سندروم لینچ (Lynch syndrome) و افزایش احتمال سرطان روده بزرگ

سندروم لینچ (Lynch syndrome) و افزایش احتمال سرطان روده بزرگ

سندرم لینچ یک بیماری ارثی است که خطر ابتلا به سرطان روده بزرگ ، سرطان آندومتر و چندین سرطان دیگر را افزایش می‌دهد. سندرم لینچ از لحاظ تاریخی به عنوان سرطان ارثی غیر پولیپوزیس کولورکتال (HNPCC) شناخته شده است.

تعدادی از بیماری‌های ارثی می‌توانند خطر ابتلا به سرطان روده بزرگ یا سرطان آندومتر را افزایش دهند، اما سندرم لینچ شایع‌ترین آنها است. پزشکان تخمین می‌زنند که از هر 100 مورد سرطان روده بزرگ یا سرطان آندومتر حدود 3 نفر دچار سندرم لینچ می‌شوند.

خانواده‌هایی که مبتلا به سندرم لینچ هستند معمولاً موارد بیشتری از سرطان روده بزرگ یا سرطان آندومتر را دارند. سندرم لینچ همچنین باعث می‌شود سرطان در جمعیت با سنین کمتر نیز رخ دهد.

علل


سندرم لینچ در خانواده‌ها با الگوی ارثی غالب اتوزومال ایجاد می‌شود. این بدان معنی است که اگر یکی از والدین دارای جهش ژنی برای سندرم لینچ باشد، 50 درصد احتمال دارد که این جهش به هر کودک منتقل شود. خطر سندرم لینچ به همان اندازه است که مادر یا پدر حامل ژن جهش یافته باشد، خواه اینکه فرزند پسر باشد یا دختر.

جهش‌های ژنتیکی چگونه باعث سرطان می‌شوند

جهش‌های ژنتیکی چگونه باعث سرطان می‌شوند

ژن‌های مبتلا به سندرم لینچ مسئول اصلاح تغییرات ژنتیکی (تعمیر ژن‌های اصلاح نشده) هستند.

ژن‌های شما حاوی DNA هستند که دستورالعمل‌های مربوط به هر فرآیند شیمیایی را در بدن شما دارند. با بزرگ شدن و تقسیم سلول‌های شما، آنها یک کپی از DNA خود تهیه می‌کنند که برای تصحیح برخی از اشتباهات جزئی غیر معمول نیست.

سلول‌های عادی مکانیسم‌هایی برای تشخیص اشتباهات و ترمیم آنها دارند. اما سلول‌های افرادی که یکی از ژن‌های غیر طبیعی مرتبط با سندرم لینچ را به ارث می‌برند، توانایی ترمیم این اشتباهات جزئی را ندارند. جمع شدن این اشتباهات منجر به افزایش آسیب ژنتیکی در سلول‌ها می‌شود و در نهایت می‌تواند باعث سرطانی شدن سلول‌ها شود.

علائم


علائم سندروم لینچ

افراد مبتلا به سندرم لینچ ممکن است این علائم را تجربه کنند:

  • سرطان روده بزرگ که در سنین پایین تری رخ می‌دهد، خصوصاً قبل از سن 50 سالگی
  • سابقه خانوادگی وجود سرطان روده بزرگ که در سنین جوانی رخ می‌دهد
  • سابقه خانوادگی سرطانی که بر رحم (سرطان آندومتر) تأثیر می‌گذارد
  • سابقه خانوادگی سایر سرطان‌های مرتبط از جمله سرطان تخمدان، سرطان کلیه، سرطان معده، سرطان روده کوچک، سرطان کبد، سرطان غدد عرقی (سرطان سباسه) و سایر سرطان‌ها.

عوارض


گذشته از ایجاد عوارض برای سلامتی شما، یک اختلال ژنتیکی مانند سندرم لینچ ممکن است نگرانی‌های دیگری را ایجاد کند. یک مشاور ژنتیک به شما کمک می‌کند تا دوره‌هایی از زندگی خود که ممکن است تشخیص شما را تحت تأثیر قرار دهد را بررسی کنید مانند:

  • حریم خصوصی. نتایج آزمایش ژنتیکی شما در پرونده پزشکی شما ذکر شده است که ممکن است توسط شرکت‌های بیمه و کارفرمایان قابل دسترس باشد. ممکن است در مورد اینکه اگر سندرم لینچ تشخیص داده شده است، آیا تغییر شغل یا ارائه بیمه درمانی را در آینده دشوار می‌کند، سؤال داشته باشید. یک مشاور ژنتیکی می‌تواند قوانینی را که ممکن است از شما محافظت کند را توضیح دهد.
  • کودکان شما. اگر مبتلا به سندرم لینچ هستید، فرزندانتان خطر ارث بردن جهش‌های ژنتیکی شما را دارند. اگر یکی از والدین دارای سندرم لینچ ناشی از جهش ژنتیکی باشد، هر کودک 50 درصد احتمال دارد که آن جهش را به ارث ببرد. یک مشاور ژنتیکی می‌تواند به شما کمک کند تا طرحی را برای بحث در مورد این موضوع با فرزندان خود تهیه کنید از جمله اینکه چگونه و چه موقع به آنها بگویید.
  • تشخیص سندرم لینچ در بستگان دور شما پیامدهایی برای کل خانواده شما دارد، زیرا بسیاری از بستگان خونی ممکن است احتمال ابتلا به سندرم لینچ را داشته باشند. یک مشاور ژنتیک می‌تواند به شما در یافتن بهترین راه برای اطلاع در مورد بیماری‌های اعضای خانواده شما کمک کند و توضیح دهد که این نتایج به چه معنی است.
مطالعه بیشتر  بیماری‌ها و سرطان غده پانکراس (لوزالمعده)

تشخیص


اگر مشکوک به سندرم لینچ هستید، ممکن است پزشک از شما در مورد سابقه خانوادگی سرطان روده بزرگ، سرطان آندومتر و سایر سرطان‌ها سؤال کند. این ممکن است به آزمایش‌ها و روش‌های دیگری برای تشخیص سندرم لینچ منجر شود.

تاریخچه خانوادگی

در صورت وجود موارد زیر پزشک ممکن است شما را به ارزیابی بیشتر سندرم لینچ ارجاع دهد.

  • بستگان دارای هر نوع تومور مرتبط با لینچ، از جمله سرطان روده بزرگ. نمونه‌هایی از سایر تومورهای مرتبط با لینچ شامل مواردی است که بر آندومتر، تخمدان‌ها، معده، روده کوچک، کلیه‌ها، مغز یا کبد تاثیر می‌گذارد.
  • اعضای خانواده مبتلا به سرطان در سنین پایین تر
  • بیش از یک نسل خانواده تحت تأثیر نوعی سرطان قرار دارند.

آزمایش تومور

اگر شما یا شخصی از خانواده شما به سرطان مبتلا باشد، آزمایش ویژه‌ای ممکن است مشخص کند که تومور شما خصوصیات خاصی از سرطان‌های سندرم لینچ را دارد یا خیر. نمونه سلول‌های سرطان روده بزرگ و بعضی اوقات تومورهای دیگر می‌توانند برای آزمایش تومور استفاده شوند.

آزمایش تومور می‌تواند نشان دهد که آیا سرطان شما ناشی از ژن‌های مرتبط با سندرم لینچ بوده است یا خیر. آزمایشات تومور شامل موارد زیر است:

  • آزمایش ایمونوهیستوشیمی (IHC). آزمایش IHC از رنگ‌های مخصوصی برای رنگ آمیزی نمونه‌های بافتی استفاده می‌کند. وجود یا عدم وجود رنگ آمیزی نشانگر وجود پروتئین‌های خاصی در بافت است. پروتئین‌های رنگ شده ممکن است به پزشکان در یافتن ژن جهش یافته که باعث سرطان می‌شود کمک کنند.
  • آزمایش ناپایداری میکرو ماهواره (MSI). میکروساتلیت‌ها توالی DNA هستند. در افراد مبتلا به سندرم لینچ، ممکن است در این توالی‌ها سلول‌های توموری مشاهده شود.

نتایج تست IHC یا MSI مثبت نشان می‌دهد که در ژن‌هایی که به سندرم لینچ وصل شده‌اند، نقص عملکردی دارد. اما نتایج نمی‌توانند به شما بگویند که آیا شما سندرم لینچ دارید زیرا برخی از افراد این جهش‌های ژنی را فقط در سلول‌های سرطانی خود ایجاد می‌کنند.

افراد مبتلا به سندرم لینچ این جهش‌های ژنی را در تمام سلول‌های خود دارند. آزمایش ژنتیکی می‌تواند تعیین کند که آیا شما دارای این جهش‌ها هستید یا خیر.

به طور فزاینده، آزمایش IHC یا MSI هر کسی را که مبتلا به سرطان روده بزرگ یا سرطان آندومتر است تشخیص می‌دهد. پزشکان امیدوارند که این امر به شناسایی خانواده‌هایی با سندرم لینچ که معیارهای معمول آزمایش ژنتیک این تشخیص را فراهم نمی‌کنند، کمک کند.

آزمایش ژنتیکی

آزمایش ژنتیک به دنبال تغییراتی در ژن‌های شماست که نشانه ابتلا به سندرم لینچ است. ممکن است از شما خواسته شود یک نمونه از خون خود را برای آزمایش ژنتیکی تهیه کنید. پزشکان با استفاده از آنالیزهای آزمایشگاهی ویژه، ژن‌های خاصی را بررسی می‌کنند که می‌توانند دارای جهش‌هایی باشند که باعث سندرم لینچ می‌شوند.

مطالعه بیشتر  کولونوسکوپی چیست؟ کولونوسکوپی روده برای تشخیص و درمان

آزمایش ژنتیکی ممکن است نشان دهد:

  • نتیجه آزمایش ژنتیکی مثبت. نتیجه مثبت، به این معنی که جهش ژنی تائید شده است و نشانگر این نیست که شما به سرطان مبتلا هستید یا به سرطان مبتلا خواهید شد. اما این بدان معنی است که خطر ابتلا به سرطان شما در طول عمرتان افزایش یافته است. اینکه میزان این خطر در شما تا چه اندازه افزایش یافته است بستگی به این دارد که کدام ژن در خانواده شما جهش یافته است یا اینکه شما برای کاهش خطر ابتلا به سرطان تحت آزمایش غربالگری سرطان یا انجام اقدامات کاهش این خطر قرار دارید یا خیر. مشاور ژنتیک شما می‌تواند بر اساس نتایج آزمایشات خطرات فردی شما را برایتان توضیح دهد.
  • نتیجه آزمایش ژنتیکی منفی. نتیجه منفی، به این معنی است که جهش ژنی پیدا نشده است و نشان می‌دهد که شما به احتمال زیادی سندرم لینچ ندارید. اگر سابقه خانوادگی برای سرطان داشته باشید، ممکن است هنوز خطر ابتلا به سرطان در شما بالا باشد.
  • تنوع ژنی عوامل ناشناخته. آزمایشات ژنتیکی همیشه درمورد خطر سرطان پاسخ مثبت یا منفی به شما نمی‌دهند. گاهی اوقات آزمایش ژنتیکی، تنوع ژنی عوامل ناشناخته را نشان می‌دهد. مشاور ژنتیک شما می‌تواند پیامدهای این نتیجه را برای شما توضیح دهد.

گاهی اوقات آزمایش ژنتیکی برای سندرم لینچ بخشی از آزمایش جهش‌های ژنتیکی متعدد مرتبط با سرطان است. مشاور ژنتیکی شما می‌تواند در مورد مزایا و خطرات آزمایش ژنتیک با شما صحبت کند. او می‌تواند توضیح دهد که چه نوع آزمایش ژنتیکی می‌تواند برای شما مناسب باشد و کدامیک نه.

راه‌های درمان سندروم لینچ


سرطان روده بزرگ همراه با سندرم لینچ مشابه با سایر انواع سرطان روده بزرگ درمان می‌شود. با این وجود، جراحی برای سرطان روده بزرگ سندرم لینچ احتمالاً مستلزم حذف بخش اعظمی از روده بزرگ است، زیرا افراد مبتلا به سندرم لینچ خطر ابتلا به سرطان روده بزرگ را مجددا در آینده دارند.

گزینه‌های درمانی شما به مرحله و موقعیت سرطان شما و همچنین سلامتی، سن و ترجیحات شخصی شما بستگی دارد. درمان سرطان روده بزرگ ممکن است شامل جراحی، شیمی درمانی و پرتودرمانی باشد.

غربالگری سرطان برای مبتلایان به سندرم لینچ

غربالگری سرطان برای مبتلایان به سندرم لینچ

اگر مبتلا به سندرم لینچ هستید اما به سرطان مرتبط با آن مبتلا نشده اید پزشک شما می‌تواند برای شما یک برنامه غربالگری سرطان ایجاد کند.

تحقیقات مشخص نکرده‌اند که آزمایش‌های غربالگری سرطان برای مبتلایان به سندرم لینچ بهتر است یا خیر. در نتیجه، گروه‌های پزشکی تست‌های مناسب را توصیه می‌کنند که کدام تست‌ها برای شما بهتر است و ممکن است به سابقه خانوادگی شما بستگی داشته باشد و کدام ژن باعث سندرم لینچ شما می‌شود.

به عنوان بخشی از برنامه غربالگری سرطان، پزشک ممکن است این موارد را توصیه کند:

  • غربالگری برای سرطان روده بزرگ. معاینه کولونوسکوپی به پزشک شما این امکان را می‌دهد که داخل کل روده بزرگ شما را ببیند و به دنبال نشانه‌هایی از رشد غیر طبیعی باشد که ممکن است نشان دهنده سرطان یا سلول‌های سرطانی باشد. غربالگری سرطان روده بزرگ با از بین بردن رشد سلول‌های سرطانی به نام پولیپ، خطر ابتلا به سرطان روده بزرگ را کاهش می‌دهد. افراد مبتلا به سندرم لینچ معمولاً هر سال یا دو سال از سن 20 سالگی غربالگری کولونوسکوپی را شروع می‌کنند.
مطالعه بیشتر  جراحی پیوند کبد: آیا عملکرد کبد بعد از پیوند مانند کبد نرمال است؟

افراد مبتلا به سندرم لینچ تمایل به ایجاد پولیپ‌هایی در روده بزرگ دارند که تشخیص آنها دشوارتر است. به همین دلیل ممکن است تکنیک‌های جدیدتر کولونوسکوپی توصیه شود. کولونوسکوپی با کیفیت بالا تصاویر دقیق تر ایجاد می‌کند و کولونوسکوپی برای ایجاد تصاویر واضح تر روده بزرگ از نور ویژه استفاده می‌کند. کرومو اندوسکوپی از رنگ‌هایی برای رنگ آمیزی بافت روده بزرگ استفاده می‌کند که احتمال تشخیص پولیپ‌های مسطح که بیشتر در افراد مبتلا به سندرم لینچ وجود دارد را بیشتر می‌کند.

  • غربالگری سرطان آندومتر. زنان مبتلا به سندرم لینچ ممکن است هر سال یا دو سال بیوپسی آندومتر را در نظر بگیرند.
  • غربالگری برای سرطان تخمدان. پزشک شما ممکن است یک آزمایش سونوگرافی و خون سالانه را برای غربالگری سرطان تخمدان توصیه کند.
  • غربالگری سرطان مجاری ادراری. پزشک شما ممکن است غربالگری دوره‌ای را برای سرطان مجاری ادراری توصیه کند. تجزیه و تحلیل نمونه ادرار ممکن است سلول‌های خونی یا سرطانی را نشان دهد.
  • غربالگری سرطان دستگاه گوارش. پزشک شما ممکن است غربالگری آندوسکوپی دوم برای سرطان معده و سرطان روده کوچک را توصیه کند. روش آندوسکوپی به پزشک اجازه می‌دهد معده و سایر قسمت‌های دستگاه گوارش شما را ببیند.

در حالی که تحقیقات اثربخشی غربالگری سرطان روده بزرگ را در کاهش خطر بیماری به اثبات رسانده است، تحقیقات مشابه اثربخشی این غربالگری را برای سایر انواع سرطان‌ها اثبات نکرده است. با این حال، برخی از کارشناسان توصیه می‌کنند غربالگری را برای انواع دیگر سرطان‌ها انجام دهند.

اگر خانواده شما سابقه سرطان‌های دیگر را دارند، ممکن است پزشک سایر آزمایش‌های غربالگری سرطان را توصیه کند. از پزشک خود بپرسید که کدام تست غربالگری برای شما مناسب است.

آسپرین برای پیشگیری از سرطان

آسپرین برای پیشگیری از سرطان

نتایج حاصل از مطالعات نشان می‌دهد که مصرف روزانه آسپرین ممکن است خطر ابتلا به چندین سرطان مرتبط با سندرم لینچ را کاهش دهد. برای تأیید این مورد نتایج بیشتری لازم است. در مورد مزایا و خطرات احتمالی آسپیرین درمانی با پزشک خود صحبت کنید تا تعیین کنید که آیا این ممکن است گزینه مناسبی برای شما باشد یا خیر.

استفاده از جراحی برای جلوگیری از سرطان‌های ناشی از سندرم لینچ

در برخی شرایط، افراد مبتلا به سندرم لینچ ممکن است عمل جراحی را برای کاهش خطر ابتلا به سرطان در نظر بگیرند. در مورد فواید و خطرات جراحی با پزشک خود صحبت کنید.

گزینه‌های جراحی برای پیشگیری از سرطان ممکن است شامل موارد زیر باشد:

  • جراحی برای برداشتن تخمدان‌ها و رحم شما (اوفورکتومی و هیسترکتومی). جراحی پیشگیرانه برای از برداشتن رحم، احتمال ابتلا به سرطان آندومتر را در آینده از بین می‌برد. برداشتن تخمدان‌ها می‌تواند خطر ابتلا به سرطان تخمدان را کاهش دهد.

بر خلاف سرطان روده بزرگ، ثابت نشده است كه غربالگری سرطان تخمدان و سرطان آندومتر خطر ابتلا به سرطان را كاهش می‌دهد. به همین دلیل، پزشکان معمولاً برای خانم‌هایی که زایمان داشته‌اند، جراحی پیشگیری را توصیه می‌کنند.

  • جراحی برای برداشتن روده بزرگ (کولکتومی). جراحی برای برداشتن بیشتر یا همه روده بزرگ احتمال ابتلا به سرطان روده بزرگ را کاهش داده یا از بین می‌برد. این روش می‌تواند به شکلی انجام شود که به شما امکان می‌دهد بدون نیاز به پوشیدن کیسه در خارج از بدن خود برای جمع آوری مدفوع، به طور عادی مدفوع را تخلیه کنید. اگر نتوانید یا تمایلی به انجام غربالگری مکرر سرطان روده بزرگ ندارید، ممکن است این نیز یک گزینه انتخابی باشد.

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *