زخم معده و اثنی عشر در کودکان

زخم معده و اثنی عشر در کودکان: درمان با رژیم غذایی، دارو و جراحی

در مقایسه با بزرگسالان زخم‌معده و اثنی‌عشر در کودکان شیوع کمتری دارد اما شیوع آن بیش از آن چیزی است که تصور می‌شود. اگرچه یکی از علل اصلی بروز آن نوعی باکتری به نام هلیکوباکترپیلوری (H. pylori) است اما گاهی اوقات این عارضه می‌تواند علامت یک بیماری جدی مانند سرطان باشد. تشخیص در کودکان کمی با بزرگسالان متفاوت است چرا که برخی تست‌ها نتایج قابل‌اطمینانی ارائه نمی‌دهند. موارد ساده معمولا با مصرف داروهای خوراکی و آنتی‌بیوتیک‌ها به سادگی درمان می‌شوند.

چنانچه یک علت زمینه‌ای جدی وجود نداشته باشد عوارض ناشی از زخم‌معده و اثنی‌عشر بسیار کم و بین 2-1 درصد است و خطر مرگ نیز بسیار کمتر و در حدود 0.001 است.

علل زخم‌معده و اثنی‌عشر در کودکان


باکتری هلیکوباکترپیلوری یک باکتری شبیه چوب‌پنبه بازکن (corkscrew) است که به صورت رایج با زخم‌ معده و اثنی‌عشر مرتبط است. تصور می‌شود حدود 50 درصد جمعیت دنیا حامل این باکتری باشند که در 20 درصد آنها علائم مربوط در قسمت فوقانی دستگاه گوارش ایجاد شود.

در حالیکه هلیکوباکترپیلوری یک دلیل رایج زخم‌معده و اثنی‌عشر در کودکان است فاکتورهای دیگری نیز ممکن است در بروز این مشکل نقش داشته باشند. از جمله این عوامل می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

  • داروهای ضدالتهابی غیراستروئیدی (NSAIDs) مانند آسپرین یا ایبوپروفن در صورت استفاده بیش از حد با خونریزی و زخم معده ارتباط دارند.
  • ژنتیک. دانشمندان معتقدند مسائل ژنتیکی در بروز این مشکل نقش دارند. حدود 20 درصد کودکان مبتلا دارای سابقه خانوادگی ابتلا به زخم‌معده و اثنی‌عشر بوده‌اند.
  • چاقی نیز با افزایش خطر بروز زخم معده و اثنی‌عشر مرتبط است چرا که افراد چاق بیشتر در معرض خطر التهاب معده و روده و تغییر فلور باکتریایی طبیعی قرار دارند.
  • بیماری رفلاکس معده به مری (GERD ) که مشخصه آن رفلاکس مزمن اسید است که در موارد شدید می‌تواند منجر به زخم معده شود.
  • کشیدن سیگار. مطالعات نشان می‌دهند که کشیدن سیگار خطر ایجاد زخم معده و اثنی‌عشر را افزایش داده، روند التیام زخم‌ را کند کرده و باعث افزایش احتمال عود مجدد زخم می‌شود. این دلیل دیگری است برای ترک سیگار در کودکان و نوجوانان سیگاری است.
  • کافئین. به نظر می‌رسد کافئین ترشح اسید معده را تحریک کرده و باعث تشدید درد زخم‌های موجود در آن می‌شود. اگرچه علت تحریک اسید معده نمی‌تواند صرفا کافئین به تنهایی باشد.
  • استرس. اگرچه دیگر تصور نمی‌شود استرس روانی علت بروز اینگونه زخم‌ها باشد ولی افراد دچار این زخم‌ها اغلب گزارش می‌دهند که استرس روانی دردشان را تشدید می‌کند. هر چند استرس فیزیکی ممکن است خطر بروز زخم را به خصوص در معده افزایش دهد. مثلا افراد دچار جراحت (مثل سوختگی‌های شدید) و کسانی که تحت عمل جراحی سنگین قرار گرفته‌اند اغلب برای جلوگیری از ایجاد زخم و عوارض آن نیاز به درمان جدی دارند.
  • اسید و پپسین. تصور می‌شود عدم توانایی معده برای دفاع از خود برای مقابله با مایعات گوارشی قدرتمند اسید هیدروکلریک و پپسین در ایجاد زخم نقش دارد.

اگرچه استرس عمومی،اضطراب و غذاهای تند به خودی خود ایجاد زخم نمی‌کنند اما می‌توانند باعث بدتر شدن وضعیت زخم‌های موجود شوند.

برخی دلایل دیگر نیز وجود دارند که اگرچه رایج نیستند اما می‌توانند باعث بروز زخم شوند. از جمله این موارد اختلالات ترشح بی‌رویه است که در آن اسید معده بیش از حد تولید می‌شود. سیستیک فیبروزیس، لوسمی بازوفیلی، سندروم زولینگر-الیسون و نئوپلازی اندوکرین چندگانه از جمله موارد دیگر از این قبیل هستند.

به ‌علاوه، هر وضعیتی که باعث افزایش فشار داخل جمجمه‌ای شود نیز می‌تواند سبب ترشح بیش از حد اسید معده شود که به این بیماری زخم کوشینگ گفته می‌شود. در موارد نادر ممکن است زخم معده و اثنی‌عشر علامت نوعی سرطان خون به نام لنفوم باشد.

علائم زخم‌معده و اثنی‌عشر در کودکان


زخم معده‌و اثنی‌عشر به زبان ساده یک زخم باز است که در لایه داخلی پوشاننده دیواره معده ایجاد می‌شود. چنانچه زخم در معده ایجاد شود به آن زخم معده و اگر دورتر و نزدیک به روده کوچک ایجاد شود به آن زخم اثنی‌عشر گفته می‌شود.

علائم رایج زخم‌ معده و اثنی‌عشر شامل موارد زیر است:

  • سوزش خفیف یا درد مداوم در معده
  • تولید گاز و نفخ
  • حالت تهوع و استفراغ
  • از دست دادن اشتها
  • خستگی

در حالیکه درد اغلب زمانی که معده خالی باشد بیش از اوقات دیگر احساس می‌شود، اما درد واکنشی که پس از خوردن بروز می‌کند می‌تواند اغلب به تشخیص افتراقی زخم معده و زخم اثنی‌عشر کمک کند. زخم‌های معده معمولا پس از خوردن غذا بروز می‌کنند در حالیکه درد ناشی از زخم اثنی‌عشر معمولا 3-2 ساعت پس از خوردن غذا ایجاد می‌شود.

اگر درد شدید باشد ممکن است نشانه خونریزی زخم باشد. در صورت بروز، خونریزی در مدفوع خون مشاهده می‌شود و یا اینکه فرد خون یا ذرات قهوه‌مانند استفراغ می‌کند.

تب، لرز، استفراغ و مشکل در بلع همگی علائمی هستند که در صورت بروز فرد نیاز به مراقبت پزشکی فوری خواهد داشت.

زخم‌های معده و اثنی‌عشر چه عوارضی به دنبال دارند؟


بدون درمان صحیح، افراد دچار زخم ممکن است دچار عارضه‌های جدی شوند. رایج‌ترین این مشکلات عبارتند از:

  • خونریزی: با سایش دیواره پوشاننده معده و اثنی‌عشر، ممکن است به عروق خونی نیز صدمه وارد شود و زخم دچار خونریزی شود.
  • سوراخ شدگی. در برخی موارد ممکن است در محل زخم یک حفره ایجاد شود و باکتری‌ها و غذاهای نیمه‌هضم‌شده از طریق این منفذ وارد حفره استریل شکمی (پریتونئوم یا صفاق) شوند که نتیجه آن بروز وضعیتی به نام پریتونیت است. پریتونیت نوعی التهاب است که در جداره و حفره شکمی اتفاق می‌افتد.
  • باریک‌شدن و انسداد. زخم‌های قرارگرفته در انتهای معده(محل اتصال اثنی‌عشر) می‌توانند منجر به تورم و ایجاد اسکار شوند که این می‌تواند منجر به باریک شدن یا بسته شدن منفذ روده شود. این انسداد می‌تواند مانع حرکت غذا از معده و ورود آن به روده کوچک شود که نتیجه آن استفراغ محتویات معده است.

تشخیص


تشخیص زخم معده در کودکان می‌تواند با توجه به اینکه برخی تست‌های مورد استفاده برای بزرگسالان مانند آزمایش خون آنتی‌بادی هلیکوباکترپیلوری در این گروه سنی صحت کمتری دارند دشوار باشد.

به طورکل، اگر علائم شدید نباشند پزشکان از تست‌های کم‌تهاجمی‌تر استفاده می‌کنند. از جمله این تست‌ها می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

  • آزمایش خون GastroPanel: این تست قادر به شناسایی هلیکوباکترپیلوری و میزان بالای اسید و پپسین(یک آنزیم معده‌ای) است که با گاستریت مطابقت دارد.
  • آزمایش آنتی‌ژن مدفوعی. در این تست شواهد ژنتیکی مبنی بر وجود هلیکوباکترپیلوری در نمونه مدفوع جستجو می‌شود.
  • تست تنفسی اوره. در این تست مقدار دی‌اکسیدکربن در هوای بازدم اندازه‌گیری می‌شود که می‌تواند عفونت هلیکوباکترپیلوری فعال را نشان دهد.

نتیجه منفی این تست‌ها به پزشک کمک می‌کند تا احتمال وجود اختلالات گوارشی به عنوان علت زخم  را رد کند و همزمان از استفاده از روش‌های تهاجمی‌تر اجتناب شود.

اگر نتیجه تست‌ها مثبت و علائم شدید باشند، از روشی به نام اندوسکوپی قسمت فوقانی دستگاه گوارش استفاده می‌شود. با توجه به ابزارهای ترجیحی مورد استفاده برای تشخیص، در اندوسکوپی یک اسکوپ فیبراپتیک منعطف در داخل گلو قرار داده می‌شود و بافت پوشاننده معده مورد بررسی قرار می‌گیرد. این کار تحت بیحسی خفیف انجام می‌شود و می‌توان از آن برای برداشتن نمونه بافتی برای بررسی آزمایشگاهی نیز استفاده کرد.  از جمله عوارض جانبی این تست می‌توان به سوزش گلو، سوء هاضمه، سوزش معده و حالت تهوع اشاره کرد. عفونت، سوراخ شدگی یا خونریزی از سایر عوارض جانبی و البته نادر استفاده از این تست هستند.

اشعه ایکس باریومی که به عنوان بلع باریوم نیز شناخته می‌شود بسیار کم‌تهاجمی‌تر است هرچند به خصوص اگر زخم معده و اثنی‌عشر کوچک باشد صحت کمتری دارند. در این تست، یک مایع گچ‌مانند حاوی باریوم بلعیده می‌شود. این ماده معده را پوشانده  و به تشخیص بهتر ناهنجاری‌ها با استفاده از اشعه ایکس کمک می‌کند. اثرات جانبی شامل معده‌درد، حالت تهوع، استفراغ و یبوست هستند.

درمان زخم معده و اثنی عشر در کودکان


اگر زخم‌معده و اثنی‌عشر مربوط به هلیکوباکترپیلوری باشد پزشک ترکیبی از داروها را برای ریشه‌کنی عفونت و نرمال کردن سطح اسید معده تجویز می‌کند به طوریکه فرصت کافی برای ترمیم زخم برای بدن فراهم شود.

در سال‌های اخیر، ریشه‌کن کردن هلیکوباکترپیلوری به دلیل افزایش نرخ مقاومت باکتریایی و بی‌اثرشدن درمان‌های سنتی دشوار شده است. به همین دلیل، پزشکان امروزه از روش‌های تهاجمی‌تری با ترکیب دو یا تعداد بیشتری آنتی‌بیوتیک با یک داروی کاهش‌دهنده اسید به نام مهارکننده پمپ پروتئینی (PPI) و قرص‌های بیسموت ساب‌سالیسیلات (مانند پپتوبیسمول جویدنی) که قادر به پوشاندن و محافظت از معده هستند استفاده می‌کنند.

اگر یک درمان خط مقدم نتواند باعث رفع مشکل شود، ترکیبات دارویی دیگری استفاده خواهد شد تا زمانی که همه علائم عفونت از بین برود. دوره درمان 14 روزه است و معمولا شامل استفاده از آنتی‌بیوتیک کلاریترومایسین  و آموکسی‌سیلین است. در درمان‌های بعدی ممکن است تتراسایکلین یا مترونیدازول مصرف شود.

به منظور جلوگیری از ایجاد مقاومت آنتی‌بیوتیکی، این آنتی‌بیوتیک‌ها باید طبق دستور پزشک مصرف شوند. برای کاهش استرس معده‌ای از مصرف  NSAIDs  ها خودداری کنید. تایلنول (استامینوفن) می‌تواند برای درمان درد و تب مورد استفاده قرار گیرد.

رژیم غذایی

در طول درمان، غذاهایی به کودک بدهید که هضم آن آسان باشد و فشار کمی روی معده وارد کند. از جمله این غذاها می‌‌توان به سبزیجات و میوه‌های غنی از فیبر، ماهی و مرغ بدون چربی و پروبیوتیک‌هایی نظیر ماست اشاره کرد. از مصرف غذاهای سرخ شده، غذاهای تند، غذاهای اسیدی، نوشیدنی‌های کربناته یا هر چیز حاوی کافئین (مانند شکلات و چای) خودداری شود.

جراحی

زخم‌ها را اغلب در زمان معاینه اندوسکوپی می‌توان درمان کرد. زمانی که یک زخم مشاهده شود از ابزارهای متعددی می‌توان برای بستن عروق خونی پاره شده از طریق اندوسکوپ استفاده کرد. ممکن است برای سوزاندن بافت یا تزریق اپی‌نفرین (آدرنالین) برای گشاد کردن عروق خونی، نیاز به استفاده از دستگاه لیزر یا الکتروکوتر باشد.

امروزه به ندرت از جراحی برای ترمیم زخم‌ها استفاده می‌شود. تنها زمانی مورد استفاده قرار می‌گیرد که سوراخ، انسداد، خونریزی شدید یا خطر بالای سوراخ‌شدگی وجود داشته باشد. در صورت نیاز، می‌توان از جراحی‌های انتخابی به صورت لاپاراسکوپی (با برش‌های سوراخ کلیدی) استفاده کرد در حالیکه جراحی‌های اورژانسی معمولا به صورت باز انجام می‌شوند.

واگوتومی

این روش شامل برش بخش‌هایی از عصب واگ (عصبی که پیام‌ها را از مغز به معده می‌فرستد) است و هدف آن جلوگیری از انتقال پیام از طریق این عصب و کاهش ترشح اسید است.

آنترکتومی

در این روش بخش پایینی معده (آنتروم) برداشته می‌شود. آنتروم هورمونی تولید می‌کند که ترشح اسید توسط معده را تحریک می‌کند. گاهی اوقات جراح ممکن است بخش مجاور معده که پپسین و اسید ترشح می‌کند را نیز بردارد. اغلب همراه با این عمل واگوتومی هم انجام می‌شود.

پیلوروپلاستی

نوعی عمل جراحی است که ممکن است همراه با واگوتومی انجام شود و در آن منفذ داخل دئودنوم و روده کوچک (پیلوروس) گشاد می‌شود و به این ترتیب این امکان فراهم می‌شود تا محتویات راحت‌تر از معده به سمت روده خارج شوند.

سایر درمان‌های زخم معده و اثنی عشر در کودکان

این درمان‌ها شامل موارد زیر هستند

  • تغییرات در شیوه زندگی-در گذشته پزشکان به والدین توصیه می‌کردند از دادن غذاهای تند، چرب و اسیدی به کودکان خود خودداری کنند. اگرچه امروزه مشخص شده یک رژیم غذایی بدون طعم نیز در درمان یا جلوگیری از بروز زخم بی‌تاثیر است. هیچ رژیم غذایی خاصی در بیشترکودکان مبتلا به زخم کارایی ندارد.
  • برخی کودکان و نوجوانان با یا بدون اجازه والدین خود سیگار می‌کشند. مشخص شده سیگار کشیدن التیام زخم را به تاخیر انداخته و باعث افزایش احتمال عود مجدد زخم می‌شود.
  • داروها-پزشکان ممکن است زخم‌های معده و اثنی‌عشر را با داروهایی مانند آنچه در زیر به آن اشاره می‌شود تحت درمان قرار دهند:
  • بلاکرهای H2 که با بلوک هیستامین مقدار اسید معده را کاهش می‌دهند. هیستامین یک محرک قدرتمند ترشح اسید است.
  • عوامل محافظت‌کننده از مخاط برای محافظت از لایه پوشاننده مخاط معده از آسیب ناشی از اسید. این داروها تاثیری روی آزادسازی اسید ندارند.

در آینده ممکن است روش‌های لاپاراسکوپی به عنوان درمان‌های استاندارد جراحی مورد استفاده قرار گیرند. لاپاراسکوپی روشی است که از یک لوله که در سر خود (لاپاراسکوپ)  به یک لامپ و یک لنز دوربین مجهز است برای معاینه اندام‌ها و بررسی ناهنجاری‌ها استفاده می‌کند. از لاپاراسکوپی اغلب در طول جراحی برای دیدن داخل بدن و اجتناب از ایجاد برش‌های بزرگ استفاده می‌شود. می‌توان از این روش برای گرفتن نمونه بافتی برای معاینه و بررسی بیشتر آزمایشگاهی استفاده کرد.

درمان سرطان مقعدی: با دارو، پرتو درمانی، شیمی درمانی و جراحی


ریفلاکس معده

رفلاکس معده و درمان با جراحی و لاپاراسکوپی: نحوه عمل و عوارض

رفلاکس معده یا ترش کردن معده، سوزشی است که در قفسه‌ی سینه و درست پشت استخوان جناغ احساس می‌شود. این عارضه، مشکل شایعی است که اکثر مردم در برخی از مواقع از آن رنج می‌برند و در صورت لزوم به شیوه‌ای مؤثر به کمک دارو قابل درمان است. با این حال در صورتیکه این مشکل مرتباً اتفاق بیافتد، می‌تواند نشانگر در جریان بودن یک مشکل جدی پزشکی باشد. نوع مزمن این بیماری با سوزش‌های مکرر سر دل همراه است. باید توجه داشت که اگر این بیماری بدون درمان رها شود، عوارض آن می‌توانند بسیار شدید و حتی دائمی باشند.

بیماری رفلاکس معده (GERD) چیست؟


اگر چه واژه‌ی ترش کردن برای توصیف بسیاری از مشکلات گوارشی به کار می‌رود، با این حال در اصطلاح پزشکی، این مسئله در واقع به عنوان نشانه‌ای از بیماری ریفلکس معده شناخته می‌شود. در این حالت، اسید معده از معده به مری بازگشت یا اصطلاحاً ریفلکس می‌کند و احساس ناملایمی مانند سوزش را در ناحیه‌ی بین دنده‌ها و یا درست زیر گردن ایجاد می‌کند. ممکن است این احساس در سرتاسر قفسه‌ی سینه و درون گردن و گلو گسترش یابد. بسیاری از بزرگسالان این احساس سوزش زننده‌ را حداقل یک بار در ماه تجربه می‌کنند. دیگر نشانه‌های این عارضه می‌تواند شامل حالت تهوع یا استفراغ، اشکال در بلع و سرفه‌های مزمن یا خس‌خس باشد.

عوامل ایجاد رفلاکس معده


زمانی که شما غذا می‌خورید، ماده‌ی غذایی از مسیری به نام مری از دهان به معده‌ی شما منتقل می‌شود.در منتهی‌الیه پایین مری عضله‌ای حلقوی با نام اسفنکتر تحتانی مری (LES) قرار دارد. این عضله مانند شیری یکطرفه عمل کرده و اجازه‌ی عبور مواد غذایی به معده را می‌دهد و در حالت طبیعی، بلافاصله پس از آن بسته می‌شود تا از بازگشت مواد داخل معده، که دارای محتویاتی اسیدی هستند، به مری جلوگیری کند. مشکل ریفلکس زمانی روی می‌دهد که این عضله‌ی حلقوی به درستی عمل نکند و مواد اسیدی امکان راه یافتن به مری را پیدا کنند و منجر به سوختن بخش پایینی آن شوند. این مسئله منجر به تحریک و التهاب مری و در نتیجه بروز مشکل ریفلکس معده و نهایتاً آسیب به مری خواهد شد. گاهی برخی از بیماران به شرایطی دچار می‌شوند که در آن سلول‌های جداره‌ی پایین مری تغییر می‌کنند. این حالت مری بارت نامیده می‌شود. این مشکل از این جهت که می‌تواند خطر ایجاد سرطان مری را افزایش دهد، بسیار حائز اهمیت می‌باشد.

آنچه منجر به رفلاکس معده می‌شود


برخی از افراد به‌طور طبیعی با یک عضله‌ی اسفنکتر ضعیف به دنیا می‌آیند. برای برخی دیگر، مصرف مواد غذایی چرب و تند، استفاده از انواع خاصی از داروها، پوشیدن لباس‌های تنگ، کشیدن سیگار، نوشیدن الکل، انجام ورزش‌های شدید و یا تغییرات شدید وضعیت بدن (در هنگام خم شدن یا دراز کشیدن) می‌تواند باعث شل شدن این عضله و در نهایت ریفلکس معده شود. در بسیاری از بیمارانی که از مشکل ریفلکس معده رنج می‌برند، عارضه‌ی فتق هیاتال نیز مشاهده می‌شود. در این حالت، بخش بالایی معده متورم شده و بالاتر از دیاگرام و داخل حفره‌ی سینه قرار می‌گیرد. این پدیده به پیشرفت مشکل ریفلکس اسید معده کمک می‌کند. معمولاً انجام جراحی برای رفع مشکل ریفلکس معده، این مشکل را نیز بر طرف می‌کند.

درمان رفلاکس معده


معمولاً مشکل ریفلکس معده تدریجاً طی سه مرحله‌ی درمان سوزش معده می‌شود:

تغییر سبک زندگی

درمان رفلاکس معده

اگر به طور مکرر سوزش سر دل یا سایر علائم رفلاکس معده را تجربه می‌کنید، ممکن است لازم باشد موارد زیر را امتحان کنید:

کم و آهسته بخورید

هنگامی که معده بسیار پر است، می‌تواند فشار بیشتری به مری وارد کند. اگر برای شما قابل اجرا باشد، ممکن است بتوانید وعده‌های غذایی کوچک و بیشتر را به جای سه وعده بزرگ روزانه مصرف کنید.

از خوردن برخی غذاها اجتناب کنید

در گذشته به افرادی که دارای رفلاکس مری بودند، دستور داده می‌شد که همه، به جز غذاهای مورد نیاز را از رژیم‌های غذایی خود حذف کنند. اما دیگر اینگونه نیست. ما از روزهایی که شما مجاز نبودید چیزی بخورید رد شده‌ایم. اما هنوز هم برخی از غذاها وجود دارند که احتمال ابتلا به رفلاکس مری را بیشتر از سایرین دارند، از جمله نعنا، غذاهای چرب، غذاهای پرادویه، گوجه فرنگی، پیاز، سیر، قهوه، چای، شکلات. اگر به طور مرتب هر یک از این غذاها را می‌خورید ، ممکن است سعی کنید آن‌ها را از برنامه غذایی خود حذف کنید تا ببینید آیا انجام این کار ریفلاکس شما را کنترل می‌کند یا خیر و سپس آن‌ها را یک به یک به رژیم غذایی خود اضافه کنید.

نوشیدنی‌های گازدار ننوشید

آن‌ها شما را آزار می‌دهند، زیرا اسید به مری می‌فرستد. به جای آب گازدار، آب معمولی بنوشید.

از دراز کشیدن بعد غذا بپرهیزید

هنگام ایستادن یا حتی نشستن، گرانش به تنهایی باعث می‌شود اسید در معده نگه داشته شود. بهتر است سه ساعت قبل از رفتن به رختخواب شام بخورید. این یعنی چرت نزدن بعد از ناهار و دیر نخوردن شام یا میان وعده‌های نیمه شب.

خیلی سریع حرکت نکنید

چند ساعت بعد از غذا از ورزش شدید خودداری کنید. یک قدم زدن آرام بعد از شام خوب است، اما تمرین شدیدتر، به ویژه اگر مستلزم خم شدن باشد، می‌تواند اسید معده را به مری شما بفرستد.

هنگام خوابیدن باید شیب داشته باشید

در حالت ایده آل، سر شما باید 6 تا 8 اینچ بالاتر از پاهای شما باشد. شما می‌توانید با استفاده از بالش‌های فوق العاده بلند که کمر شما را در تختخواب پشتیبانی می‌کند، به این هدف برسید.

توصیه می‌شود وزن خود را کاهش دهید

با افزایش وزن، ساختار عضلانی که از اسفنکتر پایین مری پشتیبانی می‌کند، گسترش می‌یابد و فشارهایی که اسفنکتر را بسته نگه می‌دارد، کاهش می‌یابد. این امر منجر به رفلاکس و سوزش قلب می‌شود.

اگر سیگار می‌کشید، ترک کنید

نیکوتین ممکن است اسفنکتر پایین مری را شل کند.

داروهای خود را بررسی کنید

برخی از داروها از جمله استروژن بعد از یائسگی، داروهای ضد افسردگی سه حلقه‌ای و مسکن‌های ضد التهابی می‌توانند اسفنکتر را شل کنند، در حالی که برخی دیگر بویژه بیس فسفونات‌ها مانند آلندرونات (Fosamax) ،ibandronate (Boniva) یا رزدرونات (Actonel)، که برای افزایش تراکم استخوان ساخته می‌شوند، می‌توانند مری را تحریک کنند.

دارودرمانی

در صورتیکه پس از تغییر در سبک زندگی، علائم کماکان باقی بمانند، ممکن است به انجام دارودرمانی نیاز شود. داروهای آنتی‌اسیدی، اسید معده را خنثی می‌کنند و قادرند میزان تولید اسید معده را نیز کاهش دهند. مصرف این داروها در تسکین علائم مؤثر خواهد بود. مصرف برخی از داروهای دیگر نیز می‌تواند در کاهش التهاب مری مؤثر باشد. باید دقت داشت که مصرف این داروها با مشورت با پزشک یا جراح صورت بگیرد.

جراحی

جراحی

در صورت بروز عوارض جدی رفلاکس مری ممکن است جراحی توصیه شود. به عنوان مثال، اسید معده می‌تواند باعث التهاب مری شود. این ممکن است منجر به خونریزی یا زخم شود. زخم‌های ناشی از آسیب بافتی می‌تواند حرکات مری را محدود کرده و بلع را مشکل کند.

جراحی برای رفلاکس مری معمولاً آخرین راه حل است. پزشک شما ابتدا سعی خواهد کرد علائم شما را با تغییر در رژیم غذایی و شیوه زندگی خود مدیریت کند. این به بیشتر افراد مبتلا به این بیماری کمک می‌کند. اگر این کارها سبب بهبودی شما نشد، پزشکان مصرف داروها را توصیه می‌کنند. اگر این مراحل نیز علائم شما را تسکین ندهد، پزشک جراحی را در نظر خواهد گرفت. همچنین ممکن است برای جلوگیری از مصرف طولانی مدت داروها، جراحی را در نظر گرفته شود.

چندین گزینه جراحی وجود دارد که ممکن است به تسکین علائم رفلاکس مری و مدیریت عوارض آن کمک کند. برای راهنمایی در مورد بهترین روش برای مدیریت مشکل خود با پزشکتان صحبت کنید.

فوندوپلاستی

این روش درمانی جراحی استاندارد برای رفلاکس مری است. این عمل که تازنی بالای معده هم نامیده می‌شود، این اسفنکتر را محکم و تقویت می‌کند. در این عمل قسمت فوقانی معده به اطراف قسمت بیرونی مری دوخته می‌‌شود تا اسفنکتر تقویت شود.

فوندوپلاستی می‌تواند به شکل یک عمل جراحی باز انجام شود. در طی عمل جراحی باز، جراح برای دسترسی به مری برش بلندی در معده شما ایجاد می‌کند. همچنین می‌تواند به صورت جراحی لاپاروسکوپی انجام شود. این نوع جراحی شامل چندین برش کوچکتر است و از ابزارهای کوچکی استفاده می‌شود تا روند تهاجمی کمتری داشته باشد.

آماده شدن برای این عمل جراحی مانند هر نوع عمل جراحی معمولی است. این شامل موارد زیر است:

  • داشتن یک رژیم مایع از 1-2 روز قبل از عمل
  • نخوردن غذا در روز عمل
  • یک روز قبل از عمل برای پاک کردن روده خود از یک داروی تجویز شده استفاده کنید.

از پزشک خود بخواهید که دستورالعمل‌های خاص آماده سازی را به شما بگوید، زیرا ممکن است با توجه به سابقه پزشکی فردی شما این مورد متفاوت باشد.

این نوع جراحی به طور کلی از میزان موفقیت بسیار خوبی در دراز مدت برخوردار است.

TIF  عمل فوندوپلاستی معده بدون برش

این روش هنگامی استفاده می‌شود که فوندوپلاستی باز مناسب نباشد. در این حالت سدی بین معده و مری ایجاد می‌شود. این سد مانع از رفلاکس اسید معده می‌شود.

این روش نیازی به برش ندارد. وسیله ای به نام EsophyX از طریق دهان شما وارد می‌شود. از آنجا که نیازی به برش ندارد می‌تواند گزینه خوبی برای افراد مبتلا به رفلاکس مری باشد. اگر داروها بیماری شما را تسکین نمی‌دهند، اما اگر شما جراحی تهاجمی را نمی‌خواهید، ممکن است این گزینه مورد ترجیح شما باشد.

آماده سازی برای این عمل جراحی شبیه به روش آماده سازی فوندوپلاستی است، اما ممکن است به همان مراحل نیاز نداشته باشد. در مورد آماده سازی مناسب با پزشک خود مشورت کنید.

روش نوین Stretta

این روش با استفاده از آندوسکوپ انجام می‌شود. معمولاً به صورت سرپایی انجام می‌شود. اندوسکوپ یک لوله نازک و انعطاف پذیر است که می‌تواند داخل مری شما وارد شود. الکترودهای انتهای لوله بافت مری شما را گرم می‌کند و برش‌های ریزی در آن ایجاد می‌کند. برش‌ها روی بافت مری اسکار تشکیل می‌دهند. این کار اعصابی را که به اسید رفلاکس پاسخ می‌دهند مسدود می‌کند. بافت اسکاری که تشکیل می‌شود نیز به تقویت عضلات اطراف کمک می‌کند.

این روش اثربخشی تسکین یا حتی از بین بردن علائم رفلاکس مری را به دنبال خواهد داشت. با این حال، هنوز روشی نسبتاً جدید است، بنابراین نتایج بلند مدت آن ناشناخته است.

آماده سازی برای این روش تقریباً شبیه به آماده سازی برای دیگر عمل‌های رفلاکس مری است. اما، باید در مورد روش آماده سازی صحیح به پزشک مراجعه کنید.

این روش به طور کلی ارزان تر از سایر عمل‌ها است. مهم است که بیمه خود را بررسی کنید تا مطمئن شوید که این عمل توسط آن‌ها پوشش داده شده است یا خیر و هزینه واقعی آن برای شما چقدر خواهد بود.

 سیستم برد اندوسینچ

این سیستم همچنین از یک آندوسکوپ استفاده می‌کند. این عمل باعث تقویت LES می‌شود. این روش به اندازه سایر روش‌هایی که در بالا ذکر شد معمول نیست. با این حال، گزینه دیگری برای شماست که می‌توانید در مورد آن با پزشک خود مشورت کنید.

این رویه تحت پوشش همه شرکت‌های بیمه قرار نمی‌گیرد. پس مهم است که قبل از تصمیم گیری در مورد اینکه آیا روش صحیحی برای شما است، درمورد هزینه‌های این کار و کلیه مراحل کار با شرکت بیمه خود، پزشک و بیمارستان خود صحبت کنید.

جراحی لینکس

در این جراحی از دستگاه مخصوصی به نام لینکس استفاده می‌شود. این دستگاه دارای حلقه‌ای از دانه‌های کوچک تیتانیوم مغناطیسی است. هنگامی که در اطراف LES پیچیده می‌شود، لینکس اسفنکتر را تقویت می‌کند.

از آنجا که مهره‌ها دارای خاصیت مغناطیسی می‌شوند، به هم وصل می‌شوند تا دهانه بین معده و مری بسته شود ولی غذا هنوز هم می‌تواند مانند حالت عادی عبور کند.

از آنجا که این یک جراحی حداقل تهاجمی است، معمولاً کوتاه تر از جراحی‌های سنتی است. همچنین درد کمتری در رابطه با این نوع جراحی وجود دارد.

این یک روش نسبتاً جدید است اما نتایج خوبی را برای تسکین بیماری رفلاکس معده نشان می‌دهد.

انتظارات پس از عمل

  • پس از جراحی، بیمار باید در منزل درگیر فعالیت‌های سبک باشد و از بلند کردن اجسام سنگین یا انجام فعالیت‌های شدید برای مدت زمان کوتاهی که توسط جراح تعیین می‌شود، خودداری کند.
  • درد خفیفی معمولاً پس از عمل احساس می‌شود، با این حال ممکن است داروهای ضددرد برای دروه‌ای کوتاه برای برخی بیماران تجویز شوند.
  • معمولاً استفاده از داروهای آنتی‌ ریفلکس پس از جراحی نیاز نیست.
  • اکثر جراحان به‌طور موقت رژیم غذایی بیمار را با مایعات و به دنبال آن مصرف تدریجی خوردنی‌های جامد، اصلاح می‌کنند. بهتر است بلافاصله پس از عمل پیرامون محدودیت‌های رژیم غذایی خود از جراح سؤال کنید.
  • شما احتمالاً قادر خواهید بود، پس از گذشت مدت زمان کوتاهی، به فعالیت‌های عادی خود بازگردید. فعالیت‌هایی از قبیل دوش گرفتن، رانندگی، بالا رفتن از پله‌ها، بلند کردن وزنه، کار و برقراری رابطه‌ی جنسی.
  • حتماً پس از عمل با مطب پزشک خود تماس بگیرید و جلسات ملاقاتی را برای بررسی وضعیت خود ترتیب دهید.

درمان زخم معده

زخم معده و درمان با جراحی، علت، علائم و نشانه‌های اولسر پپتیک

زخم‌های گوارشی به زخم‌هایی گفته می‌شود که در مجرای معده ـ روده‌ای (GI) ایجاد می‌شود. این مجرا متشکل از مری، معده و روده و محل هضم و جذب غذا است. در صورت آسیب دیدن پوشش محافظ (مخاط) این مجرا زخم‌های گوارشی ایجاد می‌شود. آسیب دیدن مخاط دلایل متعددی دارد که از آن جمله می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

  • عفونی شدن توسط باکتری هلیکوباکتر پیلوری (اچ. پیلوری)
  • مصرف مداوم مسکن‌های غیراستروئیدی ضدالتهاب (NSAIDs)

اگر فکر می‌کنید که مبتلا به زخم معده هستید، به تازگی این تشخیص در مورد شما داده شده است یا سال‌ها است که این ناراحتی توان‌فرسا را تحمل می‌کنید، در اولین فرصت به پزشک مراجعه کنید. سوراخ و زخم شدن معده را می‌توان با جراحی باز یا جراحی‌های با حداقل تهاجم لاپاروسکوپی درمان نمود تا درد برای همیشه آرام بگیرد.

انواع زخم‌های گوارشی


زخم‌های گوارشی در بخش‌های مختلفی از مجرای معده ـ روده‌ای ایجاد می‌شود و به انواع زیر تقسیم بندی می‌شود:

  • زخم مری: در امتداد لوله منتقل کننده غذا از دهان به معده
  • زخم معده
  • زخم دوازدهه در بخش ابتدایی روده کوچک و محل خروج غذا از معده به روده کوچک

علت‌ها و دلایل


هیلکوباکتر پیلوری

شایع‌ترین دلیل زخم‌های گوارشی عفونی شدن معده توسط باکتری‌ای به نام هلیکوباکتر پیلوری است. این باکتری در معده بسیاری از افراد وجود دارد، اما معمولاً عفونت حاصل از آن مشکل‌ساز نیست. از هر 10 بیمار مبتلا به زخم دوازدهه و زخم معده به ترتیب 9 و 8 نفر به دلیل این نوع عفونت باکتریایی دچار زخم دستگاه گوارش شده‌اند. زخم به این دلیل ایجاد می‌شود که عفونت به روش‌های زیر به پوشش مجرای معده ـ روده‌ای آسیب می‌زند:

  • ایجاد التهاب
  • تداخل در تولید اسید: هلیکوباکتر پیلوری گاهی سازو کار توقف تولید اسید را مختل می‌کند و به این ترتیب میزان اسید معده بالاتر از حد طبیعی می‌شود.

هیلکوباکتر پیلوری

مصرف داروهای غیراستروئیدی ضدالتهاب

دومین دلیل رایج ایجاد زخم‌های گوارشی مصرف مکرر یا طولانی مدت داروهای غیراستروئیدی ضدالتهاب است. از هر ده مورد زخم معده و زخم دوازدهه به ترتیب دو و یک مورد به دلیل افراط در مصرف مسکن‌هایی چون آسپرین، ایبوپروفن یا دیکلوفناک ایجاد می‌شود. البته اکثر افراد با مصرف این داروها با مشکلی مواجه نمی‌شوند، اما مصرف مداوم آن‌ها بدون شک دردسرساز خواهد بود.

عامل‌های خطر


عامل‌های خطر دیگری که احتمال زخم‌ شدن معده را افزایش می‌دهد عبارت است از:

  • سیگار کشیدن و استعمال دخانیات
  • سابقه ابتلا اعضا خانواده به زخم معده
  • بالا رفتن سن

علائم و نشانه‌ها


زخم معده در ابتدا علامتی ندارد، اما در مراحل بعدی با افزایش سن و استمرار مصرف داروهای NSAIDs علائم ناگهان بروز می‌یابد.

رایج‌ترین علائم زخم‌های گوارشی درد شکمی است. اگر دوازدهه زخم شده باشد، درد معمولاً چند ساعت پس از غذا شروع می‌شود و به تدریج با صرف مجدد غذا تسکین می‌یابد. درد شب هنگام و در صورت خالی بودن معده نیز حمله‌ور می‌شود. اما اگر معده زخم باشد، درد عموماً هنگام غذا خوردن آغاز می‌شود. زخم مری نیز با درد شکمی یا درد پایین قفسه سینه همراه است و بلع نیز دشوار می‌شود.

سوء هاضمه‌ای که بیش از یک ماه طول بکشد نیز بیانگر ابتلا به زخم‌های گوارشی است. سوء هاضمه با علائم زیر همراه است:

  • حالت تهوع
  • استفراغ
  • نفخ
  • آروغ زدن
  • سوزش سر دل (رفلاکس معده ـ مری): برگشت مجدد محتویات معده به مری

عوارض بروز زخم معده چیست؟ 


عوارض بروز زخم معده چیست

اگر شما برای درمان زخم معده خود تحت درمان قرار بگیرید نتیجه خوبی را به دست خواهید آورد و دچار عوارض جانبی حاصل از زخم معده نخواهید شد. با این حال درمان نکردن زخم معده مدت طولانی می‌تواند باعث به وجود آمدن برخی از عوارض جانبی شود که تعدادی از آنها به شرح زیر می‌باشند:

  • خونریزی
  • سوراخ شدن معده
  • انسداد معده

 خونریزی از معده

 خونریزی از معده شایع ترین عارضه جانبی زخم شدن معده است. این اختلال زمانی به وجود می‌‌آید که زخم معده، شریان یا عروق خونی این اندام را درگیر کند. در صورتی که زخم معده شما خونریزی کند به احتمال زیاد شاهد علایم و نشانه‌های زیر خواهید بود:

  • در هنگام استفراغ کردن شاهد خون خواهید بود
  • مدفوع شما تیره و چسبناک خواهد بود

 سوراخ شدن معده

 احتمال سوراخ شدن دیواره داخلی معده و بروز مشکلات و عوارض بعدی وجود دارد. سوراخ شدن معده زمانی رخ می‌دهد که زخم معده از دیواره معده عبور کند و منجر به التهاب دیواره شکم و اثنی عشر شود. به طور کلی سوراخ شدن معده در شرایطی رخ می‌‌دهد که زخم معده شما به طور کامل از دیواره معده عبور کند و سایر اعضای مجاور را درگیر نماید. بروز این وضعیت باعث می‌‌شود که شما دچار درد شدید معده و شکم شوید.

 انسداد معده

 انسداد معده یکی از اختلالاتی است که نسبتاً شیوع کمتری دارد و به وضعیتی گفته می‌شود که مواد غذایی در دوران گوارش نتوانند وارد روده شوند و از معده عبور کنند. این اختلال زمانی به وجود می‌‌آید که بافت اطراف زخم سفت و کلفت شود زیرا بدن تلاش می‌کند به طور مکرر با تشکیل بافت اسکار به ترمیم زخم ایجاد شده بپردازد. انسداد معده باعث می‌شود شما دچار علائم و نشانه‌های زیر شوید:

  • احساس حالت تهوع
  • استفراغ کردن پس از هر وعده غذایی
  • کاهش وزن

 در صورتی که شما دچار هر یک از این علائم و نشانه‌ها شدید به احتمال خیلی زیاد به عمل جراحی اورژانسی نیاز خواهید داشت به این ترتیب اگر هر یک از علائم که تاکنون توصیف کردیم را دارید مطمئن باشید که به درمان فوری پزشکی نیاز خواهید داشت.

 ارتباط زخم معده با سرطان معده چیست؟  


درک ارتباط زخم معده و سرطان معده و به طور کلی سرطان دستگاه گوارش اهمیت بسیار زیادی دارد. زخم معده به سرطان معده تبدیل نمی‌شود و باعث بروز سرطان معده نیز نخواهد شد اما در صورتی که زخم معده شما به علت عفونت هلیکوباکتر پیلوری به وجود آمده باشد عفونت می‌تواند ریسک ابتلا به سرطان معده در آینده را افزایش دهد. ما به خوبی به این مسئله واقف هستیم زیرا افرادی که زخم معده آنها به علل دیگری به غیر از عفونت هلیکو باکترپیلوری به وجود آمده است خیلی در معرض خطر ابتلا به سرطان دستگاه گوارش قرار نخواهند داشت.

 چه موقع باید به پزشک مراجعه کرد؟  


 اگر درد شکم شما به مدت طولانی ادامه داشته باشد یا آنکه دچار مشکلات‌ هاضمه شده باشید باید به پزشک مراجعه کنید و همچنین اگر به طور مداوم به مصرف داروهای ضد اسید معده نیاز دارید تا از بروز این علائم و نشانه‌ها جلوگیری شود باید به پزشک مراجعه کنید. در صورتی که دچار علائم و نشانه‌های زیر هستید حتماً به پزشک مراجعه کنید:

  • درد شدید و ناگهانی شکم
  • استفراغ سیاه یا خونی
  • مدفوع تیره و خونی

تشخیص زخم معده


پزشک موارد زیر را بررسی می‌کند:

  • وجود زخم گوارشی و تعیین نوع آن (زخم معده، مری یا دوازدهه)
  • دلیل ایجاد شدن زخم به منظور تهیه طرح درمانی مناسب

پزشک از بیمار می‌خواهد تا علائم و سابقه پزشکی خود را شرح دهد، سپس حین معاینه ناحیه شکم را به آرامی فشار می‌دهد تا وجود ناحیه حساس یا دردناک را بررسی کند. در مرحله بعد پزشک معالج تعیین می‌کند که آیا عفونت باکتریایی هلیکوباکتر پیلوری یا مصرف درازمدت داروهای غیراستروئیدی ضدالتهاب می‌تواند عامل بروز علائم باشد یا خیر. احتمال زخم شدن دستگاه گوارش در صورت تایید موثر بودن هر یک از این دو عامل بالا است.

آزمایش‌ها 

از روش‌های مختلفی برای تشخیص عفونت هلیکوباکتر پیلوری استفاده می‌شود که عبارت‌اند از:

  • آزمایش خون
  • آزمایش نمونه مدفوع
  • آزمایش تنفسی
  • آندوسکوپی
  • نمونه برداری

درمان


درمان زخم‌های گوارشی بسیار مهم است. چنانچه اقدام فوری و مناسب برای درمان انجام شود، زخم دوازدهه ظرف چهار هفته و زخم معده در مدت هشت هفته بهبود می‌یابد. به علاوه چنانچه هلیکوباکتر علت ایجاد زخم باشد، احتمال عود کردن زخم با از  بین بردن این باکتری کاهش می‌یابد.

دارو

زخم ناشی از هلیکوباکتر پیلوری

چنانچه عفونت باکتریایی علت ایجاد زخم باشد، یک دوره یک تا دو هفته‌ای آنتی بیوتیک برای از بین بردن عفونت تجویز می‌شود. در کنار آنتی بیوتیک داروهای دیگری برای جلوگیری از آسیب دیدن مجرای معده ـ روده‌ای و ایجاد فرصت التیام یافتن زخم تجویز می‌شود. این گروه از داروها میزان تولید اسید معده را کاهش می‌دهد.

زخم ناشی از مصرف داروهای NSAID

اگر مصرف داروهای NSAIDs عامل ایجاد زخم باشد، از بیمار خواسته می‌شود مصرف این داروها را قطع کند تا زخم التیام یابد. آنتاگونیست گیرنده H2 یا PPI نیز برای کاهش تولید اسید تجویز می‌شود. مصرف این داروها در کل ایمن است، اما گاهی اثرهای جانبی موقتی مانند اسهال یا حالت تهوع را به دنبال دارد.

جراحی 

چنانچه علی رغم اتمام دوره درمان زخم عود کند یا بیمار دچار عوارض وخیم شود، انجام جراحی ضرورت می‌یابد. سوراخ و زخم مجرای گوارشی را می‌توان با جراحی باز یا جراحی با حداقل تهاجم لاپاروسکوپی درمان نمود.

درمان آندوسکوپی

آندوسکوپی بخش فوقانی مجرای معده ـ روده‌ای به منظور توقف خونریزی انجام می‌شود. جراح اسکوپ مجهز به منبع نور را وارد مجرا می‌کند تا بتواند ناحیه‌های خونریزی دهنده را ببیند و درمان کند. اپی نفرین نیز از راه آندوسکوپ وارد مجرا می‌شود تا خونریزی را متوقف کند. گیره‌هایی نیز روی زخم خونریزی دهنده زده می‌شود تا رگ‌های مرتبط تحت فشار قرار گیرد.

واگوتومی

شاخه‌هایی از عصب واگ در عمل واگوتومی قطع می‌شود که در تولید اسید معده نقش دارد. قطع کردن عصب واگ تولید اسید را به شدت کاهش می‌دهد. البته قطع کلی عصب توانایی معده در تخلیه خود را کاهش می‌دهد، به همین دلیل فقط بخشی از آن باید قطع شود.

آنترکتومی

آنترکتومی عملی جراحی است که در آن بخش پایین معده (آنتروم) خارج می‌شود. آنتروم ماده‌ای شیمیایی ترشح می‌کند که تولید اسید را افزایش می‌دهد و بدون آن تولید اسید کاهش می‌یابد. با انجام آنترکتومی می‌توان از عود کردن زخم‌های گوارشی جلوگیری کرد.

پیلوروپلاستی

در عمل پیلوروپلاستی حفره‌ی بین معده و دوازدهه بزرگتر می‌شود تا محتویات معده راحت‌تر وارد روده شود. پیلوروپلاستی پیش از این کاربرد بالایی برای کاهش عوارض واگوتومی داشت.

 اصلاح سبک زندگی و روش‌های درمان خانگی 


اصلاح سبک زندگی و روش‌های درمان خانگی زخم معده

شما می‌توانید با رعایت کردن نکات زیر به تسکین درد معده خود کمک کنید:

  • رژیم غذایی سالمی داشته باشید و در رژیم خود از انواع میوه و میوه‌های حاوی ویتامین آ و ث، انواع سبزیجات و غلات کامل استفاده کنید. مصرف نکردن مواد غذایی سرشار از ویتامین باعث می‌شود که فرایند ترمیم زخم توسط بدن بسیار دشوار باشد.
  • از غذاهای استفاده کنید که حاوی پروبیوتیک هستند این محصولات شامل ماست، پنیری که مدت زیادی از تهیه شدن آن می‌‌گذرد، کلم رنده شده و آب پز با سرکه و میسو که همان خمیر سویا و نمک و غلات تخلیه شده است استفاده کنید.
  • شیر را از رژیم غذایی خود حذف کنید. گاهی اوقات مصرف کردن شیر باعث می‌شود که درد ناشی از زخم معده شما بهتر شود اما بعداً باعث افزایش سطح اسید معده خواهد شد و درد معده را افزایش می‌دهد. بهتر است با پزشک خود در خصوص مصرف یا عدم مصرف شیر صحبت کنید و نظر او را جویا شوید.
  • استرس خود را کنترل کنید زیرا استرس باعث می‌شود که علائم و نشانه‌های زخم معده در شما بدتر شود. عواملی که باعث استرس شما می‌شود را شناسایی کنید و اقدامات لازم را برای بر طرف کردن آنها انجام دهید. گاهی اوقات نمی‌توان از بروز استرس جلوگیری کرد اما می‌توان با ورزش کردن و وقت گذرانی با دوستان یا نوشتن خاطرات به کنترل استرس خود کمک کرد.
  • به فکر عوض کردن داروهای مسکن مصرفی خود باشید. اگر شما به طور متناوب از داروهای مسکن استفاده می‌کنید از پزشک خود بپرسید که آیا مصرف استامینوفن با توجه به شرایطی که دارید ممنوعیت دارد یا خیر.
  • از سیگار کشیدن خودداری کنید زیرا سیگار کشیدن باعث بروز اختلال در دیواره محافظ معده می‌شود و باعث می‌شود که معده شما مستعد تشکیل زخم باشد. سیگار کشیدن همچنین باعث می‌شود که اسید معده افزایش پیدا کند.
  • سعی کنید به اندازه کافی بخوابید زیرا خواب مناسب به تقویت سیستم ایمنی بدن و مقابله با استرس کمک می‌کند همچنین سعی کنید پس از خوردن مواد غذایی فوراً به رختخواب نروید.

 سوالات متداول درباره زخم معده 


 چگونه می‌توان از بروز زخم معده جلوگیری کرد؟

 چگونه می‌توان از بروز زخم معده جلوگیری کرد؟

 معمولاً نمی‌توان از بروز زخم معده برای اولین بار جلوگیری کرد. عفونت حاصل از هلیکوباکتر پیلوری به شدت شایع است و احتمال آن که از فردی به فرد دیگر منتقل شود بسیار زیاد است. زندگی کردن در نقاط پر جمعیت می‌‌تواند ریسک بروز این اختلال را افزایش دهد. رعایت اصول بهداشتی می‌تواند ریسک انتشار عفونت هلیکو باکترپیلوری را محدود نماید. این نکات شامل شستشوی منظم دست‌ها قبل از غذا خوردن و پس از رفتن به سرویس بهداشتی است. در صورتی که شما به طور مکرر دچار زخم معده ناشی از هلیکوباکتر پیلوری می‌شوید می‌توانید با درمان مناسب زخمی که برای اولین بار به وجود آمده است، از عود مجدد آن جلوگیری کنید. درمان این اختلال باید شامل مصرف داروهای انتی بیوتیک باشد تا باکتری را از بین ببرد. شما می‌‌توانید با اجتناب از مصرف دخانیات و محدود کردن میزان مصرف داروهای غیر استروئیدی ضد التهاب برای تسکین درد از بروز زخم معده جلوگیری نمایید.

 چه مدت طول می‌کشد تا زخم معده بهبود پیدا کند؟

 زخم معده که به علت مصرف دارو به وجود آمد باشد طی مدت کوتاهی پس از قطع مصرف دارو بهبود پیدا خواهد کرد. شما می‌توانید به مدت ۲ تا ۶ هفته به مصرف داروهای ضد اسید بپردازید تا به تسکین درد و درمان زخم معده خود کمک کنید. زخم معده ناشی از عفونت هلیکوباکتر پیلوری با از بین رفتن باکتری بهبود پیدا می‌‌کند. معمولاً پزشک به مدت دو هفته برای شما داروهای آنتی ‌بیوتیک و داروهای کنترل کننده اسید معده را تجویز خواهد کرد. پس از ۲ هفته شما مجددا به مدت ۴ تا ۸ هفته به مصرف داروهای کنترل کننده اسید معده خواهید داشت. زخم معده در مقایسه با زخم اثنی عشر آهسته ‌تر ترمیم می‌شود. در مواردی که زخم معده عمیق نباشد طی مدت ۲ تا ۳ ماه به طور کامل بهبود خواهد یافت و حدود شش هفته طول می‌کشد تا زخم اثنی عشر بهبود پیدا کند. زخم معده بدون مصرف داروهای آنتی بیوتیک به صورت موقت بهبود پیدا می‌‌کند اما احتمال به وجود آمدن مجدد زخم یا یک زخم دیگر در کنار زخم قبلی وجود دارد زیرا باکتری عامل ایجاد زخم معده از بین نرفته است.

 آیا این احتمال وجود دارد که به علت مصرف داروهای غیر استروئیدی ضد التهاب برای درمان یک بیماری دیگر در معرض خطر ابتلا به زخم معده قرار بگیرم؟

 بله پاسخ این سوال مثبت است و این احتمال وجود دارد که شما با مصرف داروهای غیر استروئیدی ضد التهاب برای درمان بیماری دیگر دچار زخم معده شوید. اما اگر شما در معرض خطر مشکلات معده قرار داشته باشید احتمالاً پزشک به تجویز داروهای غیر استروئیدی ضد التهاب نخواهد پرداخت و در صورتی که مجبور باشد این داروها را تجویز کند باید پایین ترین دوز آن ها را برای شما در نظر بگیرد که مدت بسیار کوتاهی از این داروها استفاده نمایید. احتمالاً پزشک در کنار داروهای غیر استروئیدی ضد التهاب به تجویز مهار کننده‌های پروتون پمپ نیز خواهد پرداخت که در کنار هم به مصرف آن ها بپردازید. داروهای غیر استروئیدی ضد التهاب داروهای بسیار مفید هستند و در صورتی که به مدت طولانی مصرف شوند می‌توانید از مزایای آنها که به شرح زیر می‌باشند بهره مند شوید:

  • کاهش التهاب
  • تسکین درد
  • پایین آوردن تب

 به همین دلیل مصرف این داروها در درمان برخی از اختلالاتی مفید هستند که به طور مداوم باعث بروز درد می‌شوند و درد حاصل از آنها در بروز التهاب نقش دارد. برخی از این اختلالات عبارتند از نقرس مزمن و آرتریت روماتوئید. به طور کلی داروهای غیر استروئیدی ضد التهاب جزو داروهای ایمن هستند و مصرف آنها هیچ گونه مانعی ندارد. اما اگر شما به مدت طولانی از این داروها استفاده کنید به احتمال زیاد به مصرف آنها عادت خواهید کرد. به طور کلی دیواره داخلی دستگاه گوارش همان جایی که مواد غذایی هضم و جذب می‌شوند ضعیف خواهد شد و احتمال بروز زخم معده را افزایش خواهد داد. با این حال اگر شما از داروهای غیر استروئیدی ضد التهاب استفاده می‌کنید این احتمال وجود دارد که با توجه به ضرورت مصرف این داروها پزشک برای محافظت از دستگاه گوارش شما به تجویز داروهای مهار کننده پروتون پمپ بپردازد. در واقع شما با مصرف این داروها از آسیب دیدگی دیواره داخلی دستگاه گوارش خود جلوگیری می‌کنید زیرا مصرف داروهای مهار کننده پروتون پمپ این باعث می‌شود که از تولید بیش از حد اسید توسط معده جلوگیری شود. اگر در خصوص داروهایی که در حال حاضر مصرف می‌کنید اطلاعات کافی ندارید یا نمی‌دانید که آیا باعث بروز زخم معده می‌شوند یا خیر و درباره نحوه تاثیر گذاری آنها بر روی سلامت خود اطمینان ندارید حتماً با پزشک خود در این خصوص صحبت کنید تا شما را به طور کامل راهنمایی کند.


بیماری معده

بیماری فلج معده(گاستروپارزی):اختلال در عملکرد حرکتی و تخلیه معده

گاستروپارزی (بیماری فلج معده) اختلالی است که وقتی معده برای مدت زمان طولانی خالی باشد رخ می‌دهد. این اختلال منجر به علائم متنوعی می‌شود که عبارتند از تهوع، استفراغ، احساس پر بودن شکم و تخلیه کُند معده که به نام تاخیر در تخلیه معده شناخته می‌شود. گاستروپارزی (معده فلج شده) می‌تواند علل مختلفی داشته باشد. اگر علائم گاستروپارزی (بیماری فلج معده) را دارید به پزشک مراجعه کنید، زیرا این بیماری می‌تواند منجر به عوارضی جدی شود. درمان پزشکی می‌تواند به شما در مدیریت علائم این بیماری کمک کند.

 گاستروپارزی (بیماری فلج معده) یک عارضه پزشکی است که حرکت غذا از معده به سمت روده کوچک را تحت تأثیر قرار می‌دهد. این عارضه هنگامی رخ می‌دهد که انقباضات طبیعی معده به خوبی کار نکنند. به این بیماری، بیماری فلج معده نیز گفته می‌شود. در حین گوارش غذا، انقباضات معده به حرکات اندک غذای هضم شده از معده به سمت روده کوچک کمک می‌کند. حتماً به پزشک مراجعه کنید، او با ایجاد تغییراتی در رژیم غذایی شما و دارو درمانی می‌تواند باعث تسکین علائم این عارضه شود. اگر هرگونه علامت یا نشانه بالینی از این بیماری را در خود یافتید که باعث نگرانی‌تان شده، به پزشک مراجعه کنید.دکتر رضا دوست، فوق تخصص گوارش، کبد و مجاری صفراوی با بهترین و نوین ترین روش های درمانی بیماری فلج معده یا گاستروپارزی معده را در افراد مختلف با موقیت درمان کرده است. ایشان با بررسی دقیق وضعیت بیماران، بهترین درمان را برای آن ها تعیین می نمایند. جهت مشاوره و تعیین وقت با شماره 02188931392 تماس حاصل فرمایید.

علل فلج معده یا گاستروپارزی


علل این بیماری در برخی موارد ناشناخته است ولی فاکتورهای عمده‌ای وجود دارند که می‌تواند خطر این بیماری را افزایش دهد. این فاکتورها عبارتند از:

  • جراحی یا مصدومیت عصب واگ (ریوی-معدی)
  • دیابت کنترل نشده
  • برخی داروهای خاص، همچون داروهای ضد افسردگی سه حلقه‌ای، مشدود کننده‌های کانال کلسیم، کلونیدین، آگونیست‌های دوپامین، لیتیوم، نیکوتین و پروژسترون.
  • عارضه‌هایی همچون بیماری پارکینسون، مولتیپل اسکلروزیس، آمیلوئیدوز و اسکلوردرمی
  • جراحی معده
  • عفونت ویروسی
  • درمان‌های پزشکی همچون پرتودرمانی
  • هایپرتیروئیدیسم
  • اختلالات خاص روانی
  • اختلالات تغذیه‌ای
  • سرطان
  • شیمی درمانی
  • استفاده از داروهای مسکن همچون کدئین
  • داروهای آنتی کولینرژیک که سیگنال عصبی را مسدود می‌کنند

سایر علل

سایر عارضه‌ها نیز می‌توانند با گاستروپارزی (بیماری فلج معده) مرتبط باشند ولی کمتر در بیماران دیده شده است. این عارضه‌ها عبارتند از:

  • عفونت ویروسی
  • برخی سرطان‌ها
  • فیبروز کیستیک
  • بیماری پارکینسون
  • بیماری‌های سیستم خود ایمنی
  • امیلوئیدوز، عارضه‌ای که باعث انباشتگی غیرطبیعی پروتئین در اندام‌های داخلی بدن می‌شود
  • داروهایی که باعث کُند شدن تخلیه معده می‌شوند
  • اختلالات تیروئید

گاهی اوقات، لت گاستروپارزی (بیماری فلج معده) ناشناخته است. به این موارد، گاستروپارزی (معده فلج شده) ناشناخته می‌گویند. کسانی که بیشتر از سایرین در معرض خطر ابتلا به گاستروپارزی (بیماری فلج معده) ناشناخته هستند عبارتند از زنان جوان و میانسال.

علائم بیماری گاستروپارزی معده


علائم بیماری گاستروپارزی (بیماری فلج معده) عبارتند از:

  • سوزش سر دل یا بیماری رفلاکس معده (GERD)
  • تهوع یا استفراغ غذای هضم نشده
  • احساس سیری زودتر از حد معمول
  • باد کردن شکم یا درد
  • کاهش اشتها
  • از دست دادن وزن بخاطر مصرف پایین کالری

علائم بیماری معمولاً با مصرف غذاهای سفت، چرب و غذاهای سرشار از فیبر یا نوشیدن نوشیدنی‌ها گاز دار یا چرب بدتر می‌شود.

روش های تشخیص فلج شدن معده


 پزشک یک معاینه جسمانی انجام می‌دهد و از شما درباره سابقه پزشکی‌تان سوالاتی خواهد پرسید. به منظور رد کردن سایر علل احتمالی علائم شما، پزشک احتمالاً چند آزمایش را انجام خواهد داد. احتمالاً این آزمایشات عبارت خواهند بود از:

  • فراصوت: آزمایش فراصوت از امواج صوتی برای ایجاد تصویری از اندام‌های داخلی بدن شما استفاده می‌کند. از این آزمایش می‌توان برای رد کردن احتمال وجود بیماری کبد، پانکراتیت و بیماری کیسه صفرا استفاده کرد.
  • آزمایشات خون: آزمایشات خون را می‌توان برای بررسی دیابت و سایر عارضه‌ها استفاده رکرد.
  • آندوسکوپی فوقانی: در آزمایش آندوسکوپی فوقانی، پزشک یک لوله نازک و بلند را از راه مری وارد معده می‌کند تا هرگونه انسداد در معده و سایر عارضه‌های محتمل در آن را بررسی کند.

وقتی که پزشک تمام علل محتمل دیگر را برای علائم شما رد کرد، آزمایشاتی تجویز می‌کند تا میزان تخلیه معده شما را بسنجد. این آزمایشات عبارتند از:

  • تست اسکن تخلیه معده: اسکن تخلیه معده شامل خوردن مقدار کمی غذا با یک ماده رادیواکتیو بی‌خطر است تا پزشک بتواند سرعت گوارش و تخلیه غذا را از معده شما ببیند.
  • کپسول الکترونیکی هوشمند: کپسول الکترونیکی هوشمند حاوی یک دستگاه برای ردگیری سرعت حرکت از مسیر گوارشی بدن است.
  • تست تنفسی کربن: در این سیستم، فرآورده کربن دیوکسید در طول سیستم گوارشی بدن ردگیری می‌شود.

بهترین راه حل های درمانی بیماری فلج معده یا گاستروپارزی


اگر سوالی در مورد روش های درمانی فلج معده دارید در این قسمت کلیک کنید.

 اگر گاستروپارزی (بیماری فلج معده) ناشی از عارضه‌ای همون دیابت باشد، اولین قدم برای بهبود وضعیت بیمار، کنترل عارضه زمینه‌ای آن است. بعد از آن، پزشک ممکن است دارو، تغییرات در رژیم غذایی و حتی در برخی موارد جراحی را تجویز کند.

استعمال دخانیات را متوقف کنید

بیماری معده

اگر سیگاری هستید، سیگار را ترک کنید. اگر به سیگار کشیدن ادامه دهید، احتمال بهبودی علائم گاستروپارزی (بیماری فلج معده) به خیلی کم خواهد بود. بهبود علائم افراد مبتلا به گاستروپارزی (بیماری فلج معده) که اضافه وزن دارند نیز بسیار کم است.

تغییرات در رژیم غذایی

بیماری معده

به متخصص تغذیه مراجعه کنید کسی در تغذیه و خوراکی‌ها تخصص دارد این کار بخش عمومی درمان برای گاستروپارزی (بیماری فلج معده) است. متخصص تغذیه می‌تواند غذاهایی را به شما پیشنهاد کند که راحت‌تر هضم می‌شوند، در نتیجه به بدن اجازه می‌دهد مواد مغذی بیشتری جذب نماید. متخصص تغذیه ممکن است توصیه‌هایی نیز به شما بکند، از جمله:

  • مصرف 4 تا 6 وعده غذایی در روز
  • نوشیدن مایعات سرشار از کالری
  • محدود کردن مصرف نوشیدنی‌های الکلی و کربنات دار
  • مصرف روزانه مولتی ویتامین، در صورت امکان
  • محدود کردن گوشت و لبنیات خاص
  • مصرف سبیزجات و میوه‌های خوب پخته شده تا مقدار فیبر موجود در آنها کاهش یابد
  • افزایش مصرف غذاهای کم چرب
  • خودداری از مصرف غذاهای سرشار از فیبر، همچون بروکلی و پرتقال
  • اطمینان حاصل کردن از این که زمان کافی بعد از هر وعده غذایی و پیش از خوابیدن روی تخت وجود دارد
  • جایگزینی غذاهای سفت با غذاهای مایع یا پوره‌ها

اگر به موارد بسیار شدید گاستروپارزی (بیماری فلج معده) مبتلا باشید، شاید نتوانید غذاهای سفت و مایعات مصرف کنید. در این صورت، شاید تا وقتی که عارضه شما بهبود یابد، نیاز داشته باشید تا از لوله برای غذا خوردن استفاده نمایید.

دارو

بیماری معده

شاید پزشک یک یا دو دارو برای درمان درمان گاستروپارزی (بیماری فلج معده) تجویز کند. داروهایی که برای کنترل تهوع و استفراغ ناشی از گاستروپارزی (بیماری فلج معده) می‌تواند شامل موارد زیر باشد:

  • پروکلرپرازین (کمپرو)
  • انداسترون (زوفران)
  • پرومتازین (فنرگان)

سایر داروها نیزعضلات معده را تحریک کرده و به هضم غذا کمک می‌کنند. این داروها عبارتند از:

  • متوکلوپرامید (رگلان)
  • اریترومایسین (EES)
  • دومپریدون (موتیلین)

هرچند، این داروها می‌توانند باعث عوارض جانبی شوند. با پزشک خود صحبت کنید تا نقاط قوت و ضعف هر دارو را یافته و داروی مناسب برای خود را پیدا کنید.

درمان جراحی

بیماری معده

شاید برای برخی افراد، انجام عمل جراحی برای وارد کردن لوله‌ای باریک از راه شکم به معده نیاز باشد. این لوله را می‌توان به تناوب باز کرد تا گاز خارج شده و تورم شکم تسکین یابد. عمل جراحی به عنوان آخرین راه درمانی برای دو منظور زیر توصیه می‌شود:

  • ایجاد دریچه‌ای جدید بین معده و روده کوجک (گاستروانتروستومی)
  • اتصال مستقیم معده به بخش دوم روده کوچک، که به آن ژژونوم گفته می‌شود (گاستروژژنوستومی)

این عمل‌ها می‌تواند باعث کاهش علائم شما شوند، زیرا به غذا اجازه حرکت کردن راحت‌تر از معده را می‌دهند. پزشک می‌تواند برای شما توضیح دهد که کدام درمان برای شما مناسب است و همچنین می‌تواند خطرات مرتبط با هر کدام را برایتان تشریح کند.

تحریک الکتریکی

بیماری معده

تحریک الکتریکی معده شامل کار گذاشتن یک دستگاه باتری خور زیر پوست شکم است که با جراحی این کار انجام می‌گیرد. دو قطعه سربی که به این دستگاه وصل شده به عضلات زیرین معده متصل می‌گردد. این دو قطعه پالس‌های الکتریکی ایجاد می‌کند تا به تحریک عضلات مرتبط با کنترل مسیر غذا از میان معده کمک کند. این دستگاه با استفاده از یک کنترل خارجی روشن و خاموش می‌شود. اثربخشی این درمان بطرز چشمگیری متغیر است. هرکسی نسبت به این درمان پاسخ مثبتی نخواهد داشت ولی برای بسیاری از افراد که این دستگاه اثرگذار است، پس از 12 ماه تأثیر آن از بین می‌رود. به عبارت دیگر، تحریک الکتریکی برای همه مناسب نیست. با جراح خود در مورد تحریک الکتریکی معده برای درمان گاستروپارزی (بیماری فلج معده) مشورت کنید.                            

عوارض درمان نکردن معده فلج شده یا گاستروپارزی


بیماری معده

گاستروپارزی (بیماری فلج معده) نه تنها یکی از بیماری‌های ناراحت کننده است، بلکه می‌تواند باعث عوارض زیادی نیز شود. این عوارض عبارتند از:

  • کم آبی شدید، بخاطر استفراغ
  • سوءهاضمه، در نتیجه جذب ضعیف مواد غذایی
  • ناهنجاری در قند خون
  • غذای سفت شده و هضم نشده که می‌تواند تشکیل یک جرم سخت دهد، که گاهی اوقات می‌تواند مرگبار باشد
  • رشد بیش از حد باکتری در شکم بخاطر غذای هضم نشده
  • کاهش کیفیت زندگی

سوالات متداول


آیا گاستروپارزی (بیماری فلج معده) علت وراثتی دارد؟

گاستروپارزی (بیماری فلج معده) ارثی نیست. هرچند، برخی از علل این بیماری همچون بیماری‌های سیستم خود ایمنی که می‌تواند منجر به گاستروپارزی (بیماری فلج معده) شود، ارثی هستند. پس گاستروپارزی (بیماری فلج معده) می‌تواند در بین خانواده شایع باشد و معمولاً هم اینطور است.

 آیا ممکن است شخص بخاطر گاستروپارزی (بیماری فلج معده) به سرطان مبتلا شود؟

هنوز مشخص نیست که گاستروپارزی (بیماری فلج معده) باعث سرطان می‌شود یا خیر. هرچند، آنچه که محققان تا به امروز دریافته‌اند این است که تاخیر در تخلیه معده یکی از عوارض سرطان است. در حقیقت این عارضه غالبا با سوءهاضمه سرطان یا تهوع و استفراغ ناشی از شیمی درمانی اشتباه گرفته می‌شود.

 آیا ممکن است گاستروپارزی (بیماری فلج معده) باعث یبوست شدید شود؟

بله، یبوست در واقع یکی از عوارض شدید گاستروپارزی (بیماری فلج معده) است. این عارضه معمولاً همراه با نفخ معده رخ می‌دهد.

“کپی فقط با ذکر منبع و لینک بلامانع است”


علت،علائم و درمان میکروب معده (هلیکوباکتری) چیست؟

هلیکوباکتری یا میکروب معده نوعی باکتری معده است. این موجودات ذره بینی می‌توانند وارد بدن شما شده و در دستگاه گوارش زندگی کنند. پس از چندین سال، باعث بوجود آمدن زخم معده یا زخم بخش بالایی روده کوچک می‌شوند.

میکروب معده چیست؟

برای برخی از افراد، عفونت ناشی از هلیکوباکتر پیلوری باعث ابتلا به سرطان معده می‌شود. عفونت معده ناشی از میکروب معده (باکتری معده) شایع است. در حدود دو سوم جمعیت جهان این باکتری  را در بدن خود دارند. برای اغلب افراد، این باکتری باعث بوجود آمدن زخم یا علائم دیگر نمی‌شود. در صورتی که این باکتری مشکلاتی را برای شما فراهم کرد، داروهایی وجود دارد که باعث کشتن این میکروب‌ها و کمک به التیام درد و زخم می‌شوند. با دسترسی بیشتر افراد به آب سالم و بهداشت، افراد کمتری نسبت به قبل به این باکتری معده مبتلا می‌شوند.

پس از ورود هیلکوباکتری به بدن، به غشای معده  حمله می‌کند،غشای معده  از شما  در برابر اسیدی که بدن برای هضم غذا استفاده می‌کند، محافظت می‌کند. وقتی باکتری معده آسیب قابل توجهی به غشای معده وارد کرد، اسید می‌تواند وارد غشا شود و باعث بوجود آمدن زخم معده گردد. زخم معده موجب خونریزی، عفونت و جلوگیری از حرکت غذا در دستگاه گوارش می‌شود.

علت میکروب معده غذا، آب یا ظرف آلوده می باشد. این بیماری در کشورها یا جوامعی که فاقد سیستم فاضلاب مناسب هستند یا آب سالمی ندارد بیشتر شایع است. همچنین باکتری معده از طریق تماس با بزاق یا مایعات دیگر بدن فرد مبتلا به آن قابل سرایت است.

میکروب معده در کودکان شیوع بیشتری دارد و بسیاری از افراد در دوران کودکی به این بیماری مبتلا می شوند، اما این باکتری به بزرگسالان نیز قابل سرایت است. این باکتری‌ها برای سالیان زیادی در بدن زندگی می‌کنند و در اغلب موارد افرادی که مبتلا به آن‌ها می‌شوند دچار زخم معده و علائم دیگر نمی‌شود. پزشکان به طور قطع نمی‌دانند که چرا تنها تعدادی از افراد پس از ابتلا به میکروب معده، زخم معده و غیره می‌گیرند.

علائم و نشانه ها

stomach-ulcer-symptoms-300x216

در صورتی که زخم معده دارید، درد شدید یا خفیفی را در شکم خود احساس می‌کنید. این دردها موقتی هستند، اما وقتی معده شما خالی است، مثلاً بین وعده‌های غذایی یا در نیمه شب، این درد اغلب بیشتر حس می‌شود. این درد می‌تواند بین چند دقیقه تا چند ساعت طول بکشد. پس از غذا خوردن، نوشیدن شیر یا مصرف آنتی اسید درد تا حدودی تسکین پیدا می‌کند. علائم دیگر زخم معده ناشی از میکروب معده شامل موارد زیر می‌شود:

  • نفخ
  • آروغ
  • فقدان احساس گرسنگی
  • تهوع
  • استفراغ
  • کاهش وزن بدون دلیل مشخص

زخم‌ها باعث خونریزی معده یا روده می‌شود که برای سلامتی شما خطرناک است. در صورت داشتن یکی از علائم زیر، سریعاً به پزشک مراجعه کنید:

  • مدفوع خونی، تیره یا قرمز رنگ
  • احساس خستگی بدون دلیل خاصی
  • رنگ پریدگی پوست
  • استفراغی که دارای خونی است و شبیه قهوه آسیاب شده می شابد
  • دل درد شیدد

عفونت هلیکوباکتری ممکن است منجر به سرطان معده شود، هر چند که این امر چندان شایع نیست. اگر علائم زخم معده را نداشته باشید، پزشک وجود هلیکوباکتر پیلوری را مورد ازمایش قرار نمی‌دهد. اما اگر اکنون یا در گذشته این علائم را داشته‌اید، بهتر است آزمایشاتی روی شما صورت بگیرد. داروهایی مثل داروهای ضد التهابی غیراستروئیدی  نیز می‌توانند باعث آسیب رساندن  به غشای معده شما شوند، بنابراین بهتر است متوجه شوید که چه چیزی باعث بوجود آمدن علائم  شما می‌شود تا درمان مناسب برای بهبود انها تجویز شود.

برای شروع کار، پزشک در مورد سوابق پزشکی، علائم و داروهایی که مصرف می‌کنید سوالاتی را می‌پرسد. سپس معاینه فیزیکی انجام می‌دهد که شامل فشار دادن شکم برای بررسی ورم، التهاب یا درد می‌شود.

تشخیص

Untitled22

در ادامه روش های تشخیصی ابتلا به میکروب معده شرح داده می شود:

  • آزمایش تنفسی اوره: شما نوشیدنی خاصی می‌نوشید که حاوی ماده ی اوره است.سپس داخل یک کیسه نفس می‌کشید و پزشک کیسه را برای آزمایش به آزمایشگاه می‌فرستد. در صورتی که میکروب هلیکوباکتری  داشته باشید، باکتری معده، اوره را به دی اکسید کربن تبدیل می‌کند و آزمایشات آزمایشگاهی نشان می‌دهند که سطوح گاز در بازدم شما بیش از حد نرمال است. پزشک برای بررسی دقیق تر زخم معده شما، اقدامات زیر را انجام می‌دهد.
  • آندوسکوپی قسمت بالای معده و روده: در بیمارستان، پزشک با استفاده از یک لوله که دوربین کوچکی به آن متصل است و آندوسکوپ نامیده می‌شود داخل معده و قسمت بالایی روده شما را مشاهده می‌کند. در طول انجام این ازمایش، برای راحتی بیشتر داروهای مسکن برای شما تجویز می‌شود.
  • آزمایشات قسمت بالای معده و وروده: در بیمارستان، مایعی را می‌نوشید که ماده ای به نام باریوم دارد و پزشک از شما تصویر اشعه ایکس می‌گیرد. مایع گلو و معده شما را می‌پوشاند و باعث می‌شود که در تصویر به خوبی مشخص باشند.
  • سی تی اسکن: سی تی اسکن یک آزمایش تصویر برداری با اشعه ایکس قدرتمند است که تصاویری با حزئیات زیاد از داخل بدن شما عرضه می‌کند.

درمان

drugs5_250

اگر به زخم معده مبتلا شده‌اید که ناشی از میکروب هلیکوباکتری معده است، درمان میکروب معده شما شامل کشتن میکروب‌ها، درمان غشای معده و پیشگیری از بازگشت زخم‌ها می‌شود. بهبودی فرد بین یک تا دو هفته طول می‌کشد.

پزشک احتمالاً چند نوع دارو را برای شما تجویز می‌کند. این داروها از قرار زیر هستند:

  • آنتی بیوتیک هایی مثل آموکسی سیلین، کلاریترومایسین، مترونیدازول، تتراسایکلین یا تینیدازول  برای کشتن میکروب معده بدن. احتمالاً باید دو دارو از این دسته مصرف کنید.
  • داروهایی که باعث کاهش میزان اسید معده می‌گردند. از جمله ی این داروها می توان به پنتوپرازول یا رابپرازول اشاره کرد.
  • اکسید بیسموت که در کنارآنتی بیوتیک ها به کشتن میکروب هلیکوباکتری معده کمک می‌کند، باعث انسداد هیستامین شیمایی (که عامل تسریع در تولید اسید بیشتر توسط معده است) می‌شود. این داروها شامل فاموتیدین، نیزاتیدین یا رانیتیدین می‌شود.

درمان شما به این معناست که در هر روز باید حدود 14 قرص یا بیشتر مصرف می‌کنید و طول دوره درمان چند هفته است که شاید به نظر زیاد بیاید. اما باید هر چیزی که پزشک تجویز می‌کند را مصرف کنید و از دستورالعمل‌های او پیروی کنید. در صورتی که آنتی بیوتیک ها را فوراً مصرف نکنید، باکتری‌ معده شما نسبت به آن‌ها مقاوم می‌شود و در نتیجه درمان میکروب معده عفونت‌ها سخت تر انجام می‌شود. در صورتی که داروها شما را اذیت می‌کند، با پزشک در مورد روش‌های درمانی و نحوه کنترل عوارض جانبی مشورت کنید. یک ماه پس از اتمام دوره درمان، پزشک تنفس یا مدفوع شما را بار دیگر مورد آزمایش قرار می‌دهد تا مطمئن شود میکروب معده از بین رفته است.

پیشگیری

Untitled

شما می‌توانید از ابتلا به عفونت  میکروب هلیکوباکتری معده پیشگیری کنید. روش پیشگیری از این میکروب شبیه روش‌های پیشگیری از میکروب‌های دیگر است:

  • پس از رفتن به دستشویی و قبل از غذا خوردن دست‌های خود را بشوئید. به کودکان خود نیز این کار را آموزش دهید.
  • از مصرف غذا یا آبی که سالم نیست،خودداری کنید.
  • از خوردن چیزی که به طور کامل پخته نشده است، خودداری کنید.
  • از خوردن غذایی که توسط افرادی که دست‌های خود را نمی‌شویند، تهیه شده، خودداری کنید.

اگر چه استرس، غذاهای تند و مصرف دخانیات باعث بوجود آمدن زخم معده نمی‌شود، اما مانع از بهبودی سریع یا تشدید درد ناشی از زخم معده می‌شود. در مورد شیوه‌ها مدیریت استرس، بهبود رژیم غذایی و در صورت استعمال دخانیات، نحوه ترک سیگار با پزشک مشورت کنید.

اغلب زخم‌های ناشی از میکروب هلیکوباکتر پیلوری پس از چند هفته درمان برطرف می‌شود. در صورتی که دچار زخم معده (از عوارض ابتلا به میکروب هلیکوباکتر معده) هستید، از خوردن داروهای ضد التهابی غیراستروئیدی برای تسکین درد خودداری کنید، زیرا این داروها به غشای معده آسیب وارد می‌کنند.  در صورتی که به داروی مسکن نیاز دارید، از پزشک خود بخواهید تا مسکن مناسب را برای شما تجویز کند. درمان میکروب معده معمولا آسان است و مشکلی را به وجود نمی آورد، اما در صورت بی توجهی به علائم آن ممکن است مبتلا به زخم معده و یا روده شوید. بنابراین با بروز نشانه های ذکر شده در مقاله به پزشک مراجعه کنید تا در صورت تشخیص وجود باکتری معده، درمان لازم را برایتان تجویز کند.


مسمومیت غذایی چیست؟ علائم و درمان

مسمومیت غذایی که در اصطلاح به آن بیماری ناشی مصرف از مواد غذایی نیز می‌گویند، یک بیماری است که در نتیجه خوردن غذای آلوده ایجاد می‌شود. در این حالت عوامل عفونت زا شامل باکتری‌ها، ویروس‌ها، انگل‌ها و یا سایر مواد سمی از دلایل رایج ابتلا به بیماری می‌باشند.

عوامل عفونت زا یا سم ناشی از فعالیت این عوامل می‌تواند باعث آلوده شدن غذا در هر نقطه از فرآیند تولید شود. مسموم غذایی همچنین می‌تواند در خانه و در هنگامی که غذا به نحو نا مناسب پخت شده یا آماده می‌شود نیز اتفاق افتد.

علائم مسمومیت غذایی که می‌تواند در طول چند ساعت پس از خوردن غذای آلوده ایجاد شود اغلب شامل حالت تهوع، سرگیجه، استفراغ یا اسهال باشد. در اکثر مواقع مسمومیت غذایی خفیف است و بدون نیاز به درمان خاص بر طرف می‌شود. اما گاهی اوقات نیاز به مراجعه به بیمارستان برای درمان مشکل وجود دارد.

انواع

مسمومیت غذایی می‌تواند در نتیجه یکی از موارد زیر ایجاد شود:

نورو ویروس: این ویروس یک ویروس واگیر دار است که عامل اصلی در بیش از نیمی از موارد مسمومیت غذایی می‌باشد. این ویروس معمولاً در نتیجه تهیه غیر بهداشتی غذا گسترش پیدا می‌کند. آشپز یا پیش خدمت‌هایی که دست‌های خود را قبل از دست زدن به غذا نمی‌شویند، در عمل می‌توانند باعث پخش شدن این ویروس در مواد غذایی تهیه شده شوند.

بوتولیسم: یک بیماری نادر (اما جدی) است که در نتیجه باکتری‌های رشد کرده در مواد غذایی که به نحو نامناسب کنسرو شده و نگهداری می‌شوند، ایجاد می‌شود.

اشریشیا کلی (Escherichia Coli): یک نوع خاص از باکتری است که در روده تمام انسان‌ها و حیوانات وجود دارد. بعضی از مواد غذایی در هنگام هضم می‌توانند باعث ایجاد مسمومیت غذایی شوند. در اینگونه مواقع این باکتری ممکن است در طول فرآیند هضم غذا را آلوده کند. این باکتری همچنین می‌تواند به غذاهایی که به صورت سالم تهیه نشده است، نفوذ نماید و باعث ابتلای فرد به مسمومیت غذایی شود.

سالمونلا (Salmonella): یک نوع از باکتری‌های موجود در روده حیوانات است. این باکتری می‌تواند در مواد غذایی حیوانی همچون گوشت و تخم مرغ زندگی کند. اگر شما غذای خود را به مقدار کافی یا با دمای مناسب پخت کنید، احتمالاً تمام باکتری‌های سالمونلا که در مواد غذایی وجود دارد از بین خواهند رفت.

علائم و نشانه‌ها

Illness Series:  Temperature

علائم مسمومیت غذایی معمولاً در طول یک تا دو روز پس از مصرف مواد غذایی آلوده ایجاد می‌شود، هر چند این علائم می‌تواند در هر زمان بین چند ساعت اولیه پس از غذا خوردن تا چند هفته پس از آن نیز مشاهده شود. علائم اصلی مسمومیت غذایی به شرح زیر هستند:

  • احساس بیماری (حالت تهوع)
  • استفراغ
  • اسهال که ممکن است دارای خون یا ماده مخاطی باشد
  • گرفتگی معده و درد در ناحیه شکم
  • فقدان انرژی و ضعف
  • بی اشتهایی
  •  تب
  • درد عضلات
  • کاهش دمای بدن

در اکثر موارد این علائم در طول چند روز بر طرف می‌شود و فرد سلامتی کامل خود را به دست می‌آورد.

علت

salmonella_food_blog

مسمومیت غذایی می‌تواند یک فرد یا یک گروه از افراد که مواد غذایی مشابه مصرف کرده‌اند را تحت تاثیر خود قرار دهد. این مشکل ممکن است به علت های مختلف اتفاق بیفتد، از جمله:

  • گوشت قرمز یا سفید در معرض باکتری‌هایی که در روده یک حیوانات وجود دارند، قرار گیرند.
  • آب مصرفی در زمان رشد حیوان حاوی ضایعات انسانی یا حیوانی باشد.
  • پخت غذا در شرایط غیر بهداشتی در فروشگاه‌ها، رستوران‌ها، یا خانه انجام شده باشد.
  • هر گونه مواد غذایی که توسط افرادی که به نحو صحیح دست‌های خود را نمی‌شویند، تهیه و پخته شده باشد.
  • هر گونه مواد غذایی تهیه شده با ظروف، لوازم آشپزخانه، یا وسایلی که به طور کامل تمیز نشده باشند.
  • محصولات لبنی یا مواد غذایی حاوی مایونز (همچون سالاد کلم یا سالاد سیب زمینی) که خارج از یخچال برای مدت طولانی نگهداری شده باشند.
  • غذاهای یخ زده یا سرد که در دمای مناسب نگهداری نشوند یا برای مصرف و استفاده به میزان کافی گرم نشوند.
  • ماهی یا صدف خوراکی خام
  • میوه‌ها یا سبزیجات خام که به نحو مناسب شسته نشده باشند.
  • سبزیجات خام یا آب میوه‌ها و محصولات لبنی (هنگام استفاده به اصطلاح «پاستوریزه» بر روی محصولات لبنی توجه کنید که نشان می‌دهد محصول به نحوی تولید شده که از ایجاد آلودگی در آن جلوگیری شود)
  • گوشت یا تخم مرغ در حال پخت.
  • آب استخراج شده از یک چاه یا چشمه، یا آب شهری که به نحو مناسب تصفیه نشده است.

انواع مختلفی از آلودگی و سم ممکن است باعث آلوده شدن غذا شود و منجر به مسمومیت غذایی شود، که برای مثال در این رابطه می‌توان از موارد زیر نام برد:

  • باکتری‌های روده
  • وبا
  • باکتری اشریشیا کلیروده
  • سم موجود در ماهی یا صدف حلزون آلوده یا فاسد شده
  • استافیلوکوکوس اورئوس
  • باکتری سالمونلا
  • باکتری شیگلا

مسمومست غذایی در کودکان، نوزادان و سالمندان رواج بیشتری دارد. علاوه بر این در صورت وجود شرایط زیر، شما ممکن است در معرض ابتلا به مسمومیت غذایی باشید:

  • وجود شرایط بیماری جدی همچون بیماری کلیه، دیابت، سرطان، ایدز و موارد مانند آن.
  • ضعیف شدن سیستم ایمنی بدن.
  • مسافرت به خارج از کشور یا نواحی خاص از جهان که در معرض عوامل میکروبی ایجاد مسمومیت غذایی هستند.

برای اجتناب از مسمومیت غذایی در حاملگی و در مادران شیرده این افراد باید مراقبت بیشتری در ارتباط با غذای مصرفی خود داشته باشند.

تشخیص

اکثر افراد با مسمومیت غذایی خفیف در سطح علائم موضعی برخورد می‌کنند. اگر این علائم خفیف باشند، نیازی به مراقبت‌های پزشکی یا استفاده از داروهای خاص در این رابطه وجود ندارد، و تنها با درمان خانگی معمول شامل استراحت و… بیمار بهبود پیدا خواهد کرد. به هر حال، در برخی موارد، شما ممکن است نیاز به مراقبت‌های پزشکی در زمان ابتلا به مسمومیت غذایی شدید و حاد داشته باشید. در این زمان پزشک از شما درباره مسافرت به خارج از کشور و یا سایر حالت‌هایی که ممکن است در نتیجه آن شما غذا یا آب آلوده مصرف کرده باشید، سوال می‌کند. علاوه بر این پزشک معمولاً به علائم از دست دادن آب بدن (دهیدراسیون) توجه می‌کند. در این زمان احتمالاً دمای بدن، ضربان قلب و فشار خون شما کنترل می‌شود. علاوه بر این احتمالاً وضعیت شکم شما بررسی می‌شود تا وجود هر گونه درد یا ناراحتی در آن مشخص شود.

پزشک همچنین ممکن است از شما بخواهد یک نمونه از مدفوع خود گرفته و برای بررسی به آزمایشگاه تحویل دهید. آزمایشگاه می‌تواند با بررسی مدفوع شما وجود هر گونه عامل عفونی در آن را شناسایی نماید. اگر حال شما بسیار بد است، ممکن است نیاز به پذیرش شما در بیمارستان وجود داشته باشد. اگر در این شرایط قرار دارید، بررسی‌های بعدی مثل آزمایش خون، تصویر برداری و اسکن یا پونکسیون کمری (نمونه برداری از ستون فقرات) ممکن است برای تشخیص بهتر مشکل برای شما تجویز شود. به این ترتیب می‌توان پخش شدن عفونت در سایر اعضای بدن را نیز مورد بررسی قرار داد.

درمان

Dysentery

درمان مسمومیت غذایی معمولاً بستگی به منبع ایجاد بیماری (در صورت شناخته شده بودن) و میزان شدت علائم مشاهده شده دارد. برای اکثر افراد، بیماری بدون درمان خاص در طول چند روز درمان می‌شود، اما بعضی انواع مسمومیت غذایی ممکن است برای مدت بیشتر دوام و ماندگاری داشته باشد. روش‌های درمان مسمومیت غذایی شامل موارد زیر است:

  1. جایگزینی آب از دست رفته: آب بدن و الکترولیت‌ها (مواد معدنی همچون سدیم، پتاسیم و کلسیم که تعادل آب بدن را حفظ می‌کنند) که به خاطر اسهال از دست رفته است، می‌بایست جایگزین گردد. بعضی کودکان و افراد بزرگسال در این شرایط اسهال و استفراغ مداوم دارند و به همین خاطر لازم است در بیمارستان بستری شوند. در این زمان از سرم حاوی نمک و آب برای پیش گیری یا درمان کم آبی بدن (دهیدراسیون) استفاده می‌شود.
  2. آنتی بیوتیک ها: پزشک ممکن است در صورتی که انواع مشخص باکتری‌ها در غذای مسموم وجود داشته باشد و علائم مسمومیت غذایی شدید باشد، مصرف آنتی بیوتیک ها را برای بیمار تجویز کند. برای مثال مسمومیت غذایی در نتیجه لیستریا نیاز به درمان از طریق تزریق آنتی بیوتیک و بستری شدن در بیمارستان دارد. هر چه دوره درمان مسمومیت غذایی با این باکتری زودتر شروع شود، شرایط بیمار بهتر خواهد بود. مسمویت در بارداری، نیازمند درمان فوری با آنتی بیوتیک می باشد زیرا بدین ترتیب می توان عفونت را از جنین دور نگه داشت.

بعضی بیماران ممکن است از دارو برای کمک به کاهش حالت تهوع و استفراغ خود استفاده کنند. استفاده از داروهایی مثل لوپرامید (ایمودیوم) برای درمان اسهال در صورتی که بیمار دچار علائم مزمن یا سایر مشکلات جدی مربوط به بیماری است، توصیه نمی‌شود. در هر حال به افراد بیمار توصیه می‌شود قبل از استفاده دارو با پزشک خود مشورت نمایند. علاوه بر این امکان استفاده خودسرانه بیمار از آنتی بیوتیک ها برای درمان مسمومیت‌ غذایی ناشی از عوامل ویروسی یا باکتریایی وجود ندارد، اما می‌توان از آنتی بیوتیک ها در شرایط خاص استفاده کرد.

برای عفونت‌های جدی باکتریایی و زنان باردار مبتلا به لیستریا از آنتی بیوتیک ها استفاده می‌شود؛ علاوه بر این برای برخی از سایر عوامل بیماری زا همچون عوامل انگلی می‌توان از داروهای ضد انگل استفاده کرد. انواع دیگر مسمومیت غذایی که نادر می باشند، اما نیازمند درمان پزشکی هستند، به شرح زیر می‌باشند:

  • درمان مسمومیت غذایی در کودکان

شرایط خفیف مسمومیت غذایی را می‌توان به صورت خانگی درمان کرد. انجام این کار به معنی نرفتن کودک به مدرسه تا زمان بهبود، اطمینان از استراحت کافی و تامین آب از دست رفته بدن وی می‌باشد. در ارتباط با تامین آب از دست رفته بدن باید اطمینان پیدا کرد که کودک مقدار زیادی مایعات حاوی پودرهای خوراکی تامین کننده املاح مورد نیاز بدن را مصرف می‌کند. این پودرها را می‌توان از داروخانه‌ها تهیه و در آب حل نمود. در عمل پودرهای تامین آب بدن حاوی الکترولیت‌ها (نمک، شکر و موارد مانند آن) است که مصرف این مواد برای جایگزینی آب از دست رفته بدن در طول دوره بیماری لازم و ضروری هستند.

برای درمان موارد شدید از دست دادن آب بدن نیاز به تزریق سرم در بیمارستان وجود دارد. در صورتی که کودک شما تب یا سر درد دارد، می‌توانید از مسکن‌هایی مثل ایبوپروفن برای وی استفاده کنید. به هر حال اگر در مورد ایمن و بی خطر بودن مصرف این داروها برای کودک خود مطمئن نیستید، از پزشک در این رابطه سوال کنید. در اکثر مواقع درمان مسمومیت غذایی کودکان ظرف مدت یک هفته انجام می شود.

  • درمان و تاثیر مسمومیت غذایی در دوره بارداری

استفاده از یک رژیم غذایی متعادل و مغذی در طول دوره بارداری برای حفظ سلامت و تقویت جنین مهم است. هنگامی که غذای خود را انتخاب می‌کنید، معمولاً می‌توانید غذاهایی را انتخاب کنید که در شرایط عادی آن‌ها را مصرف می‌کنید. اما به خاطر اینکه بعضی از این مواد غذایی می‌توانند شما و جنین را با ریسک بالای مسمومیت غذایی مواجه کنند، لازم است که اقدامات احتیاطی در زمان انتخاب و تهیه غذا برای مصرف در بارداری مورد توجه قرار گیرد.

اگر شما باردار هستید و دچار مسمومیت غذایی شده‌اید، در اکثر موارد این مسئله نمی‌تواند مشکلات بلند مدت برای شما و کودکتان به همراه داشته باشد. به هر حال، شما می‌توانید انتظار داشته باشید که در این شرایط ناراحتی بیشتری را در مقایسه با شرایط معمول مسمومیت غذایی احساس نمایید، زیرا بدن شما هم اکنون در نتیجه بارداری تحت فشار می‌باشد و این موضوع باعث می‌شود شرایط بیماری سخت‌تر گردد.

به این ترتیب بهتر است تا حد امکان ریسک مسمومیت غذایی در افراد باردار کاهش پیدا کند. این موضوع به معنی توجه به امنیت و بهداشت غذایی و دقت درباره انواع غذاهای مصرفی می‌باشد. در این شرایط بهتر است از غذاهایی که با ریسک ابتلا به لیستریا همراه هستند، اجتناب کنید. همچنین توجه داشته باشید هر چه مادر سلامت‌تر باشد، وضعیت جنین نیز بهتر خواهد بود.

مشکل اصلی در ارتباط با مسمومیت غذایی در بارداری این است که در این زمان احتمال تاثیر گذاری عفونت بر جنین بیشتر از مادر است. جنین در معرض ریسک بالاتر در مقایسه با مادر قرار دارد، زیرا سیستم ایمنی وی هنوز در حال تکامل است و به همین خاطر کودک نسبت به همه انواع عفونت‌ها ایمن نمی‌باشد. یکی از این عفونت‌ها که می‌تواند بر وضعیت سلامت جنین تاثیر گذارد عفونت باکتریایی است که به خاطر مسمومیت غذایی ایجاد می‌شود.

عوارض

احتمال ابتلا به مسمومیت غذایی در کودکان، زنان باردار، یا افراد مسن بیشتر است. علاوه بر این امکان ابتلا به بیماری در صورتی که فرد دارای مشکلات بیماری مزمن همچون دیابت یا در صورتی که سیستم ایمنی فرد به طور کامل فعالیت نکند، بیشتر است. برای مثال، اگر شما برای یک دوره طولانی از داروهای استروئید استفاده کنید یا برای درمان سرطان شیمی درمانی انجام دهید، احتمال ابتلا به مسمومیت غذایی افزایش پیدا خواهد کرد. عوارض احتمالی قابل مشاهده در این حالت به شرح زیر است:

  • از دست دادن آب بدن (دهیدراسیون) و عدم توازن نمک در بدن: این شرایط رایج‌ترین مشکلی است که در این حالت مشاهده می‌شود. در این هنگام آب و املاح بدن توسط مدفوع دفع می‌شود یا به واسطه استفراغ از بدن خارج می‌گردد، اما مایعات و املاح از دست رفته در ادامه به مقدار کافی جایگزین نمی‌شوند. اگر شما بتوانید حجم زیادی از مایعات را در این زمان مصرف کنید، احتمال ایجاد این شرایط بعید خواهد بود یا این علائم در حالت خفیف مشاهده خواهد شد. علاوه بر این در صورت مصرف مقدار کافی از مایعات ریکاوری فرد سریع‌تر انجام خواهد گرفت. دهیدراسیون شدید می‌تواند باعث افتادن فشار خون فرد شود. این موضوع می‌تواند باعث کاهش جریان خون به ارگان‌های حیاتی فرد شود. اگر این مشکل به موقع درمان نشود، احتمال ایجاد عارضه در کلیه نیز وجود خواهد داشت. بعضی از افرادی که به مشکل دهیدراسیون جدی مبتلا می‌شوند نیاز به بستری در بیمارستان و تزریق مستقیم سرم به بدن پیدا خواهند کرد.
  • واکنش دیگر اعضای بدن به عفونت: در موارد نادر، سایر اعضای بدن ممکن است به عفونت روده واکنش نشان دهند. این موضوع می‌تواند باعث ایجاد عوارضی همچون التهاب مفاصل (آرتروز)، التهاب پوست و التهاب چشم شود.
  • پخش عفونت در سایر اعضای بدن همچون استخوان‌ها، مفاصل یا پرده‌های مغز و نخاع: این مشکل در موارد نادر اتفاق می‌افتد. اگر این شرایط برای بیمار ایجاد شود، به احتمال زیاد مشکل در نتیجه عفونت ناشی از سالمونلا می‌باشد. سندرم اسهال دائمی ممکن است در موارد نادر در اثر این مشکل پدیدار می شود. سندرم روده تحریک پذیر نیز معمولاً با مسمومیت غذایی ارتباط دارد.
  • حساسیت به لاکتوز: گاهی اوقات حساسیت به لاکتوز در یک دوره زمانی پس از مسمومیت غذایی مشاهده می‌شود. این مشکل به عنوان یک عامل «ثانویه» یا «اکتسابی» در افراد مشاهده می‌شود. در این حالت دیواره روده می‌تواند در نتیجه یک دوره عفونت دچار آسیب شود. در عمل این مشکل در نتیجه فقدان یک ماده شیمیایی (آنزیم) به نام لاکتاز ایجاد می‌شود که برای گوارش یک نوع خاص شکر به نام لاکتوز که در شیر موجود است، لازم و ضروری می‌باشد. حساسیت به لاکتوز باعث نفخ، درد معده (شکم)، و نیز مدفوع آبکی پس از مصرف شیر می‌شود. این شرایط با گذشت زمان و از بین رفتن عفونت و نیز ترمیم دیواره روده بر طرف می‌شود. این مشکل بیشتر در کودکان مشاهده می‌شود.
  • سندرم همولیتیک اورمیک: یکی دیگر از عوارض بالقوه مسمومیت غذایی است. این شرایط در مواقع نادر اتفاق می‌افتد و معمولاً با مسمومیت غذایی به خاطر یک عامل باکتریایی به نام عفونت ای کولای (E.coli) ارتباط دارد. این مشکل باعث ایجاد شرایط جدی هنگام وجود کم خونی، پایین بودن سطح پلاکت خون و مشکلات کلیوی خواهد شد. این مشکل بیشتر در بین کودکان مشاهده می‌شود. در صورت تشخیص و درمان مناسب، اکثر افراد مبتلا به این بیماری به خوبی بهبود پیدا خواهند کرد.
  • کاهش اثربخشی مربوط به مصرف بعضی داروها: در طول یک دوره از ابتلا به مسمومیت غذایی، داروهای خاص که ممکن است در سایر شرایط توسط فرد استفاده شود، ممکن است اثربخشی لازم را نداشته باشند. این مشکل به خاطر اسهال و یا تهوع ایجاد می‌شود که می‌تواند مقدار جذب داروی مصرف شده در بدن را کاهش دهد. مثال‌های معمول از این داروها شامل مواردی است که برای بیماری صرع، دیابت و نیز جلوگیری از بارداری استفاده می‌شود. با پزشک خود درباره این مشکل صحبت کنید.

پیشگیری

person-washing-red-pepper

بهترین راه برای پیش گیری از مسمومیت غذایی آماده کردن و پخت ایمن غذا و اجتناب از مصرف غذاهای ناسالم است. در حالت عادی بعضی غذاها به خاطر روش تهیه و پخت خاص به احتمال بیشتر فرد را دچار مسمومیت غذایی می‌کنند. برای مثال در این رابطه می‌توان از موارد زیر نام برد:

  • گوشت، مرغ، تخم مرغ، و صدف. این غذاها ممکن است محل تجمع عوامل عفونی باشند که در طول زمان پخت غذا از بین می‌روند. اگر شما این غذاها را به صورت خام، در حالت پخت نا سالم، یا در صورتی که دست‌ها و سطح آن‌ها را به نحو مناسب در زمان تماس با غذا نشسته باشید، مصرف کنید، احتمال ایجاد مسمومیت غذایی افزایش پیدا خواهد کرد.
  • سوشی و سایر انواع ماهی‌ها که به صورت خام یا در شرایط پخت غیر کافی مصرف می‌شوند.
  • کالباس یا هات داگ که به صورت گرم نشده یا پخته نشده مصرف می‌شود.
  • گوشت چرخ کرده که ممکن است دارای انواع مختلف گوشت از چندین حیوان بوده و توسط چندین نفر تهیه شده باشد.
  • شیر غیر پاستوریزه، پنیر، و آب میوه.
  • میوه‌ها و سبزیجات خام و شسته نشده.

همیشه قبل از پختن و خوردن غذا دست‌های خود را بشویید. مطمئن شوید که غذای شما به نحو مناسب تهیه شده است. غذاهای سرد و یخ زده را به نحو مناسب نگهداری کنید. گوشت و تخم مرغ را به طور کامل بپزید. هر چیزی که با مواد غذایی خام تماس دارد باید قبل از استفاده برای پخت غذای دیگر تمیز و پاک شود. همچنین مطمئن شوید که همیشه میوه‌ها و سبزیجات را قبل از مصرف به خوبی می‌شویید.

همواره درباره مواد غذایی و بیماری‌های متنوع ناشی از آن‌ها اطلاعات مناسب در اختیار داشته باشید. در صورتی که اطلاع پیدا کردید مواد غذایی خریداری شده آلوده هستند، این مواد را کنار گذاشته و مصرف نکنید. کسانی که در معرض خطر بالای واکنش شدید به مسمومیت غذایی هستند (نوزادان و کودکان، افراد مسن، افرادی که سیستم ایمنی بدن آن‌ها ضعیف شده است، و زنان باردار) باید از خوردن غذاهای دارای ریسک مسمومیت بالا همچون سوشی، کالباس، پنیر بومی، آب میوه یا شیر پاستوریزه نشده خودداری کنند.

همه افراد ممکن است به مسمومیت غذایی دچار شوند. اکثر افراد حداقل یک بار در زندگی خود با این مشکل مواجه می‌شوند. زنان باردار، کودکان، افراد مسن، و کسانی که سیستم ایمنی آن‌ها تحت فشار است با احتمالب بیشتری ممکن است به مسمومیت غذایی دچار شوند. درمان مسمومیت غذایی در مواد خفیف در خانه صورت می گیرد، اما در موارد شدید به ویژه در کودکان، زنان بارداری و زنان شیرده باید بیمار فورا به پزشک مراجعه کند.


نفخ معده و روده(باد شکم):علت و درمان

نفخ شکم یا نفخ معده و روده عبور گاز روده ( باد شکم) از طریق مقعد است. عبور گاز از مقعد نرمال است و هر انسان در یک روز حداقل 14 بار این کار را به صورت اگاهانه یا غیرآگاهانه انجام می‌دهد. گاهی اوقات باد شکم بیشتر از حد انتظار خارج می‌شود و این یک مساله باعث خجالت فرد می‌شود. خروج بیش از حد باد شکم حتی در توانایی فرد در کار کردن و برقراری ارتباط مناسب با سایر افراد اختلال ایجاد می‌کند.

اغلب موارد نفخ مهده و روده مربوط به علائمی می‌شود که می‌توان آن‌ها را کنترل کرد. دلیل این امر این است که گاز روده معمولا از دو منبع حاصل می شود یکی هوای بلعیده شده دیگری کار باکتری های روده روی غذای هضم نشده.

بلیعیدن هوا یکی از دلایل نفخ معده و شکم است. اگر چه قسمت زیادی از این هوای بلعیده شده از طریق دهان و با اروغ زدن خارج می‌شود، مقدار کمی از آن وارد روده می‌شود و از مقعد خارج می‌شود. مردم هوا را به شیوه‌های مختلفی از جمله بلعیدن ناآگاهانه هوا در حین صحبت کردن، مخصوصا در هنگام ناراحتی، هیجان زده یا عصبانی بودن می بلعند، از دیگر موارد بلع هوا می توان اشاره کرد به:

  • سریع غذا خوردن و سریع آشامیدن مایعات
  • آدامس جویدن
  • استعمال دخانیات
  • استفاده از نوشیدنی‌های کربن دار

باکتری‌های داخل روده نیز می‌توانند در حین کمک به هضم غذایی که در دستگاه گوارش هضم نشده، گاز تولید کنند. در ادامه روش های درمان نفخ معده و شکم شرح داده می شود.

علائم

digestive-disorders-1

باد شکم عبارتست از عبور گاز روده به صورت آگاهانه یا ناآگاهانه است. برخی از افراد که باد شکم زیادی دارند، همچنین دچار نفخ شکم می‌شوند، اما برای بقیه افراد این مشکل پیش نمی‌آید.

علت

هوای بلیعده شده، علت نفخ معده و شکم می باشد، این اتفاق با بلیعیدن نامناسب هوا در حین غذا خوردن یا حتی بلعیدن ناآکاهانه هوا از سر عادت پیش می‌آید.

  • بلعیدن هوا: فعالیت‌هایی که باعث می‌شود فرد هوا را ببلعد شامل نوشیدن سریع مایعات، آدامس جویدن، استعمال دخانیات، مکیدن آب نبات سفت، نوشیدن نوشیدنی‌های کربن دار، دندان مصنوعی شل و تنفس سریع می‌شود. اغلب افراد برای خارج سازی هوای بلعیده شده مازاد آروغ می‌زنند. گاز باقی مانده وارد روده کوچک می‌شود. هوا در راستای روده بزرگ حرکت می‌کند و از طریق مقعد خارج می‌شود. تحلیل گاز کمک می‌کند پزشک تشخیص دهیم گاز از بلعیدن هوا (اغلب نیتروژن، و نیتروژن همراه دی اکسید کربن) یا تولید معده و ورده  (عمدتا مونوکسید کربن، هیدروژن و متان) نشات می‌گیرد.
  • کمبود لاکتاز: یکی از منابع اصلی نفخ شکم کمبود لاکتاز است که منجر به کاهش توانایی هضم لاکتوز (شکر طبیعی یافته شده در شیر و محصولات لبنی دیگری مثل پنیر و بستنی و در غذاهای فراوری شده مشخصی مثل نان، غلات و سالاد) می‌شود. این نفخ شکم اغلب مرتبط با اسهال و گرفتگی عضلانی است، اما تنها به صورت گاز نمایان می‌شود. بسیاری از افراد عموما پس از دوران کودکی، سطوح آنزیم لاکتاز مورد نیاز کمی برای هضم لاکتوز دارند. همچنین، با افزایش سن، سطوح آنزیم آن‌ها کاهش پیدا می‌کند. در نتیجه، با گذشت زمان، افراد پس از خوردن غذاهای حاوی لاکتوز میزان گاز روده بیشتری را تجربه می‌کنند.
  • سندروم سوء جذب: این بیماریمی‌تواند ناشی از کاهش تولید آنزیم‌ها به وسیله مشکلات لوزه المعده یا کیسه صفرا یا غشای روده‌ها باشد.
  • یبوست: در صورتی که عبور غذا از روده بزرگ بنا به هر دلیل به کندی صورت بگیرد، باکتری‌ها فرصت زیادی برای تخمیر کردن ماده باقی مانده دارند. در صورتی که فرد یبوست دارد یا بنا به هر دلیلی  دردفع مدفوع مشکل داشته باشد، نفخ معده به وجود می‌آید.  تغییر در دفع مدفوع ناشی از موارد زیر است:
  • غذاها:  برخی از غذاهای تولید کننده گاز از قرار زیر است:
    1. رژیم غذایی کم فیبر
    2. انگل
    3. بیماری التهابی روده
    4. انسداد روده ( که شامل سرطان نی می‌شود)
    5. بیماری دیورتیکولی
    6. عملکرد نامناسب غده تیروئید
    7. مصرف مواد  مخدر
  1. غذاهای حاوی فراکتوز: فراکتوز شکر ساده است که در بسیاری از میوه‌ها از قبیل انجیر، خرما، آلو ، گلابی و انگور به صورت طبیعی وجود دارد. این ماده در پیاز، مارچوبه، کنگر و گندم به میزان کمی وجود دارد. گاهی اوقات، فراکتوز به عنوان شیرین کننده به نوشیدنی‌های غیرالکلی، آب میوه‌ها و برخی از کیک‌ها و کلوچه‌ها اضافه می‌شود.
  2. سبزیجات حاوی رافینوز: رافینوز شکر پیچیده‌ای است که در بسیاری از سبزیجات برگ پهن (کلم، کلم بروکسل، کلم بروکلی، گل کلم) و لوبیا وجود دارد. لوبیا همچنین حاوی استاکیوزمی باشد  که شکل دیگری از شکرهایی است که به سختی هضم می‌شوند.
  3. سوربیتول: سوربیل برای شیرین کردن بسیاری از آدامس‌ها و شکلات‌های بدون شکر مورد استفاده قرار می‌گیرد و همچنین به عنوان یک ماده خنثی در داروها استفاده می‌شود.
  4. محصولات لبنی حاوی لاکتوز، شکری که در شیر یافت می‌شود: افرادی که نمی‌توانند لاکتوز را تحمل کنند، به سختی می‌توانند شیر، پنیر، بستنی و محصولات لبنی دیگر را هضم کنند. این افراد سطح لاکتاز بسیار پایینی دارند. لاکتاز آنزیمی است که برای هضم لاکتوز به آن نیاز می‌شود. این اتفاق با ممکن است افزایش سن پیش می‌آید، حتی اگر در دوران کودکی یا جوانی برای هضم شیر مشکلی نداشته باشید.
  • مشکلات دیگر: بیماری‌های مشخصی که باعث می‌شود، غذا در دستگاه گوارش هضم نشود و در نتیجه منجر افزایش کارکرد باکتری های روده می شوند، باعث افزایش نفخ روده و معده می شوند.

تشخیص

معمولا افرادی که نفخ شکم دارند متوجه خارج شدن گاز از مقعد می‌شوند. این مساله برای اعضای دیگر خانواده یا همکاران بیشتر آزاردهنده است. برای بررسی علت نفخ معده و شکم، سبک زندگی خود، مخصوصا روش غذا خوردن و تعداد وعده‌های غذایی خود را چک کنید، این مسئله شامل سوالات زیر می شود:

  • آیا اغلب غذا خود را سریع و با عجله می‌خورید؟
  • آیا نوشیدنی‌های کربن دار زیادی را می‌نوشید یا میوه‌ها و سبزیجات پرفیبر، محصولات لبنی و غذاهای رژیمی یا بدون شکر زیادی را مصرف می‌کنید؟
  • آیا داروهای تجویزی و غیرتجویزی از قبیل نوشیدنی‌های یاغذاهای رژیمی مصرف می‌کنید که باعث نفخ شکم می‌شود؟ در صورتی که حدس می‌زند که مشکل شما مرتبط با دارویی است که مصرف می‌کنید، مصرف آن دارو را متوقف نکنید. با پزشک خود تماس بگیرید تا شما را راهنمایی کند.
  • آیا تحمل لاکتوز را ندارید؟ به مدت دو هفته خوردن تمام محصولات لبنی را متوقف کنید.

درمان

شایع‌ترین روش برای کاهش نفخ معده و شکم تغییر رژیم غذایی، مصرف دارو و کاهش میزان هوایی است که می‌بلعید.

در صورتی که نفخ شکم شما بی دلیل است یا از علائم دیگری مثل ورم شکم یا درد شکم درد در کنار نفخ شکم رنج می‌برید، باید به پزشک مراجعه کنید. پزشک در مورد علائم ، زمان شروع شدن مشکل و عوامل تحریک کننده با شما صحبت می‌کند. پزشک یک آزمایش خون تجویز می کند، هم برای اطمینان از این مساله که بدن با عفونتی مبارزه نمی‌کند و هم برای تشخیص هر گونه عدم تحمل غذایی احتمالی.

در صورت تشخیص یک بیماری خاص مثل سندروم روده تحریک پذیر داروهایی برای شما تجویز می‌شود یا برای تشخیص نهایی آزمایشات دیگری از شما گرفته می‌شود.

درمان خانگی

روش‌های برای درمان خانگی و گیاهی نفخ معده و شکم بیش از حد توسط خود فرد وجود دارد.

ابتدا رژیم غذایی خود را بررسی کنید. در صورتی که حاوی مقدار زیادی کربوهیدرات است که هضم آن‌ها دشوار می‌باشد، سعی کنید از کربوهیدرات‌هایی مثل سیب زمینی، برنج یا موز که هضم آن‌ها آسان‌تر است، به جای آن‌ها استفاده کنید.

غذاهایی را که می‌خورید یادداشت کنید تا متوجه شوید که کدام غذاها باعث نفخ شکم می‌شود و در عوض سه وعده غذایی بزرگ، شش وعده غذایی کوچک داشته باشید.

علاوه به راین، از خوردن هر چیزی که باعث افزایش میزان هوایی که می‌بلعید می‌شود، خودداری کنید. برای این کار، باید مطمئن شوید که غذا به درستی جویده می‌شود و از خوردن آدامس یا استعمال دخانیات خودداری کنید.

برخی از افراد می‌توانند با ورزش کردن به بهبود عمل گوارش و رفع و درمان نفخ معده و شکم کمک کنند.

برای درمان نفخ معده و روده چند داروی غیرتجویزی بازاری وجود دارد، اگر چه این داروها تنها به طور موقت این بیماری را متوقف می‌کنند. این داروها شامل قرص‌های شارکول می‌شود که گاز را طریق دستگاه گوارش جذب می‌کنند و همچنین مکمل‌های غذایی مثل آلفا گالاکتوزیداز.

نفخ در کودکان

1

به طور کلی، عبور گاز علائمی را به همراه ندارد. در سن 5 یا 6 سالگی، اغلب کودکان یاد می‌گیرند که باد شکم خود را به شکل آرام خارج سازند. برای خارج سازی گاز نیازی به وارد کردن چیزی در مقعد نیست.

برای کاهش و رفع نفخ معده و روده در کودکان، می‌توانید بلعیدن هوا توسط کودک را کاهش دهید (برای مثال، مکیدن پستانک). کاهش مصرف لوبیا و نوشیدنی‌های کربن دار باعث کاهش تولید گاز در تمامی کودکان می‌شود. در صورتی که احساس می‌کنید کودک شما تحمل شیر را ندارد (مخصوصا اگر این مساله در بین دیگر اعضای خانواده نیز وجود داشته باشد) ، تنها روزی دو لیوان شیر به کودک خود بدهید. در اغلب کودکانی که این مشکل را دارند نیازی به حذف کامل شیر نیست.

کودک شما می‌تواند ماست بخورد، زیرا هضم آن آسان است. قطره‌ها یا قرص‌های مکمل آنزیم لاکتاز را نیز می‌توان همراه با محصولات لبنی مصرف کرد. در صورتی که علائم پس از انجام این تغییرات همچنان وجود داشته باشند، کودک خود را نزد پزشک ببرید.

زمان مراجعه به پزشک

اگر علائم زیر در کودک شما وجود دارد، فرزند خود به پزشک مراجعه کنید:

  • کودک شما مدفوع‌های شلی را دفع می‌کند که بیش از 7 روز طول می‌کشد
  • کودک شما وزن خود را کاهش می‌دهد

نفخ در بارداری

2

میزان خارج سازی باد شکم در دوران بارداری بسیار زیاد است  و مادر باردار را به شدت نگران می‌کند. یک فرد عادی به طور معمولا تقریبا 18 بار در روز این کار را انجام می‌دهد، دلیل این امر این است که هر فرد به طور میانگین درهر  روز نیم گالن گاز تولید می‌کند.

برای بعضی از افراد، باد شکم احساس  نفخ روده و معده ای است که گاهی اوقات سوءهاضمه نامیده می‌شود. با این حال، برای بعضی از افراد این عمل عبور گاز از مقعد است. گاز در ادبیات عامیانه ” باد شکم” نامیده می‌شود، اما اصطلاح پزشکی آن نفخ معده و شکم است. گاز به دنبال خروج از بدن است و گاهی اوقات از طریق نفخ شکم این اتفاق می‌افتد، در حالی که در مواقع دیگر خروج گاز از بدن از طریق آروغ زدن امکان پذیر می‌شود.

برای درمان نفخ شکم در بارداری قبل از مصرف هر گونه دارو با پزشک خود مشورت کنید.

پیشگیری

شما اغلب می‌توانید با تنظیم عادات غذایی و رژیم غذایی خود از نفخ شکم جلوگیری کنید:

  • به آرامی غذا بخورید و از سریع غذا خوردن و آشامیدن پرهیز کنید. غذا را قبل از هضم به طور کامل بخوید.
  • برای مدت چند روز، از خوردن غذاهایی مثل لوبیا، غذاهای سرشار از فیبر، سبزیجات پهن برگ، نوشیدنی‌های کربن دارو محصولات بدون شکر حاوی سوربیتول خودداری کنید. سپس به تدریج آن‌ها را بار دیگر به رژِیم غذایی خود یکی یکی اضافه کنید و در عین حال مراقب علائم خود باشد. این کار برای شما این امکان را فراهم می‌کند تا متوجه شوید کدام غذاها برای شما باعث نفخ معده و شکم می‌شوند. سپس می‌توانید ازخوردن آن‌ها پرهیز کنید.
  • در صورتی که باید فیبر بیشتری را به رژیم غذایی خود اضافه کنید، در یک دوره چند روزه تا چند هفته میزان فیبر را افزایش دهید. افزایش ناگهانی فیبر در رژین غذایی اغلب موجب نفخ شکم می‌شود، اما افزایش تدریجی این مشکل را به بار نخواهد آورد.
  • در صورتی که  لوبیا مصرف می‌کنید، برند محصولی را انتخاب کنید که حاوی آنزیم‌هایی است که شکرهای دیرهضم لوبیا را می‌شکند.

نفخ شکم در اوایل بارداری عارضه ای طبیعی است با این وجود اگر این مشکل فرد را اذیت می کند. نفخ معده و شکم در کودکان معمولا ناشی از مشکل جدی نیست و پزشک به راحتی می توان به درمان نفخ شکم در کودکان بپردازد. راه ها و روش های درمان قطعی نفخ معده و روده به علت آن بستگی دارد، معمولا پس رفع علت، درمان باد شکم به خودی خود صورت می گیرد.


درمان سوءهاضمه چیست؟، علت و علائم

سوء هاضمه اصطلاحی است که مربوط به وجود احساس سیری یا ناراحتی در قسمت بالای شکم است. نشانه ها وعلائم سوء هاضمه می تواند مبهم باشد، اما این علایم شامل باد گلو، سوزش معده، نفخ کردن، و حالت تهوع می باشد. به این مشکل همچنین اختلال گوارش (و اختلال گوارش غیر اسیدی) می گویند و این مشکل می تواند در نتیجه بسیاری از شرایط مربوط به سلامتی فرد ایجاد شود، اما خود این مشکل یک بیماری نمی باشد. بعضی مطالعات انجام شده در این رابطه نشان می دهد سوزش معده و سوء هاضمه رابطه بسیار نزدیک با یکدیگر دارند، اما مطالعات دیگر این دو بیماری گوارش را از یکدیگر تفکیک می نمایند.

این علایم بیماری دستگاه گوارشی معمولاً بطور مکرر توسط فرد احساس می شود و می تواند به عنوان سوء هاضمه، نفخ، سیری زودتر از حالت معمول، احساس سیری بیش از حد پس از صرف غذا، یا احساس سوزش توسط فرد توصیف گردد. سوء هاضمه می تواند همراه با درد یا ناراحتی در قسمت بالای شکم باشد (اختلال گوارش) یا فرد احساس سوزش پشت قفسه سینه خود داشته باشد (سوزش معده). این علایم اختلال گوارش معمولاً پس از خوردن غذا یا نوشیدن مایعات در افراد مختلف مشاهده می شود.

علائم

untitled

رایجترین علائم سوء هاضمه عبارتند از:

  • احساس سیری بیش از حد یا باد کردن شکم
  • احساس ناخوشی (حالت تهوع)
  • باد گلو
  • بالا آمدن مایعات یا غذا به گلو (مری)

سوء هاضمه یک مشکل رایج در بین افراد مختلف است، اما در بسیاری از موارد این مشکل در حالت خفیف وجود دارد و گهگاه توسط فرد احساس می شود. افراد مبتلا به بیماری گوارشی سوء هاضمه می توانند یک یا چند مورد از علائم زیر را داشته باشند:

  • سیر شدن زودتر از حالت عادی در زمان غذا خوردن: در این حالت شما ممکن است بخش زیادی از غذای خود را نخورید یا قبل از صرف غذای خود به احساس سیری داشته باشید.
  • ناراحتی به خاطر احساس سیری بیش از حد پس از صرف غذا: این احساس بیش از آنچه باید توسط فرد احساس می شود.
  • ناراحتی در قسمت بالا شکم: شما ممکن است احساس درد شدید در ناحیه مابین زیر قفسه سینه (جناغ سینه) و ناف خود داشته باشید.
  • احساس سوزش در ناحیه بالای شکم: در این حالت شما احساس ناراحتی به صورت گرمی یا سوزش در ناحیه بین زیر قفسه سینه و ناف خود دارید.
  • نفخ در قسمت بالای شکم: در این حالت فرد احساس باد کردن دارد.
  • حالت تهوع و استفراغ

سایر علائم سوء هاضمه که کمتر در افراد مشاهده می شود شامل استفراغ کردن و باد گلو است. گاهی اوقات افراد مبتلا به سوء هاضمه با سوزش معده نیز مواجه می شوند، اما سوزش معده و سوء هاضمه دو مشکل متفاوت از یکدیگر هستند. سوزش معده یک درد یا احساس سوزش در وسط سینه است که می تواند به سمت گردن یا پشت شما، در زمان غذا خوردن یا پس از آن گسترش پیدا کند.

علت

عادت های نا سالم غذا خوردن می تواند با اختلال و بیماری گوارش ارتباط داشته باشد. دلایل رایج این مشکل به شرح زیر هستند:

  • خوردن بیش از حد غذا
  • سریع غذا خوردن
  • مصرف غذاهای تند و پر چرب
  • دراز کشیدن سریع پس از صرف غذا

سایر عواملی که می تواند بر مشکل سوء هاضمه و اختلال گوارش تاثیر داشته باشد شامل موارد زیر است:

  • سیگار کشیدن
  • مصرف بیش از حد الکل
  • عوارض جانبی مصرف برخی داروها (بطور خاص داروهای غیر استروئید ضد التهاب همچون آسپیرین و ایبوپروفن)

سوء هاضمه همچنین می تواند در نتیجه یک بیماری گوارشی در قسمت فوقانی ایجاد شود. بیماری های گوارشی جدی که می تواند باعث سوء هاضمه شود شامل موارد زیر هستند:

  • بیماری رفلاکس اسید معده (از معده به مری)
  • سرطان معده
  • مشکلات لوزالمعده یا مسیر لوله های صفراوی
  • زخم معده (زخم های ایجاد شده بر روی دیواره معده و مری در نتیجه باکتری هلیکوباکتر پیلوری)

گاهی اوقات، تعیین دقیق علت سوء هاضمه ممکن نیست. در اصطلاح به این شرایط سوء هاضمه عملکردی گفته می شود. سوء هاضمه عملکردی می تواند در نتیجه حرکت غیر عادی عضلات در ناحیه معده ایجاد شود که این حرکت ها در صورت عملکرد مناسب می تواند به هضم غذا کمک کرده و باعث انتقال غذا از معده به روده کوچک شوند.

زمان مراجعه به پزشک

اکثر افراد نیازی به استفاده از خدمات درمانی برای رفع مشکل سوء هاضمه خود ندارند. به هر حال، مهم است که در صورت تکرار این مشکل یا وجود شرایط زیر با پزشک متخصص ملاقات شود:

  • سن بیمار 55 سال یا بیشتر باشد
  • بیمار به میزان زیاد و بدون علت خاص وزن کم کرده باشد
  • بیمار با تشدید مشکل بلع غذا روبرو باشد (دیسفاژی)
  • فرد به سوء هاضمه و استفراغ مداوم مبتلا باشد
  • فرد با کم خونی فقر آهن مواجه باشد
  • در معده فرد توده تشکیل شده باشد
  • استفراغ فرد خونی باشد یا در مدفوع خون وجود داشته باشد

به خاطر اینکه شرایط بالا ممکن است علامتی از وجود بیماری گوارشی جدی در ارتباط با سلامتی فرد همچون زخم معده یا سرطان معده باشد، لازم است به این علایم بیماری گوارشی با دقت توجه شود. به این ترتیب ممکن است نیاز به انجام آندوسکوپی برای تشخیص دقیق علت مشکل وجود داشته باشد.

آندوسکوپی روشی است که با استفاده از آن داخل بدن با استفاده از یک آندوسکوپ مورد معاینه قرار می گیرد. آندوسکوپ یک لوله قابل انعطاف نازک است که در انتهای آن یک منبع نور و یک دوربین وجود دارد. سوء هاضمه شدید می تواند باعث مشاهده مشکلات بلند مدت در بخش های مختلف سیستم گوارشی شود که برای مثال در این رابطه می توان از آسیب دیدن مسیر مری یا مسیر عبور غذا در شکم نام برد.

تشخیص

پزشک متخصص؛ تشخیص اختلال و بیماری گوارش را با پرسیدن سوال درباره سابقه بیماری و عادت های غذا خوردن شما شروع می کند. پزشک همچنین از معاینه های فیزیکی و عکس برداری رادیولوژی از شکم برای مشاهده وجود هر گونه اختلال گوارش در مسیر سیستم گوارش استفاده می کند. آزمایش های بیشتر در این زمینه می تواند شامل نمونه گیری از خون، مدفوع و بررسی تنفس است که برای تعیین نوع خاص باکتری که باعث ایجاد زخم معده شده مورد توجه قرار می گیرد.

از آندوسکوپی می توان در مسیر بالای سیستم گوارش برای تعیین اختلال گوارشی موجود استفاده کرد. انجام آندوسکوپی نیازمند وارد کردن یک لوله کوچک مجهز به دوربین و ابزار نمونه گیری به مری و معده بیمار است. این ابزار به پزشک امکان می دهد دیواره سیستم گوارش را برای تشخیص بیماری بررسی کرده و از این ابزار برای نمونه برداری جهت انجام آزمایش های لازم جهت تشخیص عفونت یا سرطان استفاده کند. این کار در حالتی انجام می شود که بیمار از آرام بخش استفاده کرده است. از آندوسکوپی بخش فوقانی سیستم گوارش می توان برای تشخیص رفلاکس اسیدی معده، زخم معده، عفونت، و سرطان استفاده کرد.

درمان

iStock_000011312294XSmall

در صورتی که سوء هاضمه در نتیجه سطح بالای اسید معده، زخم معده، رفلاکس اسیدی معده، تنگی مری، یا التهاب معده و روده ایجاد شده باشد، پزشک ممکن است از داروهای کاهش دهنده سطح اسید معده همچون موارد زیر برای بیمار استفاده کند:

  • امپرازول (پریلوزک)،
  • لانسوپرازول (پریواسید)،
  • رابپرازول
  • پنتوپرازول (پروتونیکس)، یا
  •  نکسیوم

سایر داروهای سوء هاضمه در این رابطه به شرح زیر هستند:

  • مهار کننده های پروتون پمپ (PPIs)، که می تواند سطح اسید معده را کاهش دهد. این مهار کننده ها در صورتی برای فرد تجویز می شود که سوء هاضمه همراه با سوزش معده باشد.
  • داروهای ضد اسید معده (H2RAs)، که می تواند سطح اسید معده را کاهش دهد.
  • پروکینتیک ها، که می توانند در مواردی که معده به آهستگی خالی می شود مفید و اثربخش باشند.
  • آنتی بیوتیک ها، در مواقعی کاربرد دارند که باکتری های هلیکوباکتر پیلوری باعث سوء هاضمه شده باشند.
  • داروهای ضد افسردگی و ضد تشویش، که می توانند ناراحتی ناشی از سوء هاضمه را با کم کردن احساس درد برای فرد تسکین دهند.

درمان خانگی

untitled54

سوء هاضمه نشانه ای از ابتلای فرد به سایر بیماری های گوارشی است و به همین خاطر معمولاً روش درمان سوء هاضمه بستگی به علت ایجاد مشکل دارد. هنگامی که علت مربوط به سبک زندگی باشد، پیش گیری بهترین راه برای درمان بیماری گوارشی و تسکین علائم مشاهده شده در بیمار می باشد.

در این حالت می توان از داروهای زیر برای کمک به کاهش درد حاصل از سوء هاضمه استفاده کرد:

  • داروهای ضد اسید
  • بلاکرهای اسید (رانیتیدین، امپرازول).

سایر اقداماتی که می توانند به تسکین علائم سوء هاضمه کمک کنند شامل موارد زیر هستند:

  • اجتناب از دراز کشیدن بلافاصله بعد از صرف غذا، زیرا انجام این کار می تواند علائم سوء هاضمه را تشدید کند
  • نوشیدن شیر یا آب می تواند به کاهش سطح اسید معده کمک نماید.

استفاده ترکیبی از آنتی بیوتیک و بلاکرهای اسید می تواند برای چندین ماه برای بیمار در صورتی تجویز شود که علت مشکل مربوط به فعالیت باکتری های هلیکوباکتر پیلوری باشد. اگر علت سوء هاضمه مربوط به تنبلی معده باشد، داروهای محرک همچون متوکلوپرامید (رگلان) ممکن است برای بیمار تجویز شود. اگر مشکل اصلی سوء هاضمه مربوط به افسردگی یا استرس باشد، برای رفع مشکل از داروهای ضد افسردگی می توان استفاده کرد. اگر علت سوء هاضمه داروهایی تشخیص داده شود که هم اکنون در حال مصرف توسط بیمار است، به صورت ناگهانی مصرف این داروها را متوقف نکنید. در این حالت لازم است شما برای پیدا کردن داروهای جایگزین که تاثیر داروهای قبلی را کاهش داده یا بر طرف کنند، با پزشک همکاری کنید.

شما ممکن است بدون استفاده از دارو از مشکل سوء هاضمه و اختلال گوارش خود رهایی پیدا کنید. در اینجا بعضی نکات ساده برای تغییر سبک زندگی ارائه شده که می تواند در این رابطه تاثیر گذار باشد:

  • در طول روز مقادیر کمتری غذا بخورید.
  • از خوردن غذاهای تند و چرب که می تواند باعث سوزش معده شود خودداری نمایید.
  • آرام تر غذا بخورید و بلافاصله پس از غذا خوردن دراز نکشید.
  • سیگار کشیدن را ترک کنید.
  • اضافه وزن خود را کاهش دهید.
  • مقدار مصرف قهوه، نوشیدنی های گاز دار، و الکل را کاهش دهید.
  • به مقدار کافی استراحت کنید.
  • مصرف داروهایی مثل آسپیرین و داروهای ضد التهاب غیر استروئیدی (NSAIDs) که باعث وارد شدن آسیب به دیواره معده می شود را متوقف کنید.
  • سطح استرس خود را با استفاده از یوگا و … درمانی کاهش دهید.

عوارض

در اکثر موارد، سوء هاضمه در سطح خفیف مشاهده می شود و گاه و بی گاه اتفاق می افتد. به هر حال، مشکلات جدی سوء هاضمه می تواند عوارض خاص به شرح زیر برای بیمار به همراه داشته باشد.

  1. تنگی مری: سوء هاضمه اغلب در نتیجه رفلاکس اسیدی معده ایجاد می شود که این رفلاکس مربوط به بازگشت اسید معده به مری و وارد شدن آسیب به مخاط آن است. اگر این التهاب با گذشت زمان گسترش پیدا کند، می تواند باعث آسیب دیدن مری شود. این آسیب ها در واقع می تواند باعث تنگ شدن مری و انقباض آن شود (که این مشکل تحت عنوان تنگی مری شناخته می شود). اگر شما دچار تنگی مری شده باشید، ممکن است با علائم زیر مواجه شوید:
  • مشکلات بلع غذا (بیماری گوارشی دیسفاژی)
  • گیر افتادن غذا در گلو
  • درد سینه

درمان اختلال گوارش تنگی مری، اغلب با انجام عمل جراحی برای گشاد کردن مری انجام می شود.

  1. تنگی باب المعده: مشابه تنگی مری، تنگی باب المعده در نتیجه التهاب بلند مدت دیواره سیستم گوارشی به خاطر تماس با اسید معده ایجاد می شود. تنگی باب المعده زمانی اتفاق می افتد که مسیر بین معده و روده کوچک (که به عنوان باب المعده نیز شناخته می شود) زخم شده و تنگ شود. این شرایط باعث استفراغ کردن و جلوگیری از گوارش مناسب همه غذاهای مصرف شده توسط بیمار می شود. در اکثر موارد، درمان بیماری گوارشی تنگی باب المعده، با استفاده از عمل جراحی برای باز گرداندن باب المعده به عرض مناسب آن انجام می شود.
  2. مری بارت: ابتلای مکرر به بیماری رفلاکس اسیدی معده به مری (GORD) باعث ایجاد تغییر در سلول های دیواره بخش تحتانی مری می شود. این شرایط به عنوان مری بارت شناخته می شود. نتایج بررسی ها نشان می دهد یک نفر از هر ده نفر مبتلا به بیماری رفلاکس اسیدی معده به مری با مشکل مری بارت مواجه می شوند. در اکثر موارد مری بارت در بین افراد بین 50 تا 70 سال مشاهده می شود. میانگین سن تشخیص این مشکل سن 62 سالگی می باشد.

مری بارت معمولاً باعث مشاهده علائم قابل توجه به غیر از علائم مربوط به رفلاکس اسیدی معده به مری شده و نگرانی اصلی در این رابطه مربوط به این اعتقاد است که مری بارت از شرایطی است که قبل از ابتلای فرد به سرطان مشاهده می شود. این شرایط به معنی ایجاد تغییر غیر سرطانی در سلول ها است که اگر درمان شود در ادامه ریسک کمی برای توسعه این فرآیند و تبدیل آن به یک سرطان کامل در آینده وجود خواهد داشت، در غیر این صورت این مشکل می تواند باعث ابتلای فرد به سرطان مری شود.

پیشگیری

علائم بیماری گوارشی سوء هاضمه در اکثر افراد در طول چند ساعت بدون مشکل خاص و نیاز به اقدام درمانی بر طرف می شود. اگر علائم سوء هاضمه بیمار تشدید شود، لازم است که فرد با پزشک ملاقات کند. به هر حال در صورتی که سوء هاضمه در نتیجه عادت های روزمره ایجاد شده باشد، در اکثر مواقع می توان با ایجاد تغییرات زیر در سبک زندگی از آن پیشگیری کرد. برخی از این تغییرات به شرح زیر هستند:

  • با دهان باز غذا نجوید، در زمان جویدن غذا صحبت نکنید یا سریع غذا نخورید. این شرایط باعث می شود هوا به معده وارد شده و سوء هاضمه شما تشدید شود.
  • غذای خود را بطور کامل بجوید و به آرامی غذا بخورید.
  • در هنگام غذا خوردن، آب ننوشید و پس از غذا خوردن آب بنوشید.
  • از خوردن غذا در اواخر شب خودداری کنید.
  • از مصرف غذاهای تند و چرب اجتناب نمایید.
  • سیگار کشیدن را ترک کنید.
  • از نوشیدنی های الکلی دوری کنید.
  • کافئین مصرف نکنید.
  • پس از غذا خوردن حداقل تا یک ساعت ورزش نکنید.
  • همیشه آسپیرین و داروهای ضد التهاب غیر استروئیدی را با غذا مصرف کنید.
  • اگر به لاکتوز یا یک غذای خاص حساسیت دارید، از مصرف بیش از حد آن خودداری کنید.
  • در صورتی که سوء هاضمه در نتیجه استرس یا تشویش ایجاد شده باشد، مدیتیشن می تواند نقش موثر در بهبود آن داشته باشد.

اغلب سوء هاضمه نشانه ای از یکبیماری گوارشی در انسان است. بنابراین اگر علائم و نشانه های ذکر شده در مقاله را دارید بهتر است به پزشک مراجعه کنید تا با تشخیص به موقع اختلال گوارشی از عوارض سوء هاضمه جلوگیری کنید. درمان  بیماری گوارشی در مراحل اولیه راحت تر می باشد و بدین ترتیب بیمار دچار مشکلات بعدی نمی شود. توجه داشته باشید اگر دچار سوء هاضمه در بارداری هستید، هیچکدام از درمان های ذکر شده را بدون تجویز پزشک انجام ندهید.


درمان معده درد

درمان معده درد (دل پیچه و دل درد) و علت آن

اصطلاح درد معده یا دل درد غالباً برای اشاره به دل‌پیچه یا درد خفیف شکم به کار برده می‌شود که معمولاً موقتی است و اکثر اوقات جدی نیست. بروز درد شدید در ناحیه شکم بیشتر مایه نگرانی است به ویژه اگر به یکباره و غیرمنتظره شروع شود، به ویژه در صورت متمرکز شدن درد در ناحیه‌ای معین باید فوریتی پزشکی در نظر گرفته شود. شکم بخشی از بدن است که زیر دنده‌ها و بالای مفصل ران و لگن قرار دارد و با نام‌های دلیا معده نیز خوانده می‌شود. دستگاه گوارش از دهان شروع و به مقعد ختم می‌شود. در زمان خوردن یا آشامیدن، غذا و مایع از مری به سمت معده پایین می‌رود. مواد غذایی پس از مخلوط  شدن در معده وارد روده کوچک می‌شود.

 درمان دل پیچه

غذا در روده کوچک، که طول آن چند متر است، هضم و جذب می‌شود. سپس مواد زائد، آب و غذای هضم نشده وارد روده بزرگ می‌شود. بخش اصلی روده بزرگ کولون نام دارد که طول آن 150 سانتی‌متر است و به چهار بخش صعودی، عرضی، نزولی و سیگموئید تقسیم می‌شود. بدن مقداری آب و نمک‌های گوناگون را از کولون جذب می‌کند. کولون به رکتوم (راست روده) با طول تقریبی 15 سانتی‌متر منتهی می‌شود. مدفوع پیش از دفع شدن از مقعد در راست روده انباشته می‌شود.

علائم و نشانه ها

پزشک با بررسی سابقه پزشکی و شرح حال بیمار از نکته‌های زیر آگاهی می‌یابد و قادر می‌گردد تا علت درد را به درستی تعیین کند.

  • چگونگی شروع درد: دل درد ناگهانی بیانگر رخدادی حاد، مانند اختلال خونرسانی به کولون (ایسکمی) یا انسداد مجرای صفراوی به دلیل وجود سنگ کیسه صفرا (کولیک صفراوی)، است.
  • محل دل درد: آپاندیسیت معمولاً باعث بروز دردی در میان شکم می‌شود که به تدریج در قسمت راست تحتانی شکم، یعنی محل معمول آپاندیس، نیز منتشر می‌شود.
  • دیورتیکولیت معمولاً با دل درد در قسمت چپ و پایین شکم، یعنی محل وجود اکثر دیورتیکول‌های روده، همراه است.
  • درد کیسه صفرا (کله سیستیت ـ التهاب کیسه صفرا ـ یا کولیک صفراوی) معمولاً در بخش فوقانی شکم در وسط یا سمت راست آن نزدیک به محل قرارگیری کیسه صفرا بروز می‌یابد.
  • الگوی دل درد:
    1. انسداد روده در ابتدا موج‌هایی از دل درد و دل‌پیچه را به دلیل انقباض‌های عضله‌های روده و ورم کردن روده ایجاد می‌کند.
    2. درد چنگ مانند بیانگر انقباض‌های شدید روده است.
    3. انسداد مجاری صفراوی توسط سنگ کیسه صفرا معمولاً درد شکم در قسمت بالای شکم را به دنبال دارد که بین 30 دقیقه تا چند ساعت طول می‌کشد.
    4. التهاب حاد لوزالمعده معمولاً درد مداوم شدید و بی‌وقفه‌ای را در قسمت بالای شکم و کمر به دنبال دارد.
    5. درد آپاندیسیت حاد در ابتدا از نزدیک ناف شروع می‌شود، اما همگام با پیشرفت التهاب به قسمت راست پایین شکم نیز گسترش می‌یابد.
    6. ویژگی های  دل درد در طول زمان تغییر می‌کند، برای مثال انسداد مجاری صفراوی گاهی اوقات التهاب کیسه صفرا را همراه با عفونت یا بدون عفونت را در پی دارد. در چنین حالتی ویژگی‌ها و خصوصیات درد تغییر می‌کند و ویژگی درد التهابی را به خود می‌گیرد.

دل درد

  • مدت درد
  1. دل درد سندرم روده تحریک‌پذیر عموماً در طول ماه‌ها یا سال‌ها فراز و فرود دارد و ممکن است چند سال یا چند دهه استمرار داشته باشد.
  2. درد کولیک صفراوی بیش از چند ساعت طول نمی‌کشد.
  3. دل درد ناشی از التهاب لوزالمعده یک یا چند روز استمرار دارد.
  4. معده درد نشأت گرفته از بیماری‌های مرتبط با رفلاکس یا زخم اثنی‌عشر معمولاً به صورت دوره‌ای بروز می‌یابد، به این معنا که درد طی یک دوره چند هفته‌ای یا چند ماهه تشدید می‌شود و پس از آن به مدت چند هفته یا چند ماه ملایم‌تر می‌شود.
  • افزایش دهنده‌های درد: دل درد ناشی از التهاب (آپاندیسیت، دیورتیکولیت، کله‌سیستیت، التهاب لوزالمعده) معمولاً با عطسه کردن، سرفه کردن یا هر حرکت تکان دهنده‌ای تشدید می‌شود. بیماران دچار التهاب به دلیل متحمل شدن درد ترجیح می‌دهند تا بی‌حرکت دراز بکشند.
  • کاهش دهنده‌های درد:
    1.  درد سندرم روده تحریک‌پذیر و یبوست غالباً پس از دفع مدفوع و تغییر عادت‌های روده‌ای به طور موقت بهبود می‌یابد.
    2. درد ناشی از انسداد معده یا بخش فوقانی روده کوچک پس از تهواع و استفراغ به دلیل کاهش ورم مرتبط با انسداد به طور موقت تسکین می‌یابد.
    3. خوردن یا مصرف آنتی اسیدها (ضد اسیدها) درد زخم معده یا اثنی‌عشر را به طور موقت بهبود می‌دهد، چون هم غذا و هم آنتی اسید اسید مؤثر در تحریک زخم و دامن زدن به درد را خنثی می‌کند.

از دیگر علائم همراه با درد شکم می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

·         دل درد همراه با تب داشتن نشان دهنده عفوت یا التهاب است.

·         اسهال یا خونریزی راست روده بیانگر منشأ روده‌ای درد شکم است.

·         دل درد همراه با اسهال بیانگر التهاب روده‌ای است که می‌تواند عفونی یا غیرعفونی باشد.

علت‌

علت دل درد

در ادامه به تعدادی از علت های رایج دل درد اشاره می‌کنیم.

  • سوءهاضمه: سوءهاضمه در افراد مختلف به شیوه‌های گوناگون بروز می‌یابد. برخی در قسمت بالای شکم یا پشت استخوان قفسه سینه احساس ناراحتی می‌کنند؛ این نوع دل درد معمولاً پس از خوردن غذاهای چرب یا بسیار سنگین، ایجاد می‌شود. گروهی دیگر از بیماران بارها آروغ می‌زنند یا طعم ترش ناخوشایندی را در دهان حس می‌کنند؛ این حالت چند ساعت طول می‌کشد. دل درد ناشی از سوء هاضمه در اکثر افراد با مصرف داروهای ساده‌ی قابل تهیه از داروخانه تسکین می‌یابد.
  • خروج گاز: گرفتگی شکم پس از خوردن باعث نفخ و خروج گاز می‌شود. شکم گاهی متورم یا باددار می‌شود. اگر سرویس بهداشتی در دسترس باشد و بیمار بتواند گاز جمع شده در روده را تخلیه کند، درد شکم معمولاً تسکین می‌یابد.
  • یبوست: یبوست مشکلی رایج است که به موجب آن یا تعداد دفعات اجابت مزاج کاهش می‌یابد یا مدفوع به سختی و با درد خارج می‌شود.
  • سندرم روده تحریک‌پذیر: سندرم روده تحریک‌پذیر (IBS) یکی از اختلال‌های رایج دستگاه گوارش است که علت آن مشخص نیست. این بیماری با علائم متعددی چون درد شکم، نفخ و گاهی اوقات دوره‌های اسهال و یا یبوست همراه است.
  • آپاندیسیت: التهاب آپاندیس را آپاندیسیت گویند. آپاندیس یا روده کور زائده‌ای کوچک و انگشتی شکل است که از روده بزرگ منشعب می‌شود. آپاندیسیت عارضه‌ای متداول است که دل درد همراه با تهوع که به تدریج و ظرف 6 تا 24 ساعت شدت می یابد از علائم معمول آن به شمار می‌رود. این درد معمولاً از میانه شکم شروع می‌شود اما به مرور زمان به ناحیه بالای مفصل ران راست نیز تسری می‌یابد.
  • سنگ کلیه: دردی که از کمر و پشت بدن شروع می‌شود و از یک سمت شکم تا کشاله ران را نیز درگیر می‌کند احتمالاً ناشی از سنگ کلیه است. این نوع دل درد شدید است و حالت رفت و برگشتی دارد.
  • عفونت ادراری: عفونت ادراری دلیل رایج بروز درد زیر شکم است که این درد شدید با حالت تهوع و تعریق نیز همراه است. بیمار در صورت ابتلا به این عارضه هنگام ادرار کردن دچار دردی تیرکشنده می‌شود و احتمالاً ادرارش خون‌آلود خواهد بود.
  • بیماری التهاب لگن: عفونت رحم و یا لوله‌های فالوپ را بیماری التهاب لگن (PID) گویند. بروز دل درد در قسمت پایین شکم (ناحیه لگن) رایج‌ترین علامت این بیماری است.
  • سنگ کیسه صفرا: بروز شکم درد شدید در ناحیه فوقانی سمت راست شکم از علائم سنگ کیسه صفرا به شمار می‌رود که در اصطلاح کولیک صفراوی نامیده می‌شود. این نوع دل درد معمولاً در سمت راست بدن دقیقاً در زیر دنده‌ها شدیدتر از باقی قسمت‌های بدن است. درد در صورت رانده شدن سنگ به داخل مجرای صفراوی (و سپس خارج شدن از شکم) یا در صورت افتادن سنگ درون کیسه صفرا تسکین می‌یابد.
  • دل درد ناشی از عادت ماهانه: اکثر بانوان زمان عادت ماهانه دچار دردی می‌شوند که غالباً ملایم است اما در برخی از بانوان آنقدر شدید است که روند انجام فعالیت‌های روزانه‌شان را مختل می‌کند. این نوع درد زیر شکم غالباً با مصرف مسکن‌های ضدالتهاب آرام می‌شود.
  • مسمومیت غذایی: همگی ما معمولاً با به میان آمدن اسم مسمومیت غذایی گاستروآنتریت ـ عفونت روده ـ را در نظر می‌آوریم که عموماً باعث اسهال همراه با استفراغ یا بدون آن می‌شود. دل ‌پیچه یا گرفتگی شکم نیز متداول است.
  • زخم معده و زخم اثنی‌عشر: معدهدرد ناشی از زخم معمولاً حالت رفت و برگشتی دارد و در قسمت بالای شکم بروز می‌یابد، هر چند گاهی مانند رد شدن نیزه‌ای از میان بدن در پشت بدن نیز منتشر می‌شود. این درد معمولاً شب هنگام بروز می‌یابد و بیمار را از خواب شبانه بیدار می‌کند. معده درد ناشی از بعضی از زخم‌ها با غذا خوردن بهبود می‌یابد، حال آن که صرف غذا در باقی موارد باعث تشدید درد می‌شود.
  • بیماری کرون: بیماری کرون از التهاب شکم و روده نشأت می‌گیرد و هر از گاه عود می‌کند. اسهال خونی، درد شکم و حالت تهوع از علائم رایج این بیماری است.

شایان ذکر است که در این مقاله طبعاً تمام علت‌های دل درد ذکر نشده است و موارد فوق تنها شماری از شایع‌ترین علت های دل درد محسوب می‌شوند.

تشخیص

پزشک علت درد شکم را بر مبنای نکات زیر مشخص می‌کند:

  1. ویژگی‌ها، نشانه‌ها و علائم دل درد
  2. یافته‌های معاینه فیزیکی
  3. آزمایش‌های رادیولوژی، آندوسکوپی و آزمایش خون
  4. جراحی

معاینه فیزیکی

پزشک پس از معاینه بیمار اطلاعات بیشتری را در مورد دلیل درد شکم به دست می‌آورد. پزشک موارد زیر را تعیین خواهد کرد:

  1. صدا دادن روده در صورت انسداد روده
  2. وجود نشانه‌های التهاب (به وسیله انجام روش‌های خاص در طول معاینه)
  3. محل هر گونه حساسیت و درد بررسی می شود
  4. وجود توده درون شکم که می‌تواند نشان دهنده تومور، بزرگ شدن اندام یا دمل (تجمع چرک عفونی) باشد.
  5. وجود خون در مدفوع که می‌تواند مبین وجود مشکلی روده‌ای مانند زخم، سرطان روده بزرگ، التهاب کولیت یا ایسکمی باشد.

آزمایش ها

اگرچه معاینه فیزیکی بیمار و بررسی شرح حال و سابقه پزشکی وی نقش مهمی در تعیین علت دل درد دارد، اما انجام آزمایش نیز برای تعیین علت این درد ضروری است.

  • تست‌های آزمایشگاهی: آزمایش‌هایی مانند آزمایش شمارش سلول های خون (CBC)، آنزیم‌های کبد، آنزیم‌های لوزالمعده (آمیلاز و لیپاز)، بارداری و تجزیه ادرار غالباً در آزمایشگاه به منظور ارزیابی درد شکم انجام می‌شود.
  • پرتونگاری (اشعه ایکس) دوبعدی شکم: حلقه‌های بزرگ شده روده که در صورت انسداد با مایع و هوای فراوان پر شده‌اند درپرتونگاری دوبعدی شکم مشخص می‌شود. چنانچه زخم سوراخ شده باشد، هوا از معده وارد حفره شکم می‌شود.
  • بررسی‌های رادیوگرافی: این بررسی‌ها شامل موارد زیر می‌شود:
  1. سونوگرافی شکم
  2. مقطع نگاری رایانه‌ای (سی.تی.اسکن)
  3. تصویربرداری رزونانس مناطیسی (ام.آر.آی.)
  4. پرتونگاری (اشعه ایکس) با باریوم
  5. انتروسکوپی کپسولی
  • روش‌های آندوسکوپی:
  1. آندوسکوپی در تشخیص زخم‌ها، گاستریت (ورم معده) یا سرطان معده کاربرد دارد.
  2. کولونوسکوپی یا سیگموئیدوسکوپی منعطف در تشخیص التهاب کولیت عفونی، کولیت اولسراتیو (کولیت زخمی) یا سرطان روده بزرگ (کولون) کاربرد دارد.
  3. آندوسکوپی التراسونوگرافی (EUS) برای تشخیص سرطان لوزالمعده یا سنگ کیسه صفرا در صورت مشخص نشدن این بیماریها در سونوگرافی یا سی.تی.اسکن یا ام.آر.آی. به کار برده می‌شود.
  4. آنتروسکوپی با بالن جدیدترین روش آندوسکوپی است که در آن می‌توان آندوسکوپ را از راه دهان یا مقعد وارد روده کوچک کرد و دلایل شکم درد ناشی از وجود مشکل در روده کوچک یا خونریزی را تشخیص داد، نمونه‌برداری انجام داد و بیماری را درمان نمود.

 گاهی اوقات در روند تشخیص انجام معاینه حفره شکم از راه لاپاراسکوپی یا جراحی ضرورت می‌یابد.

درمان

احتمال دارد بتوانید نوع درد را از توصیف‌های ارائه شده در مقاله حاضر تشخیص دهید. با این حال اگر درد به سرعت (ظرف چند ساعت) برطرف نمی‌شود یا دل درد غیرقابل تحمل و توان‌فرسا است، بهتر است در اولین فرصت به پزشک مراجعه کنید.

درمان با توجه به دلیل احتمالی درد شکم طرح‌ریزی می‌شود. بعضی گونه‌های درد را می‌توان به سادگی با مصرف داروهای غیرتجویزی (بدون نسخه) قابل تهیه از داروخانه تسکین داد، اما برای بهبود بعضی دردها باید به بیمارستان مراجعه نمود.

روش درمان دل درد به علت آن بستگی دارد، شماری از راهکارهای درمانی عبارتند از:

  • دارو برای درمان التهاب، رفلاکس یا انواع زخم‌ها.
  • آنتی بیوتیک برای عفونت
  • تغییر در رفتارهای فردی در مواجهه با شکم درد ناشی از نوشیدنی‌ها یا غذاهای خاص.
  • تزریق موضعی عامل‌های بی‌حس کننده یا کورتیکواستروئیدها توسط متخصص.
  • در موارد شدیدتری مانند آپاندیسیت و فتق انجام عمل جراحی ضرورت می‌یابد.

درمان گیاهی

درمان گیاهی دل درد

پیش از روی آوردن به درمان‌ های گیاهی معده درد و دل درد با پزشک معالج خود تماس بگیرید.

  • درمان‌های خانگی رایج شکم درد عبارتند از:
  1. خوردن غذای کمتر
  2. مصرف جوش شیرین به مقدار کم
  3. نوشیدن آب لیمو
  4. رعایت رژیم غذایی برات (BRAT) (موز، برنج، پوره سیب و نان تست) برای یک روز یا بیشتر.
  5. عدم استعمال دخانیات

برخی از پزشکان و متخصصین مواد زیر را پیشنهاد می‌کنند:

  • زنجبیل
  • نعناع یا سوسن عنبر
  • شیرین بیان
  • چای بابونه
  • داروهایی نظیر ساب سالیسیلات بیسموت (پپتو ـ بیسمول)، لوپرامید (ایمودیوم)، رانیتیدین‌(زانتاک) و دیگر اقلام غیرتجویزی.

بهره‌گیری از بعضی از روش‌های فوق احتمالاً کاهش علائم از جمله نفخ، دل درد و دلپیچه را به ارمغان می‌آورد، اما اگر علائم به ویژه دل درد مداوم بود، باید به پزشک مراجعه نمود. در مورد استفاده از “شفا دهنده‌های” تبلیغ شونده به عنوان درمان دل درد محتاط باشید، چون روش یگانه‌ای برای درمان تمام گونه‌های این مشکل وجود ندارد.

از مصرف آسپرین یا داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی باید تا زمان تشخیص علت شکم درد خودداری نمود، چون این داروها باعث تشدید بعضی گونه‌های دل درد (مانند زخم‌های گوارشی یا خونریزی روده) می‌شود.

دل درد کودکان

Stomach-Ache

خوردن غذای بسیار زیاد یا کم، گاز روده یا عفونت ملایم ویروسی دلیل دل درد کودکان است. در صورت تکرار شدن دل درد باید کودک را برای معاینه نزد پزشک برد، چون این درد مکرر می‌تواند نتیجه عفونت مجرای ادراری، یبوست یا کولیک باشد. چنانچه کودک دارای علائم دیگری مانند استفراغ، اسهال و یا مدفوع خون‌آلود باشد، احتمالاً به بیماری روده‌ای مزمنی چون بیماری کرون، کولیت زخمی یا سلیاک مبتلا شده است. اما اکثر موارد دل درد مکرر، به ویژه در کودکان دبستانی، در علل روان‌شناختی و استرس یا اضطراب ریشه دارد. ناراحتی یا استرس کودکانی که قادر نیستند احساس خود را به زبان بیاورند، غالباً در قالب دل درد یا سر درد نمود می‌یابد.

در رویارویی با دل درد عمومی کودک از وی بخواهید تا دراز بکشد و تا زمان بهبود درد استراحت کند. اگر کودک حالت تهوع دارد یا بالا می‌آورد، جرعه‌های کوچک مایع رقیق به او بخورانید و غذای جامد به او ندهید.

ماساژ دادن نوزاد مفید است، اما نباید در این کار زیاده‌روی نکنید چون باعث آشفتگی بیشتر وی خواهید شد. نوزاد را بغل کنید و به آهستگی تکان‌اش دهید یا با پتو قنداق‌اش کنید و اجازه دهید بی‌حرکت در تاریکی دراز بکشد. برخی از نوزادان پس از حمام داغ بهتر می‌خوابند یا با خوردن پستانک آرام‌تر می‌شوند؛ عده‌ای دیگر واکنش مناسبی به آواز خواندن، موسیقی یا صداهای یکنواختی مانند صدای ماشین لباسشویی یا جاروبرقی نشان می‌دهند. شماری از نوزادان نیز با حرکت‌های مکرر خودرو در حال حرکت یا تاب دادن آرام می‌شوند.

پیشگیری

تمام گونه‌های دل درد قابل پیشگیری نیستند. با این حال می‌توان احتمال بروز این دل درد را با رعایت نکته‌های زیر به حداقل رساند:

  • مصرف رژیم غذایی سالم
  • نوشیدن آب فراوان به دفعات زیاد
  • ورزش منظم
  • خوردن وعده‌های غذایی کم‌حجم

بیماران مبتلا به اختلال‌های روده‌ای، مانند بیماری کرون، باید رژیم غذایی پیشنهادی پزشک را برای به حداقل رساندن ناراحتی و دل درد رعایت کنند. در صورت سوزش سر دل و رفلاکس باید بین زمان صرف غذا و خوابیدن وقفه مناسبی، دست‌کم دو ساعت، ایجاد کرد؛ دراز کشیدن بلافاصله پس از غذا خوردن باعث سوزش سر دل و معده درد می‌شود.

راه های درمان دل درد و معده درد با توجه به علت آن تعیین می شود. گاهی دل درد در صبح بروز می کند (دل درد صبحگاهی) یا شما را از خواب بیدار می کند، در اینصورت هنگام مراجعه به پزشک این موضوعات را با وی درمیان بگذارید. دل درد شدید و ناگهانی ممکن است نشانه مشکل جدی باشد، لذا در این موارد سریعا به پزشک مراجعه کنید. شکم درد کودکان گاهی ناشی از استرس می باشد و علامت مشکل جدی نیست، با این حال باید بررسی شود.


لاغری با بالون معده

لاغری با بالون معده: قیمت، عوارض و فواید آن

بالون معده یک روش بدون جراحی و غیر دارویی برای کوچک کردن معده و درمان چاقی به حساب می‌آید. این ابزار به همراه رژیم غذایی کنترل شده به شما کمک می‌کند تا به کاهش وزن و تناسب اندام برسید و وضعیت سلامت خود را بهبود ببخشید.

سیستم بالون معده شامل یک بالون نرم قابل انبساط، لوله معده و یک سیستم پر کننده می‌شود. جراح بالون را از طریق دهان وارد می‌کند و سپس وقتی بالون داخل معده شما قرار گرفت، آن را با محلول نمک استریل باد می‌کند. وقتی بالون پر شد، به قدری بزرگ می‌شود که نمی‌تواند وارد روده شود و آزادانه در معده شما شناور خواهد شد.

بالن معده یک روش غیرجراحی برای کاهش وزن است.  یک بالون سیلیکونی نرم قابل استنباط به همراه یک دوربین از دهان وارد معده شما می‌شود. وقتی بالون خالی وارد معده شد با محلول نمک استریل پر می‌شود، بخش زیادی از معده را اشغال می‌کند و احساس پری و سیری را ایجاد می‌کند.

قرار دادن بالون معده در حدود 20 دقیقه طول می‌کشد، این روش توسط متخصصین داخلی صورت می‌گیرد. از آنجایی که بالون به راحتی وارد معده می‌شود و از آن خارج می‌شود و به جراحی نیازی نیست، روش بالون معده یک روش کم تهاجمی در نظر گرفته می‌شود. بالن معده را به راحتی می‌توان برداشت. این روش در کاهش موقتی گرسنگی، کنترل جذب غذا و کاهش وزن موثر است. میزان کاهش وزن با بالون معده 10 تا 30 کیلوگرم می‌باشد. بالون در یک دوره شش ماهه در معده قرار می‌گیرد و به همان روش گذاشتن بالون در معده می‌توان آن را جدا می‌شود.

روش کاهش وزن با بالون معده

بالون معده باعث کاهش احساس گرسنگی می‌شود و به شما کمک می‌کند تا پس از خوردن میزان کمی غذا برای مدت طولانی‌تری احساس سیری کنید. این روش درمانی مخصوص کاهش وزن که بالون درون معده نیز نامیده می‌شود به شما کمک می‌کند که بدون نیاز به انجام عمل جراحی تهاجمی بتوانید وزن خود را کاهش دهید.

در طول این روش، یک بالون نرم با استفاده از یک اندوسکوپ وارد معده می‌شود. سپس  بالون با محلول آب نمک پر می‌شود تا معده شما تا حدودی پر شود و فضای کمتری برای غذاها و نوشیدنی‌ها وجود داشته باشد. یک بالون معده به عنوان یک روش کاهش وزن موقتی مورد استفاده قرار می‌گیرد و معمولا پس از شش ماه بالون خارج می‌شود. این بالون گاهی اوقات به این منظور مورد استفاده قرار می‌گیرد که برای انجام جراجی بای پس معده یا جراحی باندینگ معده (حلقه گذاری معده) به اندازه کافی وزن کم کنید.

بالون‌های معده تحت بیهوشی در روشی که بین 20 تا 30 دقیقه طول می‌کشد وارد معده می‌گردند. این روش کم تهاجمی است، اما کمی طول می‌کشد تا معده شما با بالون سازگاری پیدا کند. شما عموما می‌توانید همان روز یا روز بعد از قرار گرفتن بالون به خانه برگردید. در بعضی از موارد، بیماران نمی‌توانند برای یک دوره شش ماهه حضور بالون را تحمل کنند و وقتی این اتفاق بیفتد، باید بالون را سریع از معده خارج شود. این احتمال وجود دارد که چند روزاول پس از قرار گرفتن بالون، در صورتی که عوارض جانبی از قبیل حالت تهوع و استفراغ  برطرف نشوند یا بیشتر از حد انتظار تشدید پیدا کنند، بالون از معده خارج شود.

روش بالون معده از مدت‌ها پیش مورد استفاده قرار می‌گرفته است.  بالون معده نسل جدید قابل تنظیم است و اندازه آن وقتی در داخل معده قرار دارد افزایش یا کاهش پیدا کند. این کار از طریق یک عمل گاستروسکوپی ساده صورت می‌گیرد. این کار بسیار اهمیت دارد، زیرا فرآیند کاهش وزن اغلب پس از چند ماه متوقف می‌شود. در این وضعیت، می‌توان بالون را بیشتر باد کرد و بیمار می‌تواند در این شرایط وزن بیشتری را کاهش دهد.

بالن جدید قابل تنظیم معده، یک سیستم کاتتر نشکستنی با طراحی مخصوص است که  وقتی به  معده رسید  حلقه‌ای می‌شود. حتی اگر بالون تمامی مایع خود را از دست بدهد، این کاتتر مانع از این می‌شود که مایع از معده خارج شود و در طول یک عمل گاستروسکوپی مایع به صورت ایمن بازیابی می‌شود. بیمارانی که متوجه می‌شوند کاهش وزن آن‌ها متوقف شده است یا به دلایلی فکر می کنند با سوراخ شدن بالون معده روبرو هستند، می توانند از پزشک خود بخواهند  تا با گرفتن عکس با اشعه ایکس از صحت این مساله شما را مطلع سازند. این ویژگی قابل تنظیم بودن بالون به کاهش وزن کمک بیشتری می‌کند. همه این مسائل به این معنا است که بیمار می‌توان وزن بیشتری را کاهش دهد. با وجود این که میزان کاهش وزن در بالون‌های قدیمی در حدود 15 کیلوگرم است، در بالون‌های جدید بیماران می‌توانند در طول یک سال به طور میانگین 35 کیلوگرم وزن کاهش دهند.

عمل گذاشتن بالون

بالون از طریق دهان و بدون نیاز به جراحی وارد معده می‌شود. پزشک یک دوربین اندوسکوپیک (گاستروسکوپ) را داخل معده می‌کند. در صورتی که هیچ ناهنجاری مشاهده نشد، بالون از طریق دهان و سپس مری وارد معده می‌شود. وقتی بالون در معده قرار گرفت، از طریق یک لوله پر کننده کوچک متصل به بالون، بالون با محلول نمک استریل پر می‌شود. وقتی بالون پر شد، پزشک با به آرامی لوله را خارج می‌سازند و بالون را داخل معده نگه می‌دارند. این روش توسط یک متخصص گوارش به همراه یک متخصص بیهوشی و کادر پرستاری کار آزموده انجام می‌گیرد.

قرار دادن بالون معده در حدود بیست دقیقه طول می‌کشد و پس از آن کادر پرستاری در اتاق ریکاوری وضعیت شما را بررسی می‌کنند. با توجه به این که این روش یک روزه است، بیماران عموما دو ساعت پس از قرار گرفتن بالون می‌توانند به خانه برگردند.

پزشک برای این که مطمئن شود که نتایج بهینه‌ای بدست می‌آید، به صورت دقیق تعیین می‌کند که برای مورد شما کدام آزمون‌های پیش غربالگری نیاز است. آزمون پیش غربالگری شامل یک یا کلیه موارد زیر است:

  • اطلاعات بیمار
  • ارزیابی رژِیم غذایی
  • آزمایشات خون
  • تصویر برداری سینه با اشعه ایکس و الکتروکاردیوگرام (نوار قلب)

پزشک از شما می خواهد که از نیمه شب قبل از عمل چیزی نخورید و نیاشامید. برای اغلب بیماران، بالون معده تحت بیهوشی وارد معده می شود. بالون معده به صورت آندوسکوپیک و از طریق دهان وارد معده می‌شود و سپس با محلول نمک استریل پر می‌شود. بالون معده را می‌توان در صورت نیاز در هر زمان به آسانی خالی و خارج کرد.

مراقبت‌ پس از عمل

در سه تا پنج روز اول پس از قرار دادن بالون معده، احساس ناراحتی و تهوع می‌کنید. این احساسات موقتی هستند و می‌توان اقداماتی برای کاهش این عوارض جانبی صورت داد. ممکن است پزشک داروهایی برای تسکین ناراحتی و برطرف کردن حالت تهوع برای شما تجویز کند. بسیار مهم است که قبل از این که حالت تهوع به شما دست بدهد، دارو را مصرف کنید. در سه روز اول پس از بالون گذاری معده، یک رژیم غذایی که صرفا شامل مایعات می‌شود را شروع کنید و به تدریج به سمت رژیم غذایی نیمه جامد بروید. در عرض یک هفته، می‌توانید خوردن غذاهای بافت دار معمولی را از سر بگیرید.

زمان بهبودی

عموما در صورتی که واکنش شدیدی به بالون نشان ندهید همان روز می‌توانید به خانه بر گردید. در چند هفته اول تنها می‌توانید مایعات مصرف کنید، به تدریج به سمت غذاهای نرم و درنهایت به سمت غذاهای جامد بروید. بسته به میزان سازگاری معده شما بلن معده ایی که در آن قرار دارد، در عرض یک یا دو روز می‌توانید به سر کار برگردید. گاهی اوقات بالون معده باعث تهوع می‌شود، اما این حالت عموما در عرض یک یا دو روز برطرف می‌شود.

خارج کردن بالون

gast4

پس ازشش الی دوازده ماه بالون معده با کمک مواد بیهوشی به روش آندوسکوپی خارج می‌شود. مرحله آماده سازی شامل رژیم غذایی مایع برای سه روز کامل قبل از خارج سازی و پرهیز از خوردن و آشامیدن از نیمه شب روزی که می‌خواهید عمل خارج کردن بالون معده را انجام دهید. پس از خارج سازی بالن معده، در عرض یک ساعت از بیمارستان مرخص می‌شوید.

میزان کاهش وزن

شایان ذکر است که بالون معده ابزاری است که به کاهش وزن کمک می‌کند و باید به همراه رژیم غذایی و ورزشی مورد استفاده قرار گیرد. میزان وزنی که می‌خواهید از دست بدهید به  حفظ رژیم غذایی و  تغییر طولانی مدت سبک زندگی بستگی دارد. میزان کاهش وزن با بالون معده در انواع قدیمی حدود 15 کیلوگرم و در انواع جدید آن تا 35 کیلوگرم نیز می رسد.

مزایا و فواید

از جمله مزایای استفاده از بالون معده می توان به موارد زیر اشاره کردک

  • بیمار احساس سیری می‌کند
  • بیمار به طور میانگین نسبت به رژیم های غذایی دیگر وزن بیشتری را از دست می‌دهد
  • بیمار نحوه کم کردن وزن خود را یاد می‌گیرد
  • بیمار از مزایای غیرجراحی و غیردارویی بودن این روش بهره‌مند می‌شود

خطرات و عوارض

هر روش جراحی یا مداخله پزشکی همیشه خطرات و عوارض جانبی مخصوص خود را  دارد. اگر چه بسیاری از این عوارض  و خطرات نادر  هستند و هر تلاشی برای کاهش یا جلوگیری از آن‌ها صورت می‌گیرد.

هزینه و قیمت

هزینه و قیمت قرار دادن بالون معده شامل دستمزد پزشک، متخصص بیهوشی و هزینه بیمارستان می‌شود.

هزینه بالون معده همچنین شامل هزینه تمامی آزمایشات در مرحله معاینه، عمل قرار دادن بالن معده به همراه هزینه‌های مربوطه (بیمارستان، جراح و متخصص بیهوشی) و همچنین جلسات معاینه پس از عمل با جراح ، متخصص تغذیه به مدت یک سال می‌شود. در موارد بسیار نادری که به آزمایشات بیشتری نیاز است یا بیمار باید برای مدت زمان بیشتری در بیمارستان باقی بماند، هزینه ها بیشتر می شود.

مراجعه به یک پزشک خوب، از نظر میزان تحصیلات، تخصص و مخصوصا تجربه در این زمینه،میزان عوارض بالون معده را کاهش می‌دهد و بیمار با سرعت بیشتری وزن خود را کاهش می‌دهد.

بالن معده یه روش بدون جراحی برای لاغری می باشد. قرار دادن و خارج کردن بالون معده از راه دهان صورت می گیرد و عموما نیاز نیست که بیمار در بیمارستان بستری شود. عوارض جانبی بالون معده زیاد نمی باشد و معمولا ظرف چند روز بعد از عمل بر طرف می شود.