد تخلیه معده کند شود و با تأخیر صورت گیرد. 
  • داروهایی که پزشک تجویز می کند و آنهایی که بدون نسخه هم می توان تهیه کرد: داروهای متعددی هستند که مانند مانعی جلوی عملکرد صحیح معده را می گیرند و می توانند باعث شوند تخلیه معده به کندی و با تأخیر انجام شود. آنتی هیستامین ها، داروهای مسدودکننده کانال کلسیم و بقیه داروهای ضدفشار خون، ضد افسردگی های سه حلقه ای (تری سیکلیک) و داروهای ضداسهال از جمله این داروها هستند.
  • بارداری: حدود 40 درصد از زنان باردار در هر سه ماهه بارداری از ریفلاکس معده شکایت می کنند. در دوران حاملگی فشار بیشتری روی معده وارد می شود و افزایش هورمون پروژسترون طی بارداری باعث می شود که عضلات اسفنکتر مری شل شوند.
  • فتق هیاتال: فتق، حالتی است که در آن بخشی از یک قسمت از بدن بیرون می زند و به داخل قسمت دیگری نفوذ می کند. فتق معمولاً به دلیل ضعف بافتی یا فشار بیش از حد حاصل از فعالیت های فیزیکی شدید ایجاد می شود. در فتق هیاتال، بخشی از معده به دیافراگم فشار وارد می کند- دیافراگم عضله ای است که فضای قفسه سینه شما را از شکم جدا می کند- و این فشار بی جا و بیش از اندازه در جایی که دریچه بین مری و معده قرار گرفته وارد می شود. در واقع این بافت بیرون زده معده به اسفنکتر مری فشار وارد می کند، آن را جابجا می کند و می تواند موجب بروز ریفلاکس معده شود یا بدترش کند و در واقع از علل و علایم ریفلاکس و سوزش سر دل است.

منبع: کتاب درمان بیماری های معده


علت اسیدی شدن معده چیست؟

احساس سوزشی که بیماران مبتلا به ریفلاکس دارند به خاطر محتویات اسیدی معده یا غذای ترش شده است. علل احتمالی اسیدی شدن معده عبارتند از:

  • ناکافی بودن بزاق

بدن شما باید هر روز در حدود یک لیتر بزاق بسازد، این یکی از کارهایی است که بدن برای خنثی کردن اسید معده انجام می دهد. اگر بزاق به مقدار کافی ساخته نشود، احتمال دارد شما به یکی از اختلالات غدد بزاقی دچار باشید یا شاید داروهایی مصرف می کنید که ایجاد اختلال در تولید بزاق، یکی از عوارض جانبی آن هاست. تعداد اندکی از این داروها عبارتند از آنتی هیستامین ها، داروهای ضداسهال و داروهای ضدافسردگی سه حلقه ای (تری سیکلیک).

  • غذاهای اسیدی کننده محتویات معده

بعضی از غذاها و نوشیدنی ها می توانند باعث اسیدی شدن معده و بروز ریفلاکس شوند یا آن را بدتر کنند. غذاها و نوشیدنی هایی که باید برای جلوگیری از اسیدی شدن معده از رژیم غذایی خود حذف کنید عبارتند از:

مایعات اسیدی شامل: – سس های سالادی که سرکه دارند، – نوشابه های گازدار- آب پرتقال و آب بقیه مرکبات- آب گوجه فرنگی
غذاهایی که حاوی اسید هستند: – مرکبات- غذاهایی که ماده اصلی تهیه ان ها گوجه فرنگی است مانند سس گوجه و پیتزا- غذاهای چرب- غذاهای سرخ شده- سیر- پیاز
غذاهای و نوشیدنی هایی که باعث می شوند عضلات اسفنکتر مری شل شوند: – شکلات- قرص نعنا- کافئین
عوامل دیگر: – سیگار کشیدن

نوشیدنی های حاوی کولا، آب پرتقال، آب گوجه فرنگی و سس های سالادی که سرکه دارند، به طور ذاتی موادی اسیدی هستند که می توانند باعث بروز ریفلاکس شوند و از علت اسیدی شدن معده باشند. غذاهای اسیدی دیگر به خصوص مرکبات، غذاهایی که ماده اصلی تهیه آن ها گوجه فرنگی است مانند سس گوجه و پیتزا، غذاهای چرب یا سرخ شده و ادویه دار، سیر و پیاز نیز نمی توانند ریفلاکس ایجاد کرده یا آن را تشدید کنند. همین طور، شکلات و نوشیدنی هایی که کافئین یا الکل دارند و غذاهایی که طعم نعنا دارند مانند قرص های نعنا هم می توانند روی عضلات اسفنکتر مری اثر بگذارند و آن را شل کنند و موجب شوند که کامل بسته نشود و به این ترتیب غذاها به داخل مری پس بزنند.

نوشیدن الکل یکی از عوامل مهمی است که ریفلاکس را بدتر می کند و از علت اسیدی شدن معده است. هرگز الکل ننوشید. نوشیدن این مایع مضر و خالی از هرگونه ماده مغذی، فقط خطرناک است و هیچ فایده ای برای بدن ندارد. نوشیدن الکل هرگز و تحت هیچ شرایطی برای هیچ کسی توصیه نمی شود.

منبع: کتاب درمان بیماری های معده


علایم ریفلاکس معده

اگر دیدید که شما با یکی از علایم زیر همراه شده باید به پزشک متخصص ریفلاکس معده و سوزش سر دل مراجعه کنید:

  • تهوع و استفراغ
  • اشکال در بلع یا درد هنگام بلع
  • کاهش وزن بیش از 3/5 تا 5 کیلو عرض 3 ماه
  • خون بالاآوردن
  • اگر بیش از 10 سال است که همچنان علایم ریفلاکس معده دارید.
  • علایمی که بیش از چند ماه طول کشیده اند و به تغییر رژیم غذایی و داروهای بدون نسخه مثل اومپرازول، رانیتیدین یا فاموتیدین جواب نداده اند.
  • اگر مرد و سفید پوست هستید و سنتان بیش از 45 سال است و 10 سال یا بیشتر است که علایم دارد.
  • به دلیل خطر بروز عارضه ای به نام مِری بارِت
  • (بعد از چند سال که مری به طور دایم با اسید معده در تماس باشد، به تدریج تغییراتی در آن ایجاد می شود که دیواره آن شبیه معده می سازد) این وضعیت را اصطلاحاً مری بارت (Barrett) می نامند، زیرا اولین بار دکتری به نام بارت آن را کشف کرد. این عارضه می تواند به سرطان مری منجر شود به همین خاطر باید مورد بررسی پزشکی قرار گیرد.
  • سابقه سرطان مری یا معده در خانواده
  • اگر چهار هفته گذشته و همچنان علایم ریفلاکس معده دارید.

تست تشخیص ریفلاکس

اگر همه ملاحظات تغذیه ای را رعایت کرده اید و عادات غذایی وسبک زندگی تان را اصلاح کرده اید- شامل کاهش وزن و ترک سیگار- ولی هنوز علایم ریفلاکس معده دست از سرتان برنداشته اند، وقت آن رسیده که یادداشت های خود را بردارید و سراغ پزشک متخصص بروید و از او کمک بخواهید. البته با این کار برنامه شما بیش از 4 هفته طول خواهد کشید. ولی حداقل مشخص خواهد شد که تغییرات رژیم غذایی و اصلاح عادات غذایی و سبک زندگی به شما کمکی نکرده اند و این اطلاعات برای پزشک مفید است. در ابتدا، پزشک چند تست تشخیصی برای شما می نویسد. معمولاً چهار تست هستند که به طور کلی برای ریفلاکس انجام می شوند:

  • تجویز داروهای مهارکننده پمپ پروتون: داروهای مهار کننده پمپ پروتون، از ترشح اسید در معده جلوگیری می کنند. وقتی علایم هشداردهنده و زنگ خطر های این عارضه در کار نباشد، بیمار باید تحت نظر پزشک 2 تا 4 هفته دارویی از این نوع بخورد. مثلاً داروی اومپرازول. اگر با این کار علایم بیمار بهتر شوند، تجویز این دارو هم یک تست تشخیصی خوب و هم یک درمان مناسب است.
  • آندوسکوپی و نمونه برداری از معده: اگر بیمار علایم هشدار دهنده ای را که گفتیم داشته باشد و یا علایم ریفلاکس معده با وجود درمان از بین نرفته باشند، پزشک توصیه می کند که این تست انجام شود.

آندوسکوپ یک لوله باریک و انعطاف پذیر است که دوربینی در نوک آن قرار دارد. برای انجام آندوسکوپی، باید راحت باشید و به پهلوی چپ دراز بکشید. به گلوی شما یک اسپری بی حس کننده می زنند تا چیزی احساس نکنید. همچنین یک قطعه کوچک محافظ در بین دندان های شما قرار داده می شود تا دندان هایتان آسیب نبینند و دندان های شما هم به آندوسکوپ صدمه نزنند. وقتی آماده باشید، پزشک آندوسکوپ را روی زبان شما قرار داده و آن را به سمت گلو می برد و از شما می خواهد که آن را قورت دهید، با این کار مری باز شده و آندوسکوپ داخل آن می شود. به این ترتیب پزشک می تواند به طور مستقیم مری، معده و قسمت فوقانی روده کوچک شما را ببنید. طی آندوسکوپی یک پرستار به طور دائم مراقب شما خواهد بود و با یک ساکشن (مانند وسیله ای که در دندان پزشکی وجود دارد) بزاق شما را که در دهانتان جمع شدن بیرون می کشد. وقتی که سر آندوسکوپ وارد معده شد، از طریق یک لوله که در آندوسکوپ قرار دارد، معده باد می شود تا داخل آن بهتر دیده شود. در صورت مشاهده موارد مشکوک به ریفلاکس ، پزشک ممکن است از معده نمونه برداری (بیوپسی) کند که این کار اصلاً درد ندارد. وقتی که کار پزشک تمام شد آندوسکوپ را بیرون می کشد.

  • عکس برداری از دستگاه گوارش فوقانی: امروزه عمدتاً آندوسکوپی جایگزین این روش ها شده ولی در موارد خاص، عکس برداری با اشعه ایکس هم می تواند در تشخیص ریفلاکس معده به پزشک کمک کند.
  • بررسی 24 ساعته PH مری: اگر علیرغم درمان باز هم علایم ریفلاکس بر طرف نشوند، انجام این تست می تواند مشخص کند آیا شما به ریفلاکس اسیدی مبتلا هستید یا به غیر اسیدی این بیماری دچار شده اید. امکان دارد بیماران با وجود کنترل علل اسیدی شدن محتویات معده باز هم دچار علایم مشخص و بارز سوزش سر دل باشند چرا که محتویات غیر اسیدی معده به داخل مری ان ها بر می گردند.

این تست مشخص می کند که آیا داروهای ضداسید معده جواب می دهند یا خیر. شاید شما همچنان علایم ریفلاکس معده غیر اسیدی داشته باشید و باید دقیقاً بدانید آیا تغییرات و اصلاحاتی را که پیشنهاد کردیم در سبک زندگی و عادات غذایی خود اِعمال کرده اید یا نه یا همان رویه ی قبلی را از سر گرفته اید. حتی ممکن است علی رغم رعایت همه نکاتی که گفتیم باز هم  علایم این بیماری وجود داشته باشید. در این صورت باید این مشکلات را با پزشکتان در میان بگذارید. احتمالاً پزشک با توجه به نتایج این تست ها درمان را شروع می کند. امکان دارد دارو تجویز کرده یا در موارد شدید جراحی را توصیه کند.

منبع: کتاب درمان بیماری های معده


درمان ریفلاکس

[sbu_post_image]

ریفلاکس و علایم همراه آن مانند سوزش سر دل مشکل آزار دهنده و ناراحت کننده ایست که خیلی ها از آن رنج می کشند ولی خطرناک نیست. بسیاری از بیماران با دنبال کردن برنامه چهارهفته ای تغییر رژیم غذایی و اصلاح سبک زندگی بهتر می شوند. برای کسانی هم که به این درمان ریفلاکس و سوزش سر دل جواب نمی دهند، دارو درمانی و درمان های جراحی مؤثری وجود دارند. با این حال بدانید که علایم می توانند نشانه های وجود مشکلات جدی تری باشند که ممکن است به سرطان معده یا مری منجر شوند. برنامه غذایی برای خلاصی از ریفلاکس را امتحان کنید ولی اگر جواب نداد یا اگر یکی از آن زنگ خطر به صدا در آمد، معطل نکنید و برای تشخیص و درمان دقیق تر حتما به پزشک مراجعه کنید.

در ریفلاکس اسید معده شما حس می کنید انگار قفسه سینه تان آتش گرفته است. خوردن داروهای آنتی اسید (ضد اسید معده) فقط مدت کوتاهی اثر می کنند و کمی بعد درد دوباره حمله می کند. هنگام غذا خوردن مشکل دارید، نمی توانید کارهای روزانه تان را انجام دهید و خوب بخوابید.

روش های درمان ریفلاکس

درمان دارویی

داروهایی مانند اومپرازول یا رانتیدین می توانند در کاهش علایم ریفلاکس معده شما مؤثر باشند. اکثر این داروها در موارد خفیف این بیماری اثر می کنند. اگر علایم شدید باشند ممکن است پزشک داروهای دیگر هم تجویز کند. داروهای مهار کننده پمپ پروتون اصلی ترین داروهایی هستند که در درمان دارویی ریفلاکس به کار می روند. پزشکان آن ها را برای بیمارانی تجویز می کنند که آندوسکوپی دستگاه گوارش فوقانی نشان داده که قسمت پایینی مری آنها التهاب دارد. همچنین مهار کننده های پمپ پروتون برای کنترل علایم مزمن این بیماری و سوزش سر دل  هم تجویز می شوند.

درمان جراحی

ممکن است در بعضی بیمارانی که به دارو درمانی جواب نداده اند، اعمال جراحی خاصی برای درمان سوزش سر دل مد نظر قرار گیرد. یکی از انواع جراحی برای درمان ریفلاکس به این شکل است که دریچه بین مری و معده را تنگ می کنند تا کنترل علل اسیدی شدن محتویات معده و جلوگیری از برگشت آنها به داخل مری بهتر و مؤثرتر انجام شود.

برای آشنایی با ” عوارض ریفلاکس اسید معده ” بر روی لینک کلیک کنید.

منبع: کتاب درمان بیماری های معده


درمان ترش کردن معده با گیاهان دارویی

ترش کردن غذا یک مشکل گوارشی است که در اثر ریفلاکس یا بازگشت اسید و محتویات معده به مری اتفاق می‌افتد و سبب ایجاد درد و ناراحتی و سوزش سر دل می‌شود.

مری لوله‌ای است بین معده و گلو و هنگامی که عضله تنگ کننده (اسفنگتر) بین مری و معده بسته نمی‌شود، اسید معده از معده به مری وارد می‌شود. بسیاری از افراد تجربه سوزش سر دل را دارند، اما در برخی از افراد این بیماری به صورت یک عارضه دائمی وجود دارد که باید به متخصص گوارش مراجعه کنند و راهکارهای درمانی را انجام دهند.

راهکارهای کاهش ترش کردن معده

۱- تغییر در عادات غذا خوردن: یکی از بهترین راه‌های مقابله با ترش کردن، تغییر و در حقیقت تصحیح عادات غذا خوردن می‌باشد. از پرخوری باید پرهیز کنید. از هرگونه ریزه خواری باید جدا اجتناب کنید.

وعده‌های حجیم را در وعده شام مصرف نکنید. در غیر این صورت با مشکلات بی خوابی مواجه خواهید شد.

بلافاصله پس از مصرف غذا، به سمت شکم بر روی زمین دراز نکشید. سعی کنید حتما وعده شام را چند ساعت قبل از خواب مصرف کنید تا محتویات معده بر اثر دراز کشیدن وارد مری نشود و اذیتتان نکند.

۲- اجتناب از خوردن مواد غذایی مانند غذاهای چرب و سرخ شده، لبنیات و شیر پر چرب، روغن زیاد، غذاهای آماده و فست فود، قهوه، نوشیدنی‌های حاوی کافئین، نوشیدنی‌های گازدار مانند انواع نوشابه‌ها، سودا و ماء‌الشعیر، چای، مواد غذایی محرک و ادویه دار، مرکبات. حتی‌المقدور سعی کنید در مصرف این مواد غذایی حد تعادل را رعایت کنید و قبل از خواب این مواد را مصرف نکنید.

۳- در هنگام خوابیدن سعی کنید سر خود را چند سانتیمتر بالاتر از بدن خود ببرید. می‌توانید سر خود را بر روی بالش قرار دهید. این حالت سبب می‌شود تا از سوزش سر دل و ترش کردن جلوگیری شود. استفاده از بالش حجیم برای این کار مناسب می‌باشد.

۴- اگر سیگاری هستید، فورا سیگار را ترک کنید، زیرا سیگار کشیدن اسفنگتر مری را تضعیف می‌کند و بازگشت اسید معده به مری را راحت‌تر می‌کند و ترش کردن را تشدید می‌کند

۵- به مقدار کافی آب بنوشید، زیرا آب اسید معده را رقیق‌تر می‌کند و سبب می‌شود تا اسید معده در جای اصلی خود که معده می باشد قرار بگیرد و کمتر به سمت مری بازگشت کند. مصرف شیر کم چرب نیز به خنثی کردن اسید معده نیز کمک قابل توجهی خواهد کرد.

۶- رعایت راهکارهای درمانی طبیعی: برخی از گیاهان دارویی به تسکین حالت ریفلاکس کمک می‌کنند، مثلا اضافه کردن دارچین به غذاها و یا به چای، مصرف دم کرده های گیاهی مانند دم کرده بابونه، جویدن سیر و بادام از راه کارهایی است که می‌توان آن‌ها را رعایت کرد تا از ترش کردن جلوگیری شود. لازم به ذکر است که مصرف گیاهان دارویی که نام‌های آشنایی ندارند تنها تحت نظر طب سنتی مجاز می باشد، زیرا ممکن است که مصرف خودسرانه برخی گیاهان دارویی مضراتی هم داشته باشد.

۷- اگر راهکارهای گفته شده را اجرا کردید و باز هم حالت ریفلاکس داشتید، می‌توانید تحت نظر متخصص گوارش از داروهای آنتی اسید (ضد اسید معده) استفاده کنید.

تذکر: بیماری ریفلاکس اگرچه میزان شیوع بالایی در جامعه دارد، اما بیماری بسیار مهمی به شمار می‌رود، زیرا در صورت جدی نگرفتن آن، مشکلات زیادی در حیطه سلامت فرد به وجود خواهد آمد، مثلا صدمات جبران ناپذیری به مری فرد وارد می‌شود. اگر ریفلاکس همراه با سرفه شود، به ریه‌های فرد به مرور زمان آسیب وارد می‌کند و تنفس فرد را تحت تأثیر قرار می‌دهد و حتی ممکن است در صورت عدم پی گیری‌های لازم این بیماری و درمان مناسب آن، زخم‌های مری ایجاد شود و به مرور زمان بر اشتها، وزن و …… فرد تأثیر جدی و منفی بگذارد. بنابراین اگر فرد با ترش کردن‌های مداوم مواجه شود، باید به متخصص گوارش مراجعه کند و راه کارهای درمانی و دارویی را انجام دهد.

تذکر: سوزش سر دل تنها یکی از نشانه‌های ریفلاکس می‌باشد.

دیگرعلائم سوزش  سردل

– درد قفسه سینه

– درد و سوزش هنگام دراز کشیدن

– نفخ

– استفراغ خونی و یا مدفوع خونی و یا سیاه رنگ

– آروغ زدن

– دشواری بلع غذا: احساس تنگ شدن مری به طوری که فرد احساس می‌کند مواد غذایی در گلوی او گیر کرده است.

– احساس طعم تلخی

– سکسکه‌های مداوم

– تهوع

– از دست دادن وزن بدون هیچ علت منطقی

– خس خس کردن و سرفه‌های خشک، خشونت صدا و درد مزمن گلو

– احساس تنگی نفس

تذکر: مصرف نوشیدنی‌های الکلی، مشکل ریفلاکس را افزایش می‌دهد.

تذکر: مشکل ریفلاکس در برخی از خانم‌های باردار ایجاد می‌شود. این خانم ها باید بدانند که این مشکل تنها در دوران حاملگی شان وجود دارد و با پرهیز غذایی و رعایت نکات گفته شده می‌توانند تا حد زیادی بر این مشکل فائق آیند، اما در صورت عدم تحمل این حالت باید پزشک زنان خود را در جریان قرار دهند و دستورالعمل‌های درمانی او را رعایت کنند.

تذکر: به افرادی که از مشکل ریفلاکس رنج می‌برند توصیه می‌شود تا به جای مصرف سه وعده غذایی، شش وعده غذایی سبک مصرف کنند و نگذارند معده‌شان خالی بماند تا اسید معده به سمت مری برنگردد.

معجزه عسل برای بیماران مبتلا به ریفلاکس

توصیه می‌شود تا افراد مبتلا به ریفلاکس قبل از خوردن هر وعده غذایی، یک قاشق غذاخوری عسل طبیعی مصرف کنند. می‌توانید عسل را با مقداری نان مصرف کنید، اما حدود ۲۰ دقیقه پس از آن از مصرف مایعات و آب خودداری کنید، زیرا کارایی عسل را برای بهبود ریفلاکس کاهش می‌دهد، زیرا آب سبب رقیق شدن عسل و کم شدن کارایی آن می‌شود.

همان‌طور که گفته شد علت اصلی ریفلاکس، تضعیف اسفنگتر مری می‌باشد.

مصرف عسل، سبب تحریک این اسفنگتر شده و رشد مجدد این اسفنگتر را سبب می‌شود. در نتیجه با مصرف مداوم عسل این تحریک مدام صورت گرفته و سبب کاهش احتمال برگشت محتویات مری به معده می‌شود. علاوه بر این عسل خاصیت ضد میکروبی دارد و میکروب‌های مضر معده را از بین می‌برد.

تذکر: اگر فرد مبتلا به ریفلاکس تحت نظر متخصص اقدام به انجام درمان‌های دارویی کند و دستورالعمل‌های گفته شده را نیز رعایت نماید، اما باز هم مشکل او برطرف نشود، پزشک متخصص با در نظر گرفتن شرایط بیمار می‌تواند روش جراحی را به او پیشنهاد دهد. این عمل جراحیfundoplication نام دارد و از بدتر شدن ریفلاکس جلوگیری می‌کند.

در طی این عمل جراحی، متخصص گوارش، یک دریچه مصنوعی را در بالای معده فرد قرار می‌دهد تا اسید معده توسط این دریچه مهار شود و به مری بازگشت نداشته باشد. جراحان از طریق برش در قسمت بالایی شکم و قفسه سینه، لوله باریکی را که به نور مجهز است وارد می‌کنند و جراحی را انجام می‌دهند و به طور معمول درصد کمی از افراد مبتلا به ریفلاکس، راه حل جراحی را انتخاب می‌کنند، زیرا بسیاری از آن‌ها توسط دارو و تغییر سبک زندگی بهبودی کامل و یا نسبی پیدا می‌کنند. به عبارت دیگر جراحی برای درمان ریفلاکس آخرین راه حل می‌باشد.

تذکر: بیماری ریفلاکس در کودکان و نوزادان هم وجود دارد، اما تشخیص آن دشوارتر از بزرگسالان است، زیرا بیان حالات درونی برای کودک و نوزاد امکانپذیر نیست. تنها والدین باید به علایم ظاهری این بیماری در کودک خود مانند استفراغ‌های مکرر، خس خس سینه، گریه‌های مکرر، امتناع از شیر خوردن، وزن نگرفتن، مدام آروغ زدن و بوی بد دهان توجه داشته باشند و در صورت دیدن این علایم، فورا کودک و یا نوزاد خود را نزد متخصص اطفال ببرند.
معمولا نوزادانی که والدین آن‌ها مبتلا به ریفلاکس بوده‌اند، بیشتر احتمال دارد که به ریفلاکس در ماه‌های اول زندگی مبتلا شوند