سرطان مری

سرطان مری علت، علائم و درمان با جراحی برداشتن مری (ازوفاژکتومی) و لاپاراسکوپی

مری لوله‌ای است که دهان و گلو را به معده متصل می‌کند. این لوله در ناحیه سینه، پشت نای یا لوله هوا قرار دارد. با پایین رفتن مری در ناحیه سینه، این لوله از یک فضای باز داخل دیافراگم عبور می‌کند. دیافراگم عضله‌ای است که بین ریه‌ها و معده قرار دارد. در نهایت پس از عبور مری از دیافراگم، این لوله به معده متصل می‌شود. در محل اتصال مری به معده یک دریچه وجود دارد که از بازگشت غذا از معده به مری جلوگیری می‌کند. به هر حال گاهی اوقات سلول‌های داخل مری ممکن است سرطانی شوند. این نوع سرطان در اکثر موارد در بین افراد مسن مشاهده می‌شود و رواج آن در مردان بیشتر از زنان است.

دلایل و خطرات


مصرف مواد غذایی حاوی نیتروزآمین‌ها و الکل از دلایل اصلی ابتلا به سرطان مری در برخی کشورها تشخیص داده شده‌اند. نیتروزآمین‌ها به عنوان مواد نگه‌دارنده در صنعت مواد غذایی مورد استفاده قرار می‌گیرند. علاوه بر این ابتلا به برخی بیماری‌های خوش خیم مری نیز می‌تواند فرد را در معرض ابتلا به سرطان مری قرار دهد. بیماران مبتلا به آشالازی، یکی از بیماری‌های مری که با عدم هماهنگی در عضلات این لوله ‌ایجاد شده و فرد را به مشکلات بلع دچار می‌کند، نیز در معرض ریسک بالای ابتلا به سرطان مری قرار دارند. آسیب‌های قبلی وارد شده به مری به خاطر نوشیدنی‌های اسیدی و گازدار نیز می‌تواند از دلایل ابتلا به سرطان مری باشد. ایجاد شرایطی مثل بیماری بارت مری (یا متاپلازی بارت) که با تغییر بافت داخل مری همراه است و نیز کم‌خونی فقر آهن که در نتیجه آن یک شبکه تار مانند بر روی محل اتصال مری به معده تشکیل می‌شود نیز می‌تواند فرد را در معرض ابتلا به سرطان مری قرار دهد.

نتایج مطالعات انجام شده در این رابطه نشان می‌دهد ابتلا به بیماری تیلوز (tylosis) که یک بیماری ارثی بوده و با ضخیم شدن پوست کف دست و کف پا همراه است، دارای رابطه قوی با ابتلا به سرطان مری می‌باشد.

علائم و نشانه‌ها


اکثر بیماران به خاطر ابتلا به سرطان مری با مشکلات بلع مواجه می‌شوند و این مشکلات به تدریج تشدید می‌شوند. در ابتدا، به خاطر ابتلا به این بیماری مشکلات بلع در هنگام مصرف غذاهای جامد ایجاد شده و در ادامه بلع مایعات نیز برای فرد دشوار خواهد شد. این شرایط در نهایت کاهش وزن بیمار را به همراه خواهد داشت.

علائم این بیماری در هنگام پیشرفت آن شامل تشکیل غده یا تومور در ناحیه گردن و معده، گرفتگی مری پس از صرف غذا و عفونت عود کننده در ریه است. این شرایط همچنین ممکن است باعث ایجاد گرفتگی در صدای فرد شود.

تشخیص


معاینه فیزیکی، تهیه عکس رادیولوژی و پاتولوژی همگی می‌توانند به تیم درمان برای تشخیص میزان پیشرفت سرطان مری کمک کند. در ادامه پس از تشخیص مشکل، از درمان مناسب برای بیمار استفاده خواهد شد. توجه داشته باشید استراتژی درمان در این شرایط از فردی به فرد دیگر متفاوت است. به هر حال در صورت درمان سریع و مناسب، چشم‌انداز درمان بیمار مناسب خواهد بود. تشخیص این بیماری به روش‌های زیر امکان‌پذیر است:

  • آندوسکوپی
  • عکس‌برداری با اشعه ایکس (تصویربرداری رادیولوژی) با بلع باریم
  • سی تی اسکن ریه‌ها و کبد می‌تواند پخش شدن سلول‌های سرطانی را در سایر نقاط بدن مشخص نماید.

روش‌های درمان


روش‌های درمان قابل استفاده برای سرطان مری به شرح زیر هستند:

شیمی درمانی و رادیوتراپی

برای بیماران مبتلا به سرطان مری که امکان استفاده از عمل جراحی برای آن‌ها وجود ندارد، معمولاً از روش‌های شیمی درمانی و رادیوتراپی استفاده می‌شود. استفاده از این روش‌ها می‌تواند یک گروه کوچک از بیماران مبتلا به سرطان مری را درمان کند. به این منظور رادیوتراپی معمولاً به صورت روزانه در طول یک دوره 5 تا 6 هفته‌ای برای بیمار استفاده می‌شود. عوارض جانبی این درمان می‌تواند شامل مشکلات مربوط به غذا خوردن به خاطر درد، قرمزی پوست، و از دست دادن اشتها باشد. علاوه بر این در بسیاری از مواقع از شیمی درمانی به همراه رادیوتراپی در اولین و پنجمین هفته درمان استفاده می‌شود تا به این ترتیب بتوان به نتایج موثرتر در ارتباط با رادیوتراپی دست پیدا کرد. این درمان با حالت تهوع و استفراغ، ایجاد زخم‌های دهانی، ریزش موها، و از دست دادن اشتها همراه است. مطالعات اخیر انجام شده در این حوزه نشان می‌دهد استفاده از جراحی به همراه شیمی درمانی و رادیوتراپی می‌تواند در بسیاری از موارد برای درمان یا کنترل علائم بیماران مبتلا به سرطان مری مفید باشد.

جراحی

جراحی یکی بخش مهم در درمان بسیاری از افراد مبتلا به سرطان مری است و در طول سال موارد بسیار زیادی از ابتلا به این بیماری از طریق جراحی در کشورهای مختلف درمان می‌شود. مطالعات انجام شده در این زمینه نشان می‌دهد مراکز درمان سرطان که جراحی‌های بیشتری را در این زمینه بر روی بیماران انجام می‌دهند، در عمل می‌توانند به نتایج بهتر در این رابطه دست پیدا کنند. علاوه بر این امروزه جراحان از تکنیک‌های دارای سطح تهاجم پایین و نیز جراحی روباتیک به این منظور استفاده می‌کنند و این روش‌ها می‌تواند عوارض احتمالی پس از جراحی مری را برای فرد کاهش دهد.

به خاطر اینکه برای جراحی مری یک تیم به صورت مشترک عمل جراحی را انجام می‌دهند، عمل جراحی به دقت پس از بررسی شرایط بیماری به افراد بیمار توصیه شده و فقط به عنوان بخشی از فرآیند درمان کلی مورد توجه قرار می‌گیرد. توجه داشته باشید استفاده از عمل جراحی به فاکتورهای متعدد و مهم همچون موارد زیر بستگی دارد:

  • ابتلای فرد به سرطان بدخیم یا سرطان سلول سنگفرشي. در حقیقت اکثر موارد ابتلا به سرطان سلول سنگفرشی را فقط می‌توان از طریق شیمی درمانی یا رادیوتراپی کنترل کرد.
  • اندازه تومور سرطانی
  • میزان گسترش سلول‌های سرطانی در دیواره مری
  • گسترش سلول‌های سرطانی به غدد لنفاوی یا سایر اندام‌های بدن
  • وضعیت کلی سلامت فرد

برای اکثر بیماران به خاطر اینکه معمولاً تشخیص ابتلا به سرطان دیر هنگام و در زمان پیشرفت شرایط بیماری انجام می‌شود، جراحی اولین روش درمان نیست. به این ترتیب معمولاً لازم است در ابتدا ترکیبی از روش‌های شیمی درمانی و رادیوتراپی برای کوچک شدن تومور سرطانی و ساده کردن خارج کردن آن از بدن مورد استفاده قرار گیرد.

ازوفاژکتومی

در جراحی ازوفاژکتومی یا برداشتن مری، هدف از انجام عمل جراحی خارج کردن تمام تومورهای سرطانی به منظور پیشگیری از بازگشت مجدد بیماری یا پخش شدن سلول‌های سرطانی در بدن است.

به این ترتیب جراح تومور سرطانی، بخشی از مری، بافت اطراف تومور، و غدد لنفاوی که سلول‌های سرطانی احتمالاً در آن‌ها پخش شده است را از طریق عمل جراحی بر می‌دارد. در ادامه معده به بخش باقیمانده سالم مری متصل می‌شود. هنگامی که دسترسی به معده امکان‌پذیر نبوده یا نیاز به برداشتن معده به خاطر سرطانی شدن آن وجود داشته باشد، احتمالاً از بخش‌هایی از روده بزرگ یا روده کوچک به جای مری و معده استفاده می‌شود تا به این ترتیب غذا خوردن فرد امکان‌پذیر شود.

برای عمل جراحی ازوفاژکتومی از عمل جراحی باز یا تکنیک‌های دارای سطح تهاجم پایین با توجه به شرایط بیمار می‌توان استفاده کرد.

عمل جراحی دارای سطح تهاجم پایین

امروزه از روش‌های جراحی دارای سطح تهاجم پایین همچون عمل جراحی لاپاراسکوپی برای برداشتن مری در موارد ابتلا به سرطان مری استفاده می‌گردد. در این روش فقط شکاف‌های کوچک در بدن بیمار ایجاد می‌شود. مزایای اصلی این روش درمان به شرح زیر هستند:

  • آسیب کمتر به بافت‌های سالم بدن در طول عمل جراحی
  • مدت زمان کوتاه‌تر بستری شدن فرد در بیمارستان
  • درد و ناراحتی کمتر
  • عوارض جانبی محدودتر به خصوص در بین افراد مسن

برش و قطع

سلول‌های پیش سرطانی و تومورهایی که در مراحل اولیه رشد خود قرار دارند را می‌توان با استفاده از یک تکنیک ساده به نام آندوسکوپی برداشتن مخاط (EMR) درمان کرد. به این منظور از یک آندوسکوپ (یک لوله انعطاف‌پذیر و نازک که از طریق دهان به مری وارد می‌شود) استفاده شده و از این طریق بافت سرطانی یا تومورها از جداره داخلی مری با تراش دادن لایه داخل آن خارج می‌شود. به این ترتیب در این حالت نیازی به خارج کردن مری از بدن وجود ندارد.

در طول این درمان جراح ممکن است از روش‌های گرما درمانی همچون رادیو فركوئنسی ابلیشن (RFA) یا سوزاندن به وسیله امواج رادیویی به همراه آندوسکوپی برداشتن مخاط (EMR) در نواحی دارای سلول‌های پیش سرطانی یا تومورهای کوچک استفاده کند. در این روش امواج رادیویی از طریق یک ابزار مخصوص در معرض نواحی تحت درمان قرار می‌گیرد. استفاده از این روش می‌تواند از لزوم خارج کردن یا برداشتن کامل مری جلوگیری کند.

استنت گذاری (stenting)

در صورتی که تشکیل تومور باعث مسدود شدن مسیر مری شده باشد، جراح ممکن است از یک ابزار فلزی یا پلاستیکی به نام استنت برای باز نگه داشتن مری استفاده کند. انجام این کار می‌تواند به فرآیند غذا خوردن فرد کمک کرده و مصرف غذاها و داروهای مورد نیاز بیمار را امکان‌پذیر نماید.

پس از عمل جراحی

عمل جراحی برداشتن مری می‌تواند عوارض جانبی همچون موارد زیر برای بیمار به همراه داشته باشد:

  • عفونت
  • تراوش محتویات یا مسدود شدن مسیر در مواردی که بخش باقیمانده مری، معده، روده کوچک یا روده بزرگ پس از درمان به یکدیگر متصل شوند
  • رفلکس اسیدی معده
  • احساس باد کردن و پر شدن معده حتی پس از خوردن مقدار کمی غذا
  • سندرم دمپینگ مشکلی است که در نتیجه آن غذا یا مایعات به سرعت در سیستم گوارش به سمت روده کوچک هدایت می‌شوند و این شرایط باعث ایجاد مشکلاتی همچون عرق کردن، گیجی، گرفتگی عضلات، و اسهال می‌شود.

بیماری مری بارت (بازگشت رفلاکس مری به معده) همراه با سوزش شدید معده

مری بارت

مری بارت عارضه‌ای جدی است که به بیماری رفلاکس معده به مری گفته می‌شود. مری لوله‌ای در دستگاه گوارش است که غذا را از دهان به معده منتقل می‌کند؛ مخاط پوشش دهنده مری، هنگام ابتلا به بیماری مری بارت به بافتی شبیه به مخاط روده تبدیل می‌شود. بیماری بارت مری در بین افرادی شایع‌تر است که برای مدتی طولانی دچار بیماری رفلاکس معده به مری بوده‌اند یا در سن پایین دچار این بیماری شده‌اند. جالب است بدانید که تناوب یا شدت علائم بیماری ریفلاکس معده به مری، مانند سوزش سردل، تاثیری در احتمال ابتلا به سندرم بارت مری ندارد.

اهمیت درمان سریع مری بارت قبل از ابتلا به سرطان مری

مری بارت خطر ابتلا به سرطان مری را افزایش می‌دهد. هرچند این خطر جزئی است، اما معاینات منظم باید برای بررسی وجود سلول‌های پیش‌سرطانی (دیسپلازی) انجام شود. اگر سلول‌های پیش‌سرطانی یافت شود، می‌توان با درمان کردن آنها از ابتلا به سرطان مری پیشگیری کرد.

برای درمان بیماری رفلاکس معده به مری یا بیماری مری بارت می توانید به کلینیک تخصصی گوارش و کبد دکتر رضا دوست مراجعه کنید و از بهترین درمان ها بهره مند شوید. جهت دریافت اطلاعات بیشتر و تعیین وقت با شماره‌های زیر تماس بگیرید.

021-88931392
021-22908154
021-22260452

علت مری بارت


علت دقیق مری بارت مشخص نیست. اکثر بیماران مبتلا به مری بارت مدت‌ها دچار رفلاکس معده به مری بوده‌اند. رفلاکس معده به مری به وضعیتی گفته می‌شود که محتویات معده به مری برمی‌گردد و به بافت مری آسیب می‌زند. همان طور که مری تلاش می‌کند تا این آسیب‌ها را برطرف کند، سلول‌ها تغییر می‌کنند و به سلول‌هایی تبدیل می‌شوند که در سندرم مری بارت دیده می‌شود. البته برخی بیماران مبتلا به مری بارت هرگز دچار سوزش سردل یا رفلاکس اسید معده نبوده‌اند. علل ابتلا این افراد به بیماری مری بارت مشخص نیست.

علایم بیماری بارت مری


تغییرات بافتی مربوط به بیماری مری بافت با هیچ گونه علائمی همراه نیست. نشانه‌ها و علائمی که بیماران با آن مواجه می‌شوند، معمولاً از بیماری رفلاکس معده به مری نشأت می‌گیرد و شامل موارد زیر می‌شود:

  • سوزش مداوم سر معده
  • اختلال در بلع غذا
  • تعداد اندکی از بیماران از درد قفسه سینه نیز رنج می‌برند.

بسیاری از بیماران مبتلا به مری بارت هیچ نشانه یا علامتی ندارند.

عامل‌های خطر مری بارت


عامل‌های زیر خطر ابتلا به بیماری مری بارت را افزایش می‌دهد:

  • سوزش سر معده مزمن و رفلاکس اسید: چنانچه بیماری رفلاکس معده به مری با مصرف داروهایی موسوم به بازدارنده‌های پمپ پروتون بهتر نشود یا رفلاکس معده به مری نیاز به مصرف مداوم دارو داشته باشد، خطر ابتلا به سندرم بارت مری افزایش می‌یابد.
  • سن: مری بارت محدودیت سنی ندارد، هرچند این بیماری در سنین بالاتر شایع‌تر است.
  • جنسیت: مردان بسیار بیشتر از زنان دچار مری بارت می‌شوند.
  • نژاد: سفیدپوست‌ها بیشتر از نژادهای دیگر مستعد ابتلا به مری بارت هستند.
  • اضافه وزن: جمع شدن چربی دور شکم خطر ابتلا به مری بارت را افزایش می‌دهد.
  • سیگار کشیدن در زمان حال یا گذشته

زمان مراجعه به پزشک


اگر بیشتر از 5 سال است که سوزش سر معده یا رفلاکس اسید آزارتان می‌دهد، بهتر است با پزشک خود درباره خطر دچار شدن به مری بارت مشورت کنید. در صورت مواجهه با علائم زیر به سرعت به پزشک مراجعه کنید:

  • درد قفسه سینه: این درد یکی از علائم حمله قلبی است.
  • اختلال در بلع
  • بالا آوردن خون قرمز یا خونی که شبیه پودر قهوه است.
  • دفع مدفوع خونی، سیاه یا چسبناک
  • آکاردیون

راه های تشخیص بارت مری(بیماری ریفلاکس معده به مری)


راه های تشخیص بارت مری

آندوسکوپی معمولاً برای تشخیص مری بارت انجام می‌شود. پزشک لوله مجهز به منبع نوری را که یک دوربین در سر آن قرار گرفته و اصطلاحاً آندوسکوپ گفته می‌شود، برای بررسی وجود نشانه‌های تغییر در بافت مری وارد گلوی بیمار می‌کند. بافت عادی مری کمرنگ و براق است. اما اگر بیمار دچار مری بارت باشد، بافت مری قرمز و مخملی دیده می‌شود. پزشک نمونه‌ای از بافت مری را می‌گیرد و آن را برای تعیین درجه تغییر به آزمایشگاه می‌فرستد.

تعیین درجه تغییر بافت

متخصص پاتولوژی (پزشک متخصص در زمینه معاینه بافت) درجه دیسپلازی سلول‌های مری را تعیین می‌کند. چون تشخیص دیسپلازی مری دشوار است، بهتر است آزمایش توسط دو پاتولوژیست انجام شود که حداقل یکی از آن دو در زمینه آسیب‌شناسی گاستروانترولوژی تخصص داشته باشد. تغییر بافت مری به شرح زیر طبقه‌بندی می‌شود:

  • بدون دیسپلازی: مری بارت وجود دارد، اما هیچ تغییر پیش‌سرطانی در سلول‌ها مشاهده نشده است.
  • دیسپلازی درجه پایین: نشانه‌های کوچکی از تغییرات پیش‌سرطانی در سلول‌ها به چشم می‌خورد.
  • دیسپلازی درجه بالا: تغییرات سلول‌ها زیاد است. دیسپلازی درجه بالا مرحله نهایی قبل از سرطانی شدن سلول‌های مری است.

غربالگری مری بارت

غربالگری مری بارت به مردانی توصیه می‌شود که حداقل هفته‌ای یک بار با علائم بیماری رفلاکس معده به مری مواجه می‌شوند، علائم آنها با مصرف داروهای بازدارنده پمپ پروتون برطرف نشده و حداقل دو مورد از عامل‌های خطر زیر درباره آنها صدق می‌کند:

  • سن بالای 50 سال
  • سفیدپوست بودن
  • وجود چربی دورشکمی فراوان
  • سیگار کشیدن در زمان حال یا گذشته
  • سابقه خانوادگی ابتلا به سرطان مری یا مری بارت

هرچند احتمال بروز مری بارت در زنان بسیار کمتر از مردان است، زنان نیز باید در صورت ابتلا به رفلاکس غیرقابل کنترل یا دارا بودن عامل‌های خطر مری بارت غربالگری را انجام دهند.

رایج‌ترین روش‌های درمان بارت مری


اگر سوالی در مورد مری بارت و روش های درمان آن دارید در این قسمت کلیک کنید.

درمان مری بارت با توجه به شدت رشد سلول‌های غیرعادی در مری و وضعیت سلامت عمومی بیمار انتخاب می‌شود.

بدون دیسپلازی

روش های درمان بارت مری

در این حالت پزشک موارد زیر را توصیه می‌کند:

  • آندوسکوپی دوره‌ای برای تحت نظر گرفتن سلول‌های مری: اگر اثری از دیسپلازی در نمونه گرفته شده از مری دیده نشود، آندوسکوپی بعدی پس از یک سال انجام می‌شود و اگر باز هم تغییری مشاهده نشود، کافی است آندوسکوپی هر سه سال یکبار انجام شود.
  • درمان بیماری رفلاکس معده به مری: مصرف دارو و تغییر سبک زندگی به تسکین نشانه‌ها و علائم کمک می‌کند. همچنین گاهی جراحی برای محکم کردن اسفنکتری انجام می‌شود که جریان اسید معده را کنترل می‌کند. البته درمان بیماری رفلاکس معده به مری سندرم مری بارت را درمان نمی‌کند و احتمالاً خطر ابتلا به سرطان را نیز کاهش نمی‌دهد، اما تشخیص دیسپلازی را آسان‌تر می‌کند.

دیسپلازی درجه پایین

ابلیشن رادیوفرکوئنسی جهت درمان مری بارت

وجود دیسپلازی درجه پایین باید توسط پاتولوژیست مجرب تایید شود. در این صورت پزشک آندوسکوپی بعدی را برای شش ماه بعد و سپس هر 12 ـ 6 ماه یکبار توصیه می‌کند. البته چنانچه تشخیص تایید شود، درمان مناسب با توجه به خطر ابتلا به سرطان مری توصیه می‌شود. پزشکان درمان‌های زیر را برای دیسپلازی درجه پایین ترجیح می‌دهند:

  • برداشتن سلول‌های آسیب دیده مری از طریق آندوسکوپی
  • رادیوفرکوئنسی ابلیشن: در این روش از گرما برای از بین بردن بافت غیرعادی مری استفاده می‌شود. ابلیشن رادیوفرکانسی پس از عمل آندوسکوپی برداشتن سلول‌ها توصیه می‌شود.

چنانچه مری در زمان آندوسکوپی اولیه التهاب قابل توجهی داشته باشد، آندوسکوپی دیگری پس از سه تا چهار ماه درمان با داروهای کاهش دهنده‌ی اسید معده انجام می‌شود.

دیسپلازی درجه بالا

دیسپلازی درجه بالا مری بارت

دیسپلازی درجه بالا معمولاً نشانه هشدار ابتلا به سرطان مری در نظر گرفته می‌شود. به همین دلیل عمل برداشت سلولی از طریق آندوسکوپی یا ابلیشن رادیوفرکوئنسی توصیه می‌شود. دیگر روش‌های درمان عبارت است از:

  • کرایوتراپی: گاز یا مایع سردی با آندوسکوپ به سلول‌های غیرعادی مری رسانده می‌شود. اجازه داده می‌شود تا سلول‌ها گرم و سپس دوباره منجمد شوند. چرخه انجماد و ذوب به این سلول‌های غیرعادی آسیب می‌زند.
  • فوتودینامیک تراپی: سلول‌های غیرعادی با حساس کردن آنها نسبت به نور تخریب می‌شود.
  • جراحی: بخش آسیب دیده مری برداشته می‌شود و بخش باقیمانده به معده متصل می‌شود.

احتمال عود مری بارت پس از درمان وجود دارد. از پزشک معالج خود بپرسید که آزمایش‌های بعدی را هر چند وقت یکبار باید انجام دهید. اگر برای از بین بردن بافت غیرعادی مری روش دیگری را به جز جراحی انتخاب کرده باشید، احتمالاً پزشک دارو برای کاهش اسید معده و کمک به التیام مری تجویز خواهد کرد.

سبک زندگی و درمان‌های خانگی


تغییر سبک زندگی به تسکین علائم بیماری رفلاکس معده به مری، یعنی عامل اصلی مری بارت کمک می‌کند. بنابراین سعی کنید تغییرات ساده زیر را در زندگی‌تان ایجاد کنید:

  • وزن خود را در حد سالم نگه دارید.
  • غذاها و نوشیدنی‌های محرک سوزش سر معده، مانند شکلات، قهوه، الکل و نعناع را از رژیم غذایی خود حذف کنید.
  • سیگار را ترک کنید.
  • سرتان را هنگام خواب بالا بگذارید. زیر پایه‌های بالای تخت قطعات چوبی بگذارید تا سر بالاتر از بدن قرار بگیرد.

عوارض درمان نکردن ریفلاکس معده به بیماری


بیماران مبتلا به مری بارت بیشتر از دیگران مستعد ابتلا به سرطان مری هستند. البته این خطر، حتی در بیمارانی که تغییرات پیش‌سرطانی در سلول‌های مری‌شان مشاهده شده، جزئی است. اکثر بیماران مبتلا به مری بارت هرگز دچار سرطان مری نمی‌شوند.


درمان اختلال در بلع غذا یا دیسفاژی

اختلالات بلع (دیسفاژی) به این معنا است که حرکت غذا یا نوشیدنی از دهان به معده زمان بیشتری طول می‌کشد و دشوارتر است. دیسفاژی همچنین با درد هنگام قورت دادن غذا مرتبط است. در بعضی از موارد، بلع امکان پذیر نیست.

اختلالات موقتی بلع که وقتی سریع غذا می‌خورید یا وقتی غذای خود را به خوبی نمی‌جوید، به وجود می‌آیند، معمولا جای نگرانی ندارند. اما اختلال بلع مستمر نشان دهنده یک بیماری وخیم هستند که باید درمان شود.

دیسفاژی در هر سنی ممکن است به وجود بیاید، اما در بین سالخوردگان شایع‌تر است. اختلالات بلع یا بلع دردناک علت‌های مختلفی دارند و درمان آن به علت آن بستگی دارد.

علائم

dysphagia

علائم و نشانه‌های مرتبط با اختلالات بلع و از قرار زیر هستند:

  • احساس درد در هنگام قورت دادن غذا (ادینوفاژی)
  • ناتوانی در بلع
  • احساس گیر کردن غذا در گلو یا سینه یا پشت قفسه سینه
  • تراوش آب از دهان
  • خرخر کردن
  • بازگشت غذا به دهان
  • سوزش معده مکرر
  • بازگشت اسید معده یا غذا به گلو
  • کاهش وزن غیرمنتظره
  • سرفه کردن یا حالت تهوع در هنگام بلع
  • کوچک‌تر کردن لقممه های غذا یا مصرف نکردن بعضی از غذاهای مشخص به دلیل اختلالات بلع

علت

بلع عمل پیچیده‌ای است و بعضی بیماریها باعث اختلال در آن می‌شوند. گاهی اوقات نمی‌توان علت دیسفاژی را تشخیص داد. با این حال، دیسفاژی عموما به یکی از طبقه بندی‌های زیر تقسیم می‌شود:

دیسفاژی مری

منظور از دیسفاژی مری احساس گیرکردن غذا در انتهای گلو یا در سینه در هنگام قورت دادن غذا است. از علت‌های دیسفاژی مری می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

  • آشالاژی: وضعیتی که عضله پایین مری (اسفینکتر) به درستی منقبض نمی‌شود تا به غذا امکان ورود به معده را بدهد و غذا به گلوی شما برمی گردد.
  • ضعف عضلات مری: ممکن است عضلات دیواره مری نیز ضعیف باشند، این بیماری با گذشت زمان پیشرفت می کند.
  • اسپاسم منتشر: این بیماری باعث انقباض پرفشار و ناهماهنگ مری، پس از قورت دادن غذا می‌شود. اسپاسم منتشر عضلات غیرارادی در دیواره‌های پایینی مری را تحت تاثیر قرار می‌دهد.
  • تنگی مری: تنگی مری باعث به دام افتادن قطعات کوچک غذا می‌شود. تومورها یا بافت جای زخم که اغلب ناشی از بیماری رفلاکس معده است باعث تنگی مری می‌شود.
  • تومورهای مری: اختلالات بلع وقتی به دلیل وجود تومورهای مری باشند به تدریج وخامت پیدا می‌کنند.
  • اشیای خارجی: گاهی اوقات غذا یا شی دیگری می‌تواند تا حدودی باعث انسداد گلو یا مری شما باشد. بطور مثال افرادی که دندان مصنوعی دارند با احتمال بیشتری گیر کردن غذا در گلو یا مری را تجربه می‌کنند.
  • حلقه مری: تنگ شدن حلقه های مری باعث اختلالات موقتی در بلع غذاهای جامد می‌شود.
  • بیماری رفلاکس معده: آسیب به بافت‌های مری ناشی از بازگشت اسید معده به مری منجر به اسپاسم یا ایجاد جای زخم و تنگ شدن قسمت پایین مری می‌شود.
  • اوزفاژیت ائوزینوفیلیک:این بیماری که به یک آلرژی غذایی مرتبط است، ناشی از تجمع بیش از حد سلول‌های ائوزینوفیل در مری است.
  • بیماری اسکلرودرمی: به وجود آمدن بافتی مانند بافت جای زخم، باعث سفت شدن و سخت شدن بافت‌ها می‌شود و عضله اسفینکتر مری را ضعیف می‌کند و باعث بازگشت اسید به مری و سوزش معده مکرر می‌شود.
  • پرتودرمانی: این روش درمان سرطان منجر به التهاب و ایجاد جای زخم در مری می‌شود.

دیسفاژی اوروفارنکسی

بیماری‌های مشخصی باعث ضعیف شده عضلات گلو می‌شود و باعث می‌شوند که در هنگام بلع، غذا به سختی از دهان به گلو و مری برود. ممکن است در حین بلعیدن به سرفه بیفتید یا دچار احساس خفگی شوید یا احساس می‌کنید غذا یا نوشیدنی وارد بینی یا نای شما شده است. این مساله منجر به ذات الریه می‌شود. علل دیسفاژی اوروفارنکس یکی از موارد زیر است:

  • اختلالات عصبی: اختلالات مشخصی مثل فلج چندگانه، دیستروفی عضلانی و پارکینسون باعث دیسفاژی می‌شود.
  • آسیب عصبی: آسیب دیدگی ناگهانی عصبی، برای مثال ناشی از سرطان یا آسیب دیدگی طناب نخاعی یا مغز باعث اختلالات بلع می شوند.
  • دیورتیکول حلقی: کیسه کوچکی که ذرات غذا را در گلوی شما جمع می‌کند، که اغلب در بالای مری شکل می‌گیرد و منجر به اشکال در بلع، صدای خرخر، تنفس بد بو، یا پاکسازی مکرر گلو یا سرفه می‌شود.
  • سرطان: بعضی از سرطان‌ها و روش‌های درمان سرطان مشخص مثل پرتودرمانی منجر به اختلال بلع می‌شوند.

تشخیص

Drinking-water-transparent-corners-and-sized

پزشک احتمالا یک معاینه پزشکی انجام می‌دهد و از آزمایشات مختلفی برای تعیین علت اختلال در بلع غذا استفاده می‌کند. این آزمایشات از قرار زیر هستند:

  • گرفتن تصویر اشعه ایکس با یک ماده کنتراست (باریوم): یک مایع باریوم می‌نوشید که مری شما را می‌پوشاند تا در تصویرهای اشعه ایکس بهتر نمایش داده شود. سپس، پزشک تغییرات صورت گرفته در شکل مری را مشاهده می کند و فعالیت عضلانی شما را ارزیابی کند.
  • ارزیابی پویای بلع: غذاهای حاوی باریوم را در غلظت‌های مختلف می‌بلعد. این آزمایش تصویری از این غذاها را در حین عبور از دهان به گلو نمایش می‌دهد.
  • آندوسکوپی: یک ابزار باریک انعطاف پذیر مجهز به چراغ (آندوسکوپ) از گلوی شما عبور داده می‌شود تا پزشک بتواند مری را مشاهده کند.
  • آزمایش عضله مری (مانومتری): در آزمایش مانومتری، یک لوله کوچک وارد مری شما می‌شود که به یک فشار سنج وصل است و انقباضات عضلانی مری شما را هنگام بلع اندازه گیری می‌کند.
  • آزمایشات تصویربرداری: این آزمایشات شامل سی تی اسکن و غیره می‌شوند.

درمان

0373465001352232653

اغلب مشکلات بلع را می‌توان درمان کرد، اگر چه درمانی که دریافت می‌کنید به نوع دیسفاژی شما بستگی دارد. “ورزش درمانی بخش مهمی از فرایند درمان این بیماران محسوب می‌شود.” البته درمان به این بستگی دارد که آیا مشکل بلع شما در دهان یا گلو (اوروفارنکس، دیسفاژی بالا) یا در مری (دیسفاژی پایین یا مری) وجود دارد.

درمان دیسفاژی بالا (اوروفارنکس)

دیسفاژی بالا اختلالات بلع ناشی از مشکلات دهان یا گلو است. روش‌های درمانی مخصوص این نوع دیسفاژی از قرار زیر هستند:

  • بلع درمانی

در صورت ابتلا به دیسفاژی بالا، بیمار برای بلع درمانی به متخصص گفتار و زبان ارجاع داده می‌شود.

  • تغییر در رژیم غذاییی

برای توصیه در مورد تغییر رژیم غذایی برای اطمینان از داشتن رژیم غذایی متعادل به یک متخصص تغذیه ارجاع داده می‌شوید.

  • لوله‌های مخصوص تغذیه

لوله‌های مخصوص تغذیه را می‌توان برای غذا خوردن بیمار در طول دوره درمان مشکلات بلع مورد استفاده قرار داد. این لوله‌ها در موارد شدید دیسفاژی که شما را در معرض سوء تغذیه و کم آب شدن بدن قرار می‌دهد، مورد نیاز هستند.

لوله مخصوص تغذیه همچنین مصرف داروهایی که بیمار برای درمان بیماری‌های دیگر خود نیاز دارد را آسان می کند.

دیسفاژی پایین (مری)

دیسفاژی پایین، اختلالات بلع ناشی از مشکلات مری است.

  • دارو

بسته به علت دیسفاژی پایین، می‌توان این بیماری را با دارو درمان کرد.

  • بوتاکس

برای درمان آشالازی گاهی اوقات می‌توان از بوتاکس استفاده کرد.

  •  جراحی

موارد دیگر دیسفاژی را عموما با جراحی می‌توان درمان کرد.

  • دیلاتاسیون آندوسکوپیک

این روش درمانی در طول معاینه داخلی مری با استفاده از آندوسکوپی قابل انجام است. لوله آندوسکوپ از گلوی شما به سمت مری پایین داده می‌شود و تصاویر قسمت داخلی بدن به یک صفحه تلویزیونی انتقال داده می‌شوند. یک بالون یا میل جراحی کوچک با استفاده از تصاویر به عنوان راهنما از قسمت باریک‌تر مری عبور داده می‌شود تا آن را فراخ کند. در صورتی که از بالون استفاده شود، به تدریج باد می‌شود تا قبل از کم باد شدن و خارج شدن، مری شما گشاد گردد.

قبل از انجام این روش درمانی، به شما مواد بی حس کننده خفیف عرضه می‌کند تا دردی را احساس نکنید. البته این خطر نیز وجود دارد که این روش منجر به پارگی مری شود.

  • گذاشتن استنت

اگر به سرطان مری مبتلا هستید که نمی‌توان آن را برطرف کرد، معمولا توصیه می‌شود که لوله استنت در بدن شما قرار داده شود. به همین دلیل، در صورت داشتن سرطان، با کشیده شدن مری، احتمال سوراخ شدن مری بیشتر است.

استنت (معمولا یک لوله شبکه شبکه ای فلزی) در طول آندوسکوپی یا تحت هدایت تصویر اشعه ایکس وارد مری شما می‌شود. سپس لوله استنت به تدریج گسترش پیدا می‌کند تا راهی ایجاد شد که برای عبور غذا به اندازه کافی فراخ باشد. برای این که لوله استنت بدون به وجود آمدن انسداد باز بماند، باید از یک رژیم غذایی خاص پیروی کنید.

دیسفاژی موروثی

اگر نوزاد شما با اختلالات بلع (دیسفاژی موروثی) به دنیا بیاید، درمان آن به علت به وجود آورنده مشکل بستگی دارد. در ادامه چند نمونه از علل دیسفاژی موروثی شرح داده می شود:

  1. دیسفاژی ناشی از فلج مغزی را می‌توان با گفتاردرمانی و زبان درمانی درمان کند. به کودک شما نحوه بلعیدن، تنظیم نوع غذایی که می‌خورند و نحوه استفاده از لوله‌های مخصوص غذا خوردن آموزش داده می‌شود. (دیسفاژی در کودکان )
  2. شکاف کام و لب شکری یک نقص تولد در صورت است که باعث دیسفاژی می‌شود. این نقص عموما با جراحی درمان می‌شود.
  3. تنگی مری با نوعی جراحی که اتساع نام دارد و باعث فراخ شدن مری می‌شود، قابل درمان است.
  4. دیسفاژی ناشی از بیماری رفلاکس معده را می‌توان با استفاده از شیر خشک یا شیرهای تلغیظ شده مخصوص درمان کرد. گاهی اوقات، دارو نیز مورد استفاده قرار می‌گیرد.

عوارض

اختلالات بلع عوارض زیر را در پی دارد:

  • سوء تغذیه، کاهش وزن و کم شدن آب بدن: دیسفاژی جذب کافی مواد مغذی و مایعات را دشوار می‌کند.
  • مشکلات تنفسی: غذا یا نوشیدنی که هنگام بلعیدن وارد مسیرهوایی شما می‌شود باعث مشکلات تنفسی مثل ذات الریه یا عفونت‌های تنفسی می‌شود.

مشکل قورت دادن غذا یا بلع دردناک را نباید بی اهمیت تلقی کرد، زیرا گاهی می توانند نشانه ای از یک بیماری دیگر باشند، که نیازمند درمان سریع می باشد. برای این منظور اگر علائم و نشانه های ذکر شده در مقاله را دارید، ممکن است به بیماری دیسفاژی مبتلا شده باشید. بنابراین بهتر است سریعا به پزشک مراجعه کنید.


علائم و درمان سرطان مری

سرطان مری مربوط به ایجاد یک تومور سرطانی (بدخیم) در ناحیه مری است. در حقیقت مری لوله‌ای است که غذا را از دهان به معده منتقل می‌کند. این نوع سرطان در بافت‌های داخلی مری ایجاد می‌شود (لوله عضلانی که از طریق آن غذا از گلو به معده منتقل می‌شود). دو نوع سرطان مری وجود دارد که عبارتند از سرطان سلولی سنگ فرشی (سرطانی که در سلول‌های سنگ فرشی مری ایجاد می‌شود) و آدنوکارسینوم (سرطانی که در سلول‌ها شروع شده و باعث ترشح ماده‌های مخاطی و سایر مایع‌های احتمالی می‌شود) می‌باشد. سرطان نوع آدنوکارسینوم رایج‌ترین سرطان مری در بین افراد مبتلا است.

علایم

علائم سرطان مری هنگامی که سرطان مری در مراحل ابتدایی است، معمولاً قابل ملاحظه نیست . در واقع سرطان مری زمانی علائم اولیه خود را نشان می‌دهد که بیماری نسبتا پیشرفت کرده باشد. با پیشرفت علائم بیماری، یک یا چند مورد از علایم زیر را در بیمار  می‌توان مشاهده کرد:

esophageal-cancer

  • مشکل در بلع غذا (دیسفاژی): این مشکل اغلب جزء علایم اولیه ابتلا به سرطان مری است که در نتیجه تشکیل تومور و تنگ شدن مسیر مری ایجاد می‌شود. در این حالت ممکن است بیمار احساس چسبندگی غذا در زمان بلع داشته باشد. در صورتی که این مشکل تشدید شود، احتمالاً فرد در زمان مصرف مایعات نیز با مشکل مواجه می‌شود.
  • حالت تهوع: پس از خوردن غذا (که در واقع باعث برگشت غذایی می‌شود که در ظاهر در مری چسبیده است) بیمار احساس حالت تهوع می کند.
  • درد: وجود درد در ناحیه سینه یا پشت سینه در زمان بلع غذا (اودینوفاژی یا بلع دردناک غذا)
  • کاهش وزن
  • استفراغ خونی
  • سرفه: که به طور خاص در زمان بلع غذا مشاهده می‌شود
  • گرفتگی صدا
  • رفلکس اسیدی: علئم رفلکس معده می‌تواند در مراحل اولیه بیماری مشاهده شود و در زمان پیشرفت سرطان در ناحیه پایین مری نزدیک معده تشدید شود. این علائم شامل درد در ناحیه سینه و سوزش سر دل است. لازم به ذکر است که رفلکس اسیدی در بسیاری از افراد بدون دلیل خاص مشاهده می‌شود و اکثر افراد مبتلا به این مشکل سرطان مری ندارند.

اگر سرطان در سایر بخش‌های بدن پخش شود، سایر علائم متعدد احتمالی ممکن است در بیمار مشاهده شود. تمام علائم بالا می‌تواند در نتیجه سایر بیماری‌ها نیز مشاهده شود. به همین خاطر لازم است آزمایش‌های لازم برای تایید ابتلای فرد به سرطان مری انجام شود.

علت

smoking_hgfsu

یک تومور سرطانی از یک سلول غیر عادی ایجاد می‌شود. علت دقیق اینکه چرا یک سلول سرطانی می‌شود مشخص نیست. در این رابطه تصور می‌شود بعضی آسیب‌ها یا تغییرات خاص ایجاد شده در ژن‌های یک سلول باعث ایجاد این مشکل می‌شود. این مشکل باعث می‌شود سلول غیر عادی شده و تکثیر آن از کنترل خارج گردد.

در بسیاری از افراد سرطان مری بدون هیچ دلیل مشخص ایجاد می‌شود. به هر حال، عوامل ریسک خاص می‌تواند احتمال ابتلا به سرطان گلو را افزایش دهند که این عوامل شامل موارد زیر هستند:

  • بالا رفتن سن: این نوع سرطان در بین افراد مسن بیشتر مشاهده می‌شود. اکثر موارد ابتلا به این بیماری در بین افراد بالاتر از 50 سال وجود دارد. این نوع سرطان همچنین رواج بیشتری در بین مردان دارد.
  • تغذیه: رژیم غذایی احتمالاً یک عامل موثر در ابتلا به این بیماری است. رژیم‌های غذایی پر چرب احتمالاً می‌توانند خطر ابتلا به این بیماری را افزایش دهند و مصرف حجم زیادی از میوه‌ها و سبزیجات می‌تواند خطر ابتلا به بیماری را کاهش دهد. چاقی فرد نیز می‌تواند ریسک ابتلا به سرطان مری را افزایش دهد.
  • سیگار کشیدن
  • بازگشت اسید معده (رفلکس معده): بیماری رفلکس معده به مری در بعضی افراد به صورت عادی مشاهده می‌شود و می‌تواند باعث التهاب انتهای مری شود. به هر حال، لازم به ذکر است که احتمال ابتلا به سرطان به خاطر این مشکل پایین است و این مشکل در اکثر موارد باعث ابتلا به سرطان نمی‌شود.
  • ابتلا به مری بارت: اصطلاح مری بارت نشان دهنده بیماری است که در آن سلول‌های انتهای مری دچار تغییر می‌شود. در بسیاری از موارد این مشکل مربوط به التهاب بلند مدت این سلول‌ها در نتیجه رفلکس اسیدی معده است.

تشخیص

آزمایش‌ها و روش‌های مورد استفاده برای تشخیص سرطان مری شامل موارد زیر هستند:

  • آندوسکوپی: در زمان آندوسکوپی، دکتر یک لوله میان تهی را که مجهز به یک دوربین است (اسکوپ) را از گلوی شما پایین می‌فرستد و وارد مری می‌کند. با استفاده از آندوسکوپی پزشک وضعیت بافت مری شما را بررسی می‌کند و به دنبال ناحیه‌هایی می‌گردد که سرطانی شده یا دچار التهاب می‌باشد.
  • نمونه برداری: پزشک شما ممکن است از یک اسکوپ مخصوص استفاده کرده و آن را به داخل مری شما وارد کند تا به این ترتیب بتواند یک نمونه از بافت‌های مشکوک به سرطان تهیه کند (نمونه برداری). این نمونه از بافت‌ها در ادامه برای آزمایشگاه ارسال می‌شود تا با بررسی آن وجود هر گونه سلول سرطانی در آن مشخص شود.

مراحل پیشرفت بیماری

هنگامی که ابتلای فرد به سرطان مری تشخیص داده شد، پزشک شما سعی می‌کند میزان (مرحله) پیشرفت سرطان در بدن بیمار را مشخص کند. انجام این کار می‌تواند به تعیین روش درمان سرطان مری کمک فراوان می‌کند. آزمایش‌های مورد استفاده برای تشخیص مرحله پیشرفت سرطان شامل سی تی اسکن و برش نگاری با گسیل پوزیترون (PET) است. مراحل پیشرفت سرطان مری شامل موارد زیر است:

  • مرحله 1. این مرحله از سرطان در لایه‌های سطحی سلول‌های مری بیمار مشاهده می‌شود.
  • مرحله 2. این مرحله از سرطان به لایه‌های عمیق‌تر مری نفوذ کرده و می‌تواند غدد لنفاوی نزدیک مری را نیز تحت تاثیر خود قرار دهد.
  • مرحله 3. این مرحله از سرطان به عمیق‌ترین لایه‌های دیواره مری نفوذ کرده و بافت‌ها یا غدد لنفاوی بیمار را تحت تاثیر قرار می‌دهد.
  • مرحله 4. در این مرحله سلول‌های سرطانی در سایر اعضای بدن بیمار نیز پخش می‌شوند.

درمان

new_or_melvin

درمان‌های مورد نیاز بیمار برای سرطان مری بر اساس نوع سلول‌هایی که در بیماری آسیب دیده‌اند، مرحله پیشرفت سرطان، سلامت عمومی فرد و نیز اولویت‌های درمانی بیمار بستگی دارد. این درمان‌ها در ادامه شرح داده شده اند.

شیمی درمانی

شیمی درمانی یک درمان دارویی است که در آن از مواد شیمیایی برای از بین بردن و کشتن سلول‌های سرطانی استفاده می‌شود. داروهای شیمی درمانی معمولاً قبل یا بعد از عمل جراحی در افراد مبتلا به سرطان مری استفاده می‌شود. شیمی درمانی همچنین می‌تواند به همراه رادیو درمانی مورد استفاده قرار گیرد. در افرادی که سرطان در مراحل پیشرفته باشد و سلول‌های سرطانی در لایه‌های زیرین مری نفوذ کرده باشد، شیمی درمانی می‌تواند به تنهایی برای کاهش علائم و مشکلات ایجاد شده در نتیجه سرطان مورد استفاده قرار گیرد. لازم به ذکر است که عوارض جانبی شیمی درمانی مشاهده شده در هر بیمار بستگی به داروهای مورد استفاده برای شیمی درمانی دارد.

عوارض جانبی

رایج‌ترین عوارض جانبی شیمی درمانی شامل موارد زیر هستند:

  • استفراغ کردن
  • ریزش مو
  • حالت تهوع
  • زخم‌های دهانی
  • خستگی

این عوارض جانبی معمولاً موقت هستند و باید با پیشرفت درمان کاهش پیدا کنند. روش های شیمی درمانی اغلب به همراه عمل جراحی و رادیو درمانی استفاده می‌شوند و به این ترتیب می‌توان بهترین درمان ممکن را بر روی سلول‌های سرطانی انجام داد.

پرتو درمانی

در پرتو درمانی یا رادیو تراپی از پرتوهای پر انرژی برای کشتن سلول‌های سرطانی استفاده می‌شود. این پرتوها می‌تواند از یک ماشین خارج از بدن بیمار ساطع شده و به سلول‌های سرطانی تابانده شود (پرتو درمانی خارجی) یا اینکه تابش پرتو از داخل بدن نزدیک سلول‌های سرطانی انجام شود (پرتو درمانی داخلی).

رادیو تراپی معمولاً به همراه شیمی درمانی در افراد مبتلا به سرطان مری استفاده می‌شود. این روش درمانی می‌تواند قبل یا بعد از عمل جراحی برای بیمار استفاده شود. رادیو درمانی همچنین برای کاهش عوارض سرطان مری پیشرفته همچون زمانی که یک تومور به میزان زیاد رشد کرده و باعث توقف عبور غذا از مری به معده شود، موثر می‌باشد.

  • رادیو تراپی خارجی: رادیو درمانی یک روش درمان سرطان است که از پرتوهای پر انرژی برای کمک به کاهش مقدار تومور و تسکین درد استفاده می‌کند. رادیو درمانی برای سرطان مری باید عمل بلع بیمار را ساده کند، زیرا این روش می‌تواند باعث کاهش حجم تومورهای ایجاد شده شود و به این ترتیب انسداد مری کاهش پیدا می‌کند.
  • رادیو تراپی داخلی (براکی تراپی): در برخی موارد، پرتو درمانی ممکن است از داخل بدن بیمار به جای منبع خارجی استفاده شود. در اصطلاح به این روش درمانی براکی تراپی گفته می‌شود.

ترکیب شیمی درمانی با پرتو درمانی می‌تواند شانس اثربخشی هر روش درمانی را افزایش دهد. ترکیب شیمی درمانی و رادیو تراپی می‌تواند تنها روش مورد استفاده برای درمان بیمار باشد یا از این روش درمانی قبل از انجام عمل جراحی استفاده شود. به هر حال ترکیب شیمی درمانی با رادیو تراپی می‌تواند احتمال و شدت عوارض جانبی مشاهده شده در بیمار را افزایش دهد.

درمان گیاهی، تغذیه و طب سنتی

داروهای گیاهی می‌تواند به عنوان یک روش درمانی از درمان‌های طبیعی و غیر سمی برای درمان کلی فرد و تسریع بهبود بیماری استفاده شود. داروهای گیاهی می‌تواند مجموعه‌ای از مشکلات فرد شامل مشکلات گوارشی، مسائل تنفسی، سندروم خستگی مزمن و سرطان را درمان کنند. در طول درمان، متخصص داروهای گیاهی به شما استفاده از درمان‌های طبیعی خاص را پیشنهاد می‌کند که می‌تواند نقش موثر در تقویت سیستم ایمنی و نیز کاهش عوارض جانبی بیماری داشته باشد. این روش‌های درمانی شامل موارد زیر هستند:

  • آماده سازی داروها و مشتقات گیاهی: شامل عصاره‌های گیاهی و انواع مختلف چای‌ها.
  • مکمل‌های غذایی: شامل ویتامین‌ها، مواد معدنی و اسید امینه.
  • درمان‌های هومیوپاتی: دوزهای بسیار کم عصاره‌ها و مواد معدنی طبیعی است که می‌تواند به آرامی باعث تقویت بدن و بهبود سیستم ایمنی شود.
  • درمان فیزیکی و نرمش درمانی: شامل ماساژ و سایر تکنیک‌های مشابه مورد استفاده برای عضلات و مفاصل به منظور درمان خستگی ناشی از سرطان مری.
  • آب درمانی: که در آن از آب گرم و سرد و سایر درمان‌های مشابه برای بهبود وضعیت خستگی و ناراحتی بیمار استفاده می‌شود.
  • توصیه برای اصلاح سبک زندگی: بعضی از علایم سرطان مری را می‌توان با نرمش، اصلاح نحوه خواب، تکنیک‌های کاهش استرس و نیز استفاده از مکمل‌های غذایی درمان کرد.
  • طب سوزنی: متخصص درمان گیاهی ممکن است برای بهبود بیمار از روش‌های درمانی مبتنی بر طب سوزنی نیز استفاده کند.

علاوه بر حالت تهوع و خستگی، داروهای گیاهی می‌تواند به کاهش سایر عوارض جانبی معمول مربوط به درمان سرطان مری همچون اسهال، کم آبی بدن و مشکلات مربوط به بلع غذا کمک کند.

جراحی

37028

عمل جراحی برای برداشتن سلول‌های سرطانی می‌تواند به تنهایی یا به همراه سایر روش‌های درمانی مورد استفاده قرار گیرد. عمل‌های جراحی مورد استفاده برای درمان سرطان مری شامل موارد زیر هستند:

  • عمل جراحی برای برداشتن تومورهای بسیار کوچک: اگر سلول‌های سرطانی بیمار بسیار محدود و کم باشند، یا محدود به لایه‌های سطحی مری بوده و هنوز پخش نشده باشند، جراح ممکن است پیشنهاد دهد سلول‌های سرطانی به همراه بخشی از بافت سالم اطراف آن برداشته شوند. عمل جراحی برای درمان سرطان مری در مراحل اولیه بیماری می‌تواند با استفاده از یک آندوسکوپ که از گلوی فرد پایین داده شده و به مری وارد می‌شود، انجام شود.
  • جراحی برای برداشتن یک بخش از مری (ازوفاژکتومی): در زمان جراحی ازوفاژکتومی، جراح بخشی از مری بیمار را که دارای تومورهای سرطانی است به همراه غدد لنفاوی اطراف آن بر می‌دارد. در این حالت بخش باقیمانده مری مجدداً به معده متصل می‌شود. معمولاً این کار با بالا کشیدن معده برای رسیدن به بخش باقیمانده مری انجام می‌شود.
  • جراحی برای برداشتن بخشی از مری و بخش بالای معده بیمار (ازوفاگوگاستروستومی): در زمان انجام عمل جراحی ازوفاگوگاستروستومی، جراح بخشی از مری، غدد لنفاوی اطراف آن و بخش بالای معده بیمار را بر می‌دارد. در این حالت بخش باقیمانده معده در ادامه بالا کشیده می‌شود و مجددا به بخش باقیمانده مری متصل می‌شود. در صورت لزوم، می‌توان بخشی از روده بزرگ را برای کمک به اتصال معده و مری مورد استفاده قرار داد.

جراحی سرطان مری دارای ریسک و عوارض جانبی متعدد همچون عفونت، خونریزی و ترشح مایع از بخش باقیمانده مری است که مجدداً به معده متصل می‌باشد. جراحی مورد نیاز برای برداشتن مری را می‌توان به صورت باز با استفاده از شکاف‌های بزرگ یا با استفاده از ابزارهای خاص جراحی از طریق ایجاد چند شکاف کوچک بر روی پوست (لاپاراسکوپی) انجام داد. در این حالت نحوه انجام عمل جراحی بستگی به شرایط بیمار و تجارب و اولویت‌های مورد نظر جراح دارد.

درمان‌های قابل استفاده برای انسداد مری و مشکلات بلع غذا می‌تواند شامل موارد زیر باشد:

  • آزاد کردن انسداد مری: اگر سلول‌های سرطانی مری باعث تنگ شدن این لوله شوند، جراح ممکن است از یک آندوسکوپ و ابزارهای خاص برای وارد کردن یک لوله فلزی (استنت) برای باز نگه داشتن مری استفاده کند. سایر انتخاب‌های موجود در این حالت شامل جراحی، پرتو درمانی، شیمی درمانی، لیزر درمانی و درمان فوتو دینامیک است.
  • استفاده از لوله غذا دهی: پزشک ممکن است به شما پیشنهاد دهد از یک لوله غذا دهی در صورتی استفاده کنید که با مشکل بلع مواجه بوده یا عمل جراحی مری انجام داده باشید. یک لوله غذا دهی امکان وارد شدن مستقیم غذا به معده یا روده کوچک را فراهم می‌کند و به این ترتیب امکان بهبود مری پس از درمان سرطان مری ایجاد می‌گردد.

پیشگیری

شما می‌توانید از اقدامات مشخص برای کاهش ریسک ابتلا به سرطان مری استفاده کنید. برای مثال در این رابطه می‌توان به موارد زیر توجه کرد:

  • اجتناب از دخانیات: اگر شما سیگاری هستید، با دکتر خود درباره روش‌های ترک سیگار صحبت کنید. در این رابطه می‌توان از داروها و مشاوره‌های تخصصی استفاده کرد.
  • میوه‌ها و سبزیجات بیشتری مصرف کنید: مجموعه متنوعی از میوه‌ها و سبزیجات موجود در بازار را به رژیم غذایی خود اضافه کنید.
  • حفظ وزن در سطح مناسب: اگر شما دچار اضافه وزن یا چاقی هستید، با دکتر خود درباره روش‌هایی که می‌تواند باعث کاهش وزن شود صحبت نمایید. سعی کنید از روش‌های کاهش وزن آهسته و با ثبات برای کاهش وزن نیم کیلو تا یک کیلو در هر هفته استفاده نمایید.

علایم سرطان مری معمولا در مراحل پیشرفته بروز می یابد. البته علائم یاد شده در مقاله به این معنا نیست که شما مبتلا به سرطان مری هستید، بلکه در صورت مشاهده علایم یاد شده برای تشخیص علت آن به پزشک مراجعه کنید. این نوع سرطان ممکن است در هر سنی (جوانان، کودکان و سالمندان) فرد را مبتلا سازد، اما عمدتا در افراد سالمند بروز می یابد. پزشک با توجه به مراحل پیشرفت بیماری اقدام به تجویز روش درمانی مناسب از جمله دارو، شیمی درمانی، پرتو درمانی و عمل جراحی می نماید.


آندوسکوپی

[sbu_post_image]

آندوسکوپی روشی است که پزشک توسط آن داخل بدن بیمار را مشاهده و بررسی می کند . وسیله ای هم که برای این کار استفاده می شود، آندوسکوپ نام دارد. آندوسکوپ لوله ای است انعطاف‌پذیر که به دوربین مجهز است و پزشک متخصص آندوسکوپی، آن را وارد بدن بیمار می کند و به طور کامل اجزا و اعضای مربوطه بیمار را بررسی می نماید. این وسیله از طریق برش بدن و یا از طریق دهان یا مقعد وارد بدن می‌شود. هر چند که این روش عوارضی نیز دارد، ولی مزایای آن بیشتر است.

انواع آندوسکوپی کدامند؟

این روش فقط برای مشاهده داخل معده نیست، بلکه برای سایر اعضای بدن نیز به کار می رود که ما تعدادی از آنها را برای شما بیان می کنیم. البته بر اساس عضوی که آندوسکوپی می شود، نام آن تغییر می کند.

1- آرتروسکوپی : بررسی مفاصل و استخوان ها

2- برونکوسکوپی : آندوسکوپی ریه ها

3- کولونوسکوپی و سیگموئیدوسکوپی : برای بررسی روده بزرگ

4- سیستوسکوپی و یورتروسکوپی : آندوسکوپی سیستم ادراری

5- لاپاراسکوپی : بررسی ناحیه شکم یا لگن

6- آندوسکوپی دستگاه گوارش فوقانی برای مشاهد مری و معده

علت

در اغلب موارد، پزشکان برای بررسی مشکلات زیر، انجام آندوسکوپی را به بیمار توصیه می کنند:

– درد معده

– زخم معده ، التهاب معده و یا اشکال در بلع غذا

– خونریزی دستگاه گوارش

– تغییر اجابت مزاج ( یبوست یا اسهال)

– پولیپ روده بزرگ
پزشک ممکن است در طی آندوسکوپی، نمونه ای از بافت داخل عضو مربوطه را توسط وسایل خاصی برداشته (نمونه برداری) و مورد آزمایش و بررسی قرار دهد.

این روش فقط برای مشاهده داخل عضو نیست، بلکه کارهای زیر را هم می توان همراه با آن انجام داد:

1- پزشک ممکن است در طی آندوسکوپی، نمونه ای از بافت داخل عضو مربوطه را توسط وسایل خاصی برداشته (نمونه برداری یا بیوپسی) و مورد آزمایش و بررسی قرار دهد.

2- از این روش برای درمان مشکلات گوارشی نیز استفاده می شود ؛ مثلا پزشک علاوه بر مشاهده بافت ها و اجزای بدن، می تواند توسط این روش، برخی خونریزی های گوارشی را متوقف کند.

3- با آندوسکوپی روده، می توان پولیپ ها را برداشت تا از گسترش سرطان روده بزرگ جلوگیری شود.

4- در برخی موارد با انجام این بررسی می توان سنگ کیسه صفرا را از بدن خارج کرد. البته این مسئله شامل سنگ های صفراوی است که از کیسه صفرا بیرون آمده اند و در مجرای صفراوی قرار گرفته اند.

عوارض

به طور کلی انجام آندوسکوپی توسط پزشک متخصص مشکلی به وجود نمی آورد، اما مانند سایر روش های تشخیص دیگر می تواند عوارضی داشته باشد که عبارتند از:

– سوراخ یا پاره شدن دیواره اندامی که با این روش مورد بررسی قرار می گیرد.

– فرد نسبت به داروی آرامبخش تزریق شده حسایت نشان می دهد، زیرا قبل از انجام آندوسکوپی به فرد آرامبخش تزریق می شود تا وارد شدن آندوسکوپ و دردهای ناشی از آن را متوجه نشود.

– عفونت

– خونریزی

بسیاری از انواع آندوسکوپی می توانند توسط پزشک متخصص گوارش انجام گیرند. جراحان دستگاه گوارش نیز می توانند این کار را انجام دهند.

نکات قبل از اندوسکوپی

– قبل از انجام آن، فرد باید اطلاعات نسبتا کاملی درباره وضعیت خود قبل از آن داشته باشد. او می تواند این اطلاعات را از طریق مطالعه کسب کند و یا از پزشک خود سوال نماید.

– افرادی که می خواهند آندوسکوپی شوند، باید  با نحوه انجام آن آشنایی نسبی داشته باشند، زیرا آگاهی و همکاری بیمار با پزشک از اصول مهم آن به شمار می رود.

– باید 6 تا 8 ساعت قبل از آن، هیچ چیزی نخورد و ننوشد. برای انجام بدون خطر این آزمایش، معده فرد باید خالی باشد، زیرا احتمال تهوع و استفراغ وجود دارد.

– اگر فردی بیماری خاصی دارد، مانند دیابت، فشار خون بالا و… ، حتما به پزشک خود بگوید تا تمهیدات متناسب با بیماری‌اش برای او در نظر گرفته شود.

مراقبت های بعد از عمل

– بعد از این عمل مدتی طول می کشد تا فرد از حالت بیهوشی خارج شود.

– در اغلب موارد آندوسکوپی، بیمار پس از به هوش آمدن، احساس گلودرد خفیف می کند که معمولا پزشک برای بهبود این مشکل، قرقره کردن آب نمک را توصیه می نماید. همچنین ممکن است مشکلات تنفسی بعد از این عمل دیده شود.البته هر دو مشکلی که ذکر شد، خفیف و موقتی است و هیچ جای نگرانی ندارد.

– هنگامی که فرد کاملا به هوش آمد، تحت نظر پزشک می تواند غذا بخورد و معمولا هیچ نوع پرهیز غذایی برای این افراد وجود ندارد، مگر اینکه بیمار از قبل بیماری خاصی (مثل دیابت) داشته باشد و باید رژیم بگیرد.

– در صورتی که اثر داروهای بی هوشی کاملا از بین برود، فرد می تواند بدون کمک دیگران، کارهای روزمره خود را انجام دهد.

– باید بدانید امکان انتقال بیماری های مسری از طریق آندوسکوپ وجود ندارد، زیرا آندوسکوپ کاملا ضدعفونی و تمیز می شود.

منبع:  تبیان ، مجله سلامت


بیماری های مری

بیماری مری بارت (Barrett’s disease) ( یا متاپلازی بارت) در اثر تماس طولانی مری با اسید معده ایجاد می شود. در بسیاری از موارد، مری بارت مشکل چندانی ایجاد نمی کند ولی مشخص شده است که در بعضی موارد به ویژه در افراد مبتلا به نوع شدید بیماری مری بارت مشکل ساز می شود.

حرکت غذا در مسیر مجرای گوارشی در اثر انقباض های عضلانی متوالی موسوم به حرکات دودی (کِرمی) یا موج پریستالیس (peristalsis) صورت می گیرد. انواع دیگر عملکرد عضلانی در معده، غذا را به تلاطم در می آورند و در روده ی بزرگ (کولون) موجب تشکیل مدفوع می شوند. فعالیت عضلانی مجرای گوارشی به وسیله ی شبکه ای از اعصاب که مجرای مزبور را پوشانیده اند کنترل می شود. دریچه های عضلانی متعدد، عبور غذا را کنترل و از بازگشت آن به عقب جلوگیری می کنند.

وظایف مری

مری، لوله ای عضلانی است که غذا را به معده هدایت می کند. در معده، غذای جامد تا 5 ساعت با شیره ی معده مخلوط می شود تا قبل از ورود به روده ی باریک، کیموس (chymus) را بسازد. کیموس ماده ی نیمه ی مایع و خمیری شکل بخش فوقانی مجرای معده ای- روده ای است که از هضم غذا حاصل می شود. مایعات طی مدت چند دقیقه از دهان به روده می رسند. غذا طی 2 تا 3 ثانیه از ابتدای مری به پایین آن می رسد. اسفنکتر تحتانی مری، حلقه ای عضلانی است که با شل شدن خود به غذا اجازه می دهد به داخل معده برود و سپس با انقباض بعدی از بازگشت غذا به عقب جلوگیری می کند. اسفنکترپیلور (منفذ انتهایی معده)، دریچه ای عضلانی است که کیموس را تا زمان تکمیل فرآیند مخلوط شدن آن در معده نگه می دارد. معده ی خالی به شکل J و دارای چین خوردگی هایی است که به معده اجازه می دهند متسع شود. معده با آستری مخاطی پوشیده شده است که مایعی مخاطی به منظور پیشگیری از هضم شدن بافت معده به وسیله ی خودش ترشح می کند. آستر معده حفره هایی دارد که قعده ی آنها حاوی غدد معده است. این غدد به تعداد بسیار زیاد در داخل هر چین خوردگی مخاط معده حضور دارند و اسید و آنزیم های سازنده ی شیره ی معده را ترشح می کنند. معده روزانه 3 لیتر شیره ی معده تولید می کند.

درمان بیماری های مری

شیره ی معده حاوی اسید و آنزیم های گوارشی است. اسید معده، باکتری های موجود در غذا را از بین می برد و آنزیم ها به تجزیه ی پروتئین و تبدیل آنها به اسیدهای آمینه کمک می کنند. سلول های اختصاصی معده، مخاط (موکوس) ترشح می کنند که موجب پیشگیری از هضم معده به وسیله ی اسید معده می شود. در اثنی عشر، صفرا ذرات چربی را به ذرات کوچکتر تقسیم می کند و شیره ی لوزالمعده، حاوی آنزیم های مبدل چربی به اسید های چرب، گلیسرول و بیکربنات سدیم است که اسید معده را خنثی می کند.

 در صورت بروز سرطان مری باید برای جلوگیری از پیشرفت سرطان مری با جراحی، مقداری از مری را برداشت و در صورتی که مقدار مری نیازمند برداشتن زیاد باشد لازم است معده به سمت بالا کشیده شود یا به جای مری قسمتی از روده ی بزرگ قرار داده شود. درمان دراز مدت سرطان مری با داروهای مهارکننده پمپ پروتون برای کنترل ریفلاکس شدید ممکن است ضرورت داشته باشد.

منبع: کتاب راهنمای پزشکی خانواده- سوءهاضمه، زخم معده و اثنی عشر


اسپاسم مری

اسپاسم منتشر مري يک اختلال حرکتي مري است که در آن انقباض هاي ناهماهنگ و هم زمان مري هم به صورت خود به خود و هم در هنگام بلع روي مي دهد. اين اختلال حرکتي مري غالباً با درد متناوب قفسه سينه همراه است. اسپاسم مری اختلال نادری است که با انقباض غیرعادی عضلات در مری مشخص می‌شود. مری عضو عضلانی باریکی است که دهان را به معده متصل می‌کند و غذا و نوشیدنی پس از بلعیده شدن از آن عبور می‌کنند. پس از این که غذا جویده و بلعیده شد، توده غذا به سمت پایین و به طرف مری می‌رود. در صورتی که مری عملکرد مناسبی داشته باشد، حرکات موجی لوله گوارش اتفاق می‌افتد. با این حال، افراد مبتلا به اسپاسم دیستال مری در عوض حرکات موجی، انقباض همزمان را در بخش‌های طولانی مری تجربه می‌کنند. این حرکات غیرعادی، ناهماهنگ یا شدیدا قوی هستند و مانع از حرکت نرمال غذا و مایعات درون مری می‌شوند.
اختلالات حرکتى اوليه در مرى با عملکرد عضلانى غيرطبيعى در مرى که غالباً با درد متناوب قفسهٔ سينه همراه است مشخص مى‌شوند. اگرچه اين اختلالات بخشى از يک طيف هستند، به‌طور کلى مى‌توان آنها را به‌صورت زير تقسيم‌بندى کرد: آشالازي ؛ مرى فندق‌شکن، سندرومى با امواج پردامنهٔ پريستالتيک که در نيمى از بيماران مبتلا به اختلالات حرکتى ديده مى‌شود اسپاسم منتشر مري که مشخصهٔ آن انقباضات غير پريستالتيک است و پرفشارى اسفنکتر تحتانى مري که شيوع کمترى دارد. در حدود ۳۵% از مبتلايان به اختلالات حرکتى اوليه در مانومتري مشخصات بيش از يکى از اين ضايعات يافت مى‌شود. علت گرفتگی مری مشخص نيست هرچند که استرس مى‌تواند يافته‌هاى مانومترى مشابهى در افراد سالم ايجاد کند. ايسکمى مرى نيز از جمله علل فرضى است. تا يک‌سوم از بيمارانى که مرى فندق‌شکن دارند دچار ريفلاکس غيرطبيعى معده به مرى هستند و به‌ خوبى به درمان طبى پاسخ مى‌دهند.

انواع اسپاسم مري

h1csevere-acid-reflux-disease-treatment

اسپاسم مري ممکن است به 2 شکل رخ مي دهد:
اسپاسم منتشر مري:
افراد مبتلا به اسپاسم منتشر مري دچار انقباضات متناوب عضلات مري که اغلب با برگشت مواد غذايي و مايعات همراه است هستند.

مري فندق شکن:
افراد مبتلا به فندق شکن انقباضات دردناک و قوي در عضلات مري تجربه مي کنند. از دو نوع اسپاسم مري، در مري فندق شکن احتمال کمتري وجود دارد که برگشت غذا و مايعات صورت بگیرد. این نوع اسپاسم مری، بیماری است که در آن انقباض عضلانی به صورت هماهنگ صورت می‌گیرد اما به شدت قوی است و درد شدیدی را موجب می‌شود. تنگی مری زمانی رخ می‌دهد که مری به شکلی غیر عادی تنگ و باریک می‌شود. تنگی خوش خیم غیر سرطانی به دلیل تشکیل بافت فیبروز و ته نشینی کلاژن در واکنش به زخم مری یا التهاب مزمن مری ایجاد می‌شود.دو نوع تنگی مری وجود دارد:

  • ساده: این نوع تنگی متقارن با قطر بیش از 12 میلی متر است
  • پیچیده: این نوع تنگی نامتقارن است و قطر آن کمتر از 12 میلی متر می‌باشد.

افراد مبتلا به تنگی مری همچنین در بلعیدن غذاهای جامد و سفت به مشکل بر می خورند، اما عموما برای بلعیدن مایعات مشکلی ندارند.

علل اسپاسم مری

هنوز مشخص نيست چه چيزي باعث اسپاسم مري مي شود.مري سالم غذا را از طريق يک سري انقباض هماهنگ عضلاني به نام حرکت دودي به معده حرکت مي دهد. اسپاسم مري در اين روند با دشوار ساختن هماهنگ شدن عضلات ديواره پايين مري به منظور انتقال مواد غذايي به معده اختلال ايجاد مي کند. شایع‌ترین نوع تنگی مری تنگی گوارشی است که از بیماری رفلاکس معده و مری (GERD) ناشی می شود. این بیماری باعث ایجاد جای زخم و تنگ شدن قسمت پایین مری می‌شود. با این حال، تنگی دیستال مری ناشی از اسید معده با روش‌های درمانی موثرتری مثل مهار کننده پروتون پمپ کمتر شایع است.تنگی مری همچنین می‌تواند ناشی از پرتودرمانی سرطان سر، گردن و سینه باشد. جراحی مخصوص درمان سرطان مری یا بیماری مری بارت نیز باعث تنگی مری می‌شود. از علت‌های دیگر تنگی مری می‌توان به اتساع وریدهای مری یا بلعیدن مواد شیمایی یا اشیای مضر اشاره کرد. یک بیماری آلرژیک به نام ازوفاژیت ائوزینوفیلیک با تنگی مری در ارتباط است.
مکانيسم اسپاسم منتشر مري:
پاتوفيزيولوژي آن مشخص است ولي هايپرتروفي جدار مري و دژنراسيون الياف واگ در جداره مري در اين بيماران ديده مي شود. يعني سلول هاي عصبي جدار مري به صورت ناقص ديده ميشود.علت آسيب نسبي اعصاب مري در بيشتر موارد مشخص نيست(اسپاسم منتشر مري اوليه با علت ناشناخته)همچنين عواملي مانند افرايش سن، بيماري هاي روماتيسمي، ريفلاکس مري، ديابت قندي، انسداد مري، پرتودرماني قفسه سينه،داروهاي گوارشي(هيوسين) و … ممکن است موجب بروز انقباض هاي همزمان مري شود.

نشانه های اسپاسم مری

علائم و نشانه هاي اسپاسم مري عبارتند از:
• درد فشار ی در قفسه سينه ، که اغلب شديد است، جايي که شما ممکن است آن را با درد قلبي (آنژين) اشتباه بگيريد.
• اشکال در بلع(ديسفاژي)
• اين احساس که يک شي در گلو گير(بغض در گلو) کرده است.
• بازگشت مواد غذايي و مايعات به مري(ترش کردن)
شايع‌ترين علامت، درد متناوب قفسهٔ سينه است که از ناراحتى خفيف تا درد اسپاسموديک شديدى که به درد بيمارى شريان کرونر شباهت دارد تغيير مى‌کند. اکثر بيماران از ديسفاژى شکايت دارند ولى کاهش وزن ناشايع است.

• بررسى‌هاى تصويربردارى
ازوفاگوگرام در ۶۰% از بيماران غيرطبيعى است. در فلوئوروسکوپي، اسپاسم‌هاى منطقه‌اي، نواحى تنگي، و پريستالسيس ناهماهنگ و نامنظم به‌صورت ‘مرى مارپيچ’ يا ‘فنري’ ديده مى‌شود. غالباً يک فتق هياتال کوچک نيز ديده مى‌شود؛ ديورتيکول اپى‌فرنيک شيوع کمترى دارد.
• مانومترى
مانومترى کليد تشخيصى اين اختلالات است. در بيماران مبتلا به اسپاسم منتشر مري، عمل بلع به‌جاى ايجاد امواج پريستالتيک طبيعي، انقباضات غير پريستالتيک(همزمان) و تکرارى ايجاد مى‌کند. بعضى از بيماران، هم‌چنين، امواج غير پريستالتيک بسيار قوى دارند.(۱۴۰ تا ۲۰۰ ميلى‌متر جيوه). در حدود ۳۰% از بيماران، اسفنکتر تحتانى مرى در پاسخ به بلع منبسط نمى‌شود. در مرى فندق‌شکن پريستالسيس با دامنهٔ بالا(حدود ۲۰۰ ميلى‌متر جيوه) اختلال اصلى است. اگرچه فشار بالا است، جمع شدن اسفنکتر با بلع طبيعى است.
در مانومتري، انقباضات ناهماهنگ و غير دودي با دامنه طبيعي يا بالا ديده مي شود. در بيماران مبتلا به اسپاسم منتشر مري،عمل بلع به جاي ايجاد امواج:

1. پريستالتيک طبيعي،انقباضات غير پريستالتيک(همزمان)و تکراري ايجاد مي کند،بعضي از بيماران امواج غير پريستالتيک بسيار قوي دارند.در مري پريستالتيک با دامنه بالا اختلال اصلي است.ولي انبساط اسفنگتر با بلع طبيعي است.اغلب در 3/2 ديستال مري است ولي مي تواند تمامي مري را درگير کند.
2. راديوگرافي: نماي راديوگرافي اسپاسم منتشر مري به صورت درب چوب پنبه بازکن است.
نکته: آندوسکوپي مري اين بيماري کاملاً طبيعي است.
نکته: درفلوئورسکوپي،اسپاسم هاي منطقه اي،نواحي تنگي و پريستاليتسم ناهماهنگ و نامنظم به صورت مري مارپيچ(يا نماي درب چوپ پنبه بازکن)ديده مي شود.ممکن است فتق هياتال کوچک ديده شود.

عوارض اسپاسم مری

فتق هياتال و ديورتيکول اپى‌فرنيک ممکن است از عوارض ثانويهٔ انقباضات شديد و ناهماهنگ مرى باشند. ممکن است رگورژيتاسيون و آسپيراسيون رخ دهد که احتمالاً منجر به عفونت‌هاى مکرر و پنومونى مى‌شود. با اين وجود، به‌طور کلى اين بيمارى خفيف است و عوارض جدى به‌ دنبال ندارد.

عوامل خطراسپاسم مری

عواملي که باعث افزايش خطر ابتلا به اسپاسم مري اند عبارتند از:
• زن بودن
• خوردن و آشاميدن غذاها يا مايعات سرد يا گرم
• سوزش معده
• بيماري ريفلاکس معده(GERD)
• اضطراب
هنگامي که بايد به پزشک مراجعه کنيد:
اگر شما علائم و نشانه هايي که شما را در مورد اين بيماري نگران مي کند داريد به دکتر خود مراجعه کنيد اسپاسم مري مي تواند باعث فشار و درد قفسه سينه شود- نشانه اي است که همچنين مي تواند توسط يک حمله قلبي ايجاد شود.اگر شما تجربه درد و فشار قفسه سينه داريد و مطمئن نيستيد که چه چيزي باعث بروز علائم بيماري شده اند، نياز به مراقبت هاي پزشکي داريد.

اصول تشخیص اسپاسم مری

– دیسفاژی، درد زیر جناغ

– عصبى بودن، علائم متناوب

– شواهد دال بر انقباضات با دامنهٔ بالا در فلوئوروسکوپی، سینه رادیوگرافى و مانومتری

۱. دیسفاژی گهگیر:(به صورت اینترمیتنت است) که علامت اصلی بیماران است که معمولاً دیسفاژی تومورال متفاوت است و اغلب نسبت به جامدات و مایعات می باشد. این حالت همراه یا بدون درد قفسه سینه است.

۲. درد قفسه سینه(chest pain):

که معمولاً در هنگام استراحت رخ می دهد ولی ممکن است همزمان با بلع یا در شرایط فشار عاطفی و روحی اتفاق می افتد. درد در ناحیه پشت استخوان جناغ احساس می شود و ممکن است به پشت، دو طرف قفسه سینه، بازوها یا کناره های فک انتشار یابد.

۳. گاهی درد قفسه سینه همراه با دیسفاژی اتفاق می افتد که در حین خوردن وعده ی غذایی احساس می شود.

اسپاسم منتشر مری بر خلاف بیماری آشالازی، بیماری تنه مری می باشد.

نکته: کاهش وزن در بیماران دچار اسپاسم منتشر مری ناشایع است.

تشخیص افتراقى اسپاسم مری

علائم ناشى از این اختلالات حرکتى باید از علائم ناشى از بیمارى قلبی، توده‌هاى مدیاستن، تومورهاى خوش‌خیم و بدخیم مرى و اسکلرودرمى افتراق داده شوند.

پزشک شما ممکن است تشخیص اسپاسم مری با این روش ها را لازم بداند:

  •  اشعه X- از مری: در طی یک آزمایش به نام بلع باریم یا esophagram، مایع غلیظی حاوی باریم به شما داده می شود که به طور موقت آستر مری را می پوشاند پس از آن می توان بر روی تصاویر اشعه X آن را دید.
  • تست ارزیابی عضلات: مربوط به بلع در آزمایش مانومتری مری، پزشک یک لوله نازک را از طریق بینی یا دهان به داخل مری می فرستد تا اثر عضلات مری را در فرایند بلع بررسی کند.
  • آزمون بصری: که اجازه می دهد تا پزشک داخل مری را ببیند در طول اندوسکوپی فوقانی، لوله توخالی و نازک، مجهز به یک دوربین از طریق دهان و گلو داخل می رود تا به طور مستقیم مری مشاهده گردد.
  • آندوسکوپی: پزشک به آرامی یک اندوسکوپ (لوله بزرگی با دوربینی کوچک در انتها) در گلوی شما قرار می‌دهد تا مشکلات شکل مری شما را بررسی کند. پزشک همچنین ضخامت مری شما را بررسی می‌کند. نمونه‌های بافت مری برای آزمایش بافت برداری و به آزمایشگاه ارسال می‌شود.
  • تصویر برداری از اشعه ایکس با بلعیدن باریوم: برای تصویر برداری از معده  و مری یک مایع رقیق به نام باریوم می‌نوشید تا  معده و مری در تصویر اشعه ایکس بهتر نمایش داده شوند. قبل و بعد از انجام تصویر برداری از توصیه‌های مراقبتی که پزشک به شما می دهد، پیروی کنید.

درمان اسپاسم مری

photos.demandstudios.com-getty-article-142-118-87682093_XS

درمان این اختلال دشوار است. زیرا دارو درمانی با نیترات ها و مسدود کننده های کانال کلسیم، اغلب تأثیر اندک دارند. ممکن است بیمار به یک رژیم غذایی سبک که دچار درد شدید و دیسفاژی هستند به درمان پاسخ ندهند. با حفظ اسفنگتر تحتانی می توان از بروز ازوفاژیت که مهمترین عارضه بعد از عمل جراحی است، جلوگیری کرد.

گشاد کردن مری با بالون و ایجاد برش روی عضلات نیز فقط در تعداد اندکی از بیماران مؤثر است.

در بسیارى از بیماران اطمینان دادن و درمان علامتى کفایت مى‌کند. هیدرالازین، نیترات‌هاى طولانى اثر و داروهاى آنتى‌کولینرژیک ممکن است تا حدودى علائم را برطرف کنند. ممکن است بیمار به یک رژیم غذائى سبک که در پنج یا شش وعدهٔ کوچک طى روز مصرف مى‌شود نیاز داشته باشد، به‌خصوص در صورتى‌که دیسفاژى مهمترین علامت باشد. بوژیناژ با دیلاتورهاى هم‌وزن جیوه در اسپاسم منتشر یا مرى فندق‌شکن، کارآئى ندارد. بیمارانى که دچار درد شدید و دیسفاژى هستند و به درمان پاسخ نمى‌دهند.

باید از اسفنکتر گاستروازوفاژیال تا قوس آئورت و یا تا هر نقطه‌اى که در مانومترى قبل از عمل افزایش فشار نشان داده شده است، میوتومى انجام شود. این عمل را مى‌توان با توراکوسکوپى یا توراکوتومى انجام داد. توراکوسکوپى براى بیمار بسیار راحت‌تر است و نتایج حاصل از آن نیز عالى است. روش توراکوتومى باز باید در بیمارانى انجام شود که امکان جراحى با توراکوستومى(مثلاً، به‌‌دلیل توراکوتومى قبلی) براى آنها وجود ندارد. با حفظ اسفنکتر تحتانى مرى مى‌توان از بروز اوزفاژیت، که مهم‌ترین عارضهٔ بعد از عمل است جلوگیرى کرد. عمل جراحى در ۹۰% از موارد موفقیت‌آمیز است. در صورتى‌که بعد از جراحى درد مداوم و دیسفاژى برطرف نشود. مى‌توان بیمار را تحت عمل ازوفاگکتومى کامل(برداشتن کامل مری) و ازوفاگوگاستروستومى گردنى قرار داد.

درمان اسپاسم مری که گاه گاهی رخ می دهد

برای اسپاسم مری که گاه گاهی رخ می دهد، درمان ممکن است لازم نباشد اما اگر اسپاسم مری با توانایی خوردن یا نوشیدن تداخل داشته باشد، درمان ضروری و در دسترس است.

اگر اسپاسم مری را فقط گاه به گاه دارید، ممکن است به درمان نیاز نداشته باشید. اگر چه درد قفسه سینه همراه با اسپاسم مری می تواند هشدار دهنده باشد، این علامت ممکن است در چند دقیقه از بین برود.

• درمان اسپاسم مری که با خوردن و نوشیدن تداخل می کند.

اگر اسپاسم مری خوردن یا نوشیدن را برای شما دشوار ساخته، پزشک شما ممکن است درمان را توصیه کند این گزینه ها ممکن است شامل موارد زیر باشند:

• مدیریت برخی شرایط اساسی، شرایطی از قبیل سوزش سردل یا بیماری ریفلاکس معده ممکن است باعث اسپاسم شود و درمان این شرایط ممکن است احتمال بروز علائم اسپاسم مری را کاهش دهد. درمان اختلالات زمینه ای، روانی مانند اضطراب یا افسردگی نیز ممکن است به تسکین اسپاسم مری کمک کند.

• داروهایی برای آرامش عضلات بلع؛ پزشک ممکن است داروهایی برای کمک به شل شدن عضلات و کاهش شدت انقباضات توصیه کند. داروهای شل کننده عضلات ممکن است شامل داروهای نیترات، ایزوسورباید(Isordil)، نیفدیپین(Procardia)، دیلتیازم(Cardizem، Tiazac،. دیگران) و یا dicyclomine (Bentyl) باشند.

• داروهای ضد افسردگی که درد را کنترل می کنند ؛ ممکن است پزشک شما داروهای ضد افسردگی سه حلقه ای، مانند آمی تریپتیلین، ایمی پرامین (توصیه نماید) و ترازودون، برای کاهش درد تجویز کند.

• جراحی در موارد نادر، جراحی ممکن است یک گزینه دیگر درمانی کمک کننده باشد. یکی از گزینه های جراحی یک روش برای ایجاد انقباضات مری ضعیف شده توسط برش برخی از عضلات که در آن اسپاسم رخ می دهد(myotomy) است.

دارو
 داروهای مورد استفاده برای اسپاسم مری عبارتند از:

  1.  داروهای مسکن: این داروها باعث رفع یا کاهش درد ناشی از اسپاسم می‌شود.
  2. داروهای شل کننده عضلات: این داروها به شل شدن عضلات مری شما کمک کند تا راحت‌تر بتوانیدعمل بلع را انجام دهید. این داروها همچنین باعث کاهش درد و نارسایی بلع می‌شوند.
  3. مهار کننده‌های پروتون پمپ: این داروها به کاهش اسید معده و جلوگیری از سوز سر دل کمک می‌کنند.
  4. زریق بوتاکس: این دارو به مری تزریق می‌شود تا عضلات مری شل شوند. پزشک برای هدایت کردن تزریق از یک لوله اسکوپ استفاده می‌کند.
  • تغییر رژیم غذایی: پزشک به شما توصیه می‌کند تا برای راحت کردن عمل بلع غذاها و نوشیدنی‌های مشخصی را بخورید.
  • فرا یا گشاد کردن کردن مری: در این روش درمانی، ابزاری داخل مری شما قرار داده می‌شود تا نواحی تنگ مری شما را با دقت باز و فراخ کند. این روش درمانی را باید بیش از یک جلسه انجام دهید.
  • جراحی: جراحی گاهی اوقات برای افرادی مورد استفاده قرار می‌گیرند که مشکل آن‌ها عضله پایین مری را تحت تاثیر قرار می‌دهد.

اهداف رژیم درمانی

۱-جلوگیری از انسداد گلو و مسیر تنفسی به وسیله‌ی غذاها و نوشیدنی‌ها

۲-معرفی غذاهایی که تقویت کننده‌ی سیستم بلع هستند.

۳-حفظ وزن مطلوب بدن و جلوگیری از کاهش وزن

۴-غلظت و نوع رژیم بسته به تحمل هر فرد دارد، باید خود فرد در تنظیم برنامه‌ی غذایی‌اش حضور داشته باشد.

۵-در شرایط پیشرفت اختلال، تشویق بیمار به استقلال در غذا خوردن.

توصیه‌های تغذیه‌ای و رژیم غذایی

*در گروه چربی‌ها کره، مارگارین، خامه ترش، پنیر خامه‌ای، مایونز و سس سفید با دقت در غلظت آن‌ها پیشنهاد می‌شود.

*در مورد میوه‌ها، آب میوه‌ها بدون دانه و یا ته‌مانده‌ی میوه مصرف شود.

*گوشت‌های نرم و پوره شده و جوان مصرف شود. گوشت‌های پیر، سفت و رشته‌ای هستند و در بلع این افراد، ایجاد مشکل می‌کنند. ماهی و مرغ در تکه‌های ریز و نرم استفاده شود و تخم مرغ حتماً پخته و مخلوط با یک ماده‌ی نرم مانند ماست یا سُس داده شود تا از خشکی آن و ایجاد انسداد جلوگیری شود.

*با انتخاب دقیق غذاها از نظر غلظت و نرمی(غذاهای پوره شده به جای مایعات غلیظ) از ورود غذا به مسیر تنفسی، پیشگیری نمایید. می‌توان با عسل، پودر شیرخشک، سیب زمینی پخته و رنده شده و یا پودر مغزها، غلظت غذاها را افزایش داد.

*فراموش نکنید غذاهایی مانند ژله و ژلاتین در دمای بدن به حالت مایع درآمده و ممکن است ایجاد مشکل کند.

*برنامه غذایی با گذشت زمان به سمت غذاهای نرم پیش رود.

*از نوشیدنی‌های بسیار داغ، قهوه، چای غلیظ، آب‌میوه‌های ترش، غذاهای خشک مانند کراکرها، ماهی‌های استخوانی، مواد چسبنده مانند موز، کره بادام زمینی و غذاهای ادویه دار خودداری کنید.

*در صورت عدم مصرف غلات کامل، میوه‌ها و سبزی‌ها، رژیم غذایی را از لحاظ کمبود فیبر و ویتامین‌ها از جمله ویتامین ث کنترل کنید.

*به برخی مواد غذایی مانند ذرت بوداده، غلات سبوس دار، مغز(به مقدار زیاد)، پنیر محلی، میوه‌ی با پوست، کرفس، آناناس و سایر میوه‌هایی که فیبر سفت‌تری دارند و هم‌زمانی بعضی غذاها با هم مانند گوشت و غذاهای خشک مانند نان‌های ساندویچی، چیپس با هم و یا با موادی که باعث چسبندگی می‌شوند مانند کره بادام زمینی، موز، سیب زمینی پوره شده باید بسیار دقت شود؛ چرا که به راحتی باعث برگشت غذا و ورود مواد به ریه(آسپیراسیون) می‌شوند.

*برای افرادی که حس دهانی آن‌ها بسیار کم شده، از غذاهای سردتر استفاده کنید.

*فراموش نکنید که هیچ داروی گیاهی را بدون مشورت با پزشک استفاده نکنید.

*و بدانیم که با رژیم غذایی یا مکمل اختلال بلع درمان نمی‌شود بلکه بدین وسیله از تحلیل بیشتر فرد جلوگیری می‌شود.

اسپاسم مری، انقباض دردناک عضلات است که مری را تحت تاثیر قرار می دهد. مری شما یک لوله دراز تو خالی است که از حلق به معده شما می رود.

اسپاسم مری می تواند مانند: درد شدید و ناگهانی قفسه سینه که به شما اجازه می دهد که بعد از چند دقیقه آن را حس کنید. اسپاسم مری معمولا به ندرت رخ می دهد اما برای برخی از افراد، اسپاسم مری مکرر و شدید است. انقباض عضلانی ممکن است از عبور مواد غذایی و مایعات به درستی از طریق مری جلوگیری کند. اسپاسم مری می تواند به مشکلات مزمن بلع و درد منجر شود.

بیماری اسپاسم مری رایج نمی باشد. پزشک برای درمان آن به بررسی علائم شما می پردازد و سپس یکی از روش های یاد شده در مقاله را برای شما تجویز می کند. درد قفسه سینه ناشی از اسپاسم مری بسیار به درد قلب شبیه است، از اینرو ممکن است بیماران این دو را با یکدیگر اشتباه بگیرند.


مری

مری در قفسۀ سینه است و در حدود 25 سانتی متر طول دارد.این عضو بخشی از دستگاه گوارش است. غذا از طریق مری از دهان به معده منتقل می‌شود.
مری لوله‌ای ماهیچه‌ای است. دیوارۀ‌ مری چندین لایه دارد :

لایه داخلی یا پوشاننده : این بافت مری مرطوب است، به گونه‌ای که غذا بتواند به‌راحتي به معده برود.
زیر مخاط : غدد این لایه مخاط تولید می‌کنند. مخاط مری را مرطوب نگه می‌دارد.
لایۀ ماهیچه‌: ماهیچه‌ها غذا را به سمت معده هل می‌دهند.
لایۀ بیرونی : لایۀ بیرونی سطح مری را می‌پوشاند.

سلول‌های سرطانی مری

سرطان در سلول‌ها آغاز می‌شود که تشکیل‌دهندة بافت‌ها هستند، بافت‌ها هم اعضای بدن را می‌سازند.سلول‌های طبیعی رشد می‌کنند و هنگامی‌ که بدن به آنها نیاز دارد تقسیم می‌شوند تا سلول‌های جدیدی تشکیل دهند. وقتی سلول‌های طبیعی پیر می‌شوند و یا آسیب می‌بینند، می‌میرند و سلول‌های جدید جای آنها را می‌گیرند.گاه، این فرآیند اشتباه پیش می‌رود. سلول‌های جدید هنگامی‌که بدن به آنها نیازی ندارد تشکیل می‌شوند و سلول‌های پیر و یا آسیب‌دیده، برخلاف روال طبیعی، از بین نمی‌روند. ساخت سلول‌های اضافه اغلب تشکیل توده‌ای از بافت را می‌دهد که به آن تومور می‌گویند.
توده‌هاي زائد (تومورها) در دیوارۀ مری خوش‌‌خیم (غیرسرطانی) و یا بدخیم (سرطانی) اند. در دیوارۀ نرم داخلی، بخش‌های زبر غیرطبیعی، برآمدگی‌های کوچک، یا یک تومور، ايجاد مي‌شود. تومورهای خوش‌خیم مثل تومورهای بدخیم (سرطانی) مضر و خطرناك نیستند.

تومورهای خوش‌خیم :

  به ندرت تهدیدی برای زندگی به شمار می‌آیند.
قابل برداشتن‌اند و معمولاً بار دیگر رشد نمی‌کنند.
به بافت‌های اطراف حمله نمی‌کنند.
به بخش‌های دیگر بدن گسترش نمی‌یابند.

سرطان مری در سلول‌های لایۀ درونی مری شروع می‌شود، و به مرور گاهی به طور عمقی به داخل مری و بافت‌های اطراف حمله می‌کند. سلول‌های سرطانی می‌توانند با جداشدن از تومور اوليه گسترش یابند.سلول‌هاي سرطاني گاهی وارد رگ‌های خونی و یا رگ‌های لنفاوی می‌شوند که شاخه‌ای به تمام بافت‌های بدن هستند. سلول‌های سرطانی معمولاً به سایر بافت‌ها می‌چسبند و رشد می‌کنند و تشکیل تومورهای جدیدی می‌دهند و به آن بافت‌ها صدمه وارد می‌کنند. به پخش سلول‌های سرطانی متاستاز می‌گویند.

انواع سرطان مری

دو نوع مهم از سرطان مری وجود دارد. هردو نوع به شیوۀ مشابهی تشخیص، درمان و مدیریت می‌شوند. دو نوع از رایج‌ترین انواع سرطان مری را بر اساس شکل میکروسکوپی سلول‌های سرطانی نامگذاری می‌کنند. هر دو نوع در سلول‌های بافت داخلی مری شروع به رشد می‌کنند.
آدنوکارسینوم مری : این نوع معمولاً در قسمت پایین مری نزدیک به معده یافت می‌شود.
سرطان سلول سنگفرشی مری : این نوع سرطان معمولاً در قسمت بالای مری یافت می‌شود و در سراسر دنیا رایج‌ترین نوع است.

عوامل بروزسرطان مری

وقتی که سرطان شما مشخص ‌می‌شود، بسیار طبیعی است که با خود فکر کنید که چه چیزی باعث این بیماری شده‌است.پزشکان به ندرت می‌توانند توضیح دهند که چرا یکی به سرطان مری دچار می‌شود و دیگری دچار نمی‌شود، به‌هرحال، ما می‌دانیم افرادی که عوامل بروز سرطان خاصی دارندبیشتر از افراد دیگر در معرض ابتلا به سرطان مری قرار دارند. عامل بروز سرطان به عاملی می‌گویند که احتمال ابتلا به بیماری را افزایش می‌دهد.
سن 65 سال یا بالاتر : سن، عامل اصلی سرطان مری است. احتمال ابتلا به بیماری با افزایش سن افزایش می‌یابد. بیشترین افرادی که بیماری سرطان مری آنها مشخص شده است 65 ساله و یا مسن‌تر هستند.
  مذکر بودن : در ایالات متحده، مردان سه برابر بیشتر از زنان درمعرض ابتلا به سرطان مری هستند.
استعمال دخانیات : افرادی که دخانیات مصرف می‌کنند بیشتر از افرادی که دخانیات مصرف نمی‌کنند در معرض ابتلا به این بیماری هستند.
مصرف زیاد مشروبات الکلی : افرادی که بیش از سه بار در روز مشروبات الکلی می‌نوشند بیشتر از افراد غیرالکلی درمعرض ابتلا به سرطان سلول سنگفرشی مری هستند. افراد الکلی که دخانیات هم مصرف می‌کنند در معرض خطر بسیار بالاتری نسبت به افرادی هستند که دخانیات مصرف نمی‌کنند. به عبارت دیگر، این دو عامل با کمک هم خطر ابتلا به بیماری را بسیار افزایش می‌دهند.
   برنامۀ غذایی سرطان مری : مطالعات به ما می‌گویند که پیروی از برنامۀ غذایی‌ که شامل مقدار کمی میوه‌ و سبزی است خطر ابتلا به سرطان مری را افزایش می‌دهد. به هرحال، نتایج مطالعات برنامۀ غذایی همیشه همدیگر را تأئید نمی‌‌‌کنند و جهت فهم بهتر اینکه چگونه برنامۀ غذایی بر خطر ابتلا به سرطان مری تأثیر می‌گذارد مطالعات بیشتری مورد نیاز است.
  چاقی مفرط : چاقی مفرط خطر ابتلا به آدنوکارسینوم مری را افزایش می‌دهد.
بازگشت (Reflux) اسید معده : بازگشت(Reflux) اسید یک جریان عقبگرد غیرطبیعی اسید معده به داخل مری است. بازگشت(Reflux) بسیار معمول است، علامت آن سوزش سردل است ولی در بعضی از افراد علائم خاصی ندارد. اسید معده معمولاً به بافت مری آسیب می‌رساند، و بعد از چندین سال، این آسیب‌بافتی در بعضی افراد منجر به سرطان آدنوکارسینوم مری می‌شود.

 Barrett Esophagus (مری بارت) : بازگشت(Reflux) اسید معده معمولاً به مری آسیب می‌رساند و به مرور باعث شرایطی معروف به مری بارت می‌شود. در این صورت، سلول‌های قسمت پایینی مری غیرطبیعی هستند. بیشتر كساني که مبتلا به مری‌بارت هستند از آن بی‌اطلاع‌اند. وجود مری‌بارت باعث افزایش خطر ابتلا به آدنوکارسینوم مری می‌شود. این عامل خطرناک‌تر از بازگشت(Reflux) اسید به تنهایی است.
بسیاری دیگر از عوامل احتمالی بروز سرطان مری(از قبیل دخانیات بدون دود) نیز بررسی شده‌اند. محققان به مطالعه در زمینۀ عوامل احتمالی بروز سرطان ادامه می‌دهند.
وجود عامل بروز سرطان مری بدین معنی نیست که فرد دچار سرطان مری خواهد شد. بیشتر كساني که عامل بروز سرطان در آنها ديده شده، هرگز دچار سرطان مری نمی‌شوند.

 علائم سرطان مری

سرطان مری در مراحل اولیه معمولاً علائمي از خون نشان نمي‌دهد، اما با رشد بیش‌تر سرطان، شایع‌ترین علائمی که بروز می‌‌‌کنند عبارت‌اند از:

غذا در مری گیر می‌کند و یا گاهی برمی‌گردد.
درد هنگام بلع غذا.
درد در قفسۀ سینه و ناحیۀ پشت.
کاهش وزن.
سوزش سر دل (یا ترش کردن).
صدای گرفته و یا سرفه‌ای که طی دو هفته رفع نمی‌شود.

این علائم معمولاً در اثر سرطان مری و یا بيماري‌هاي ديگر به‌وجود می‌آیند. اگر شما هر يك از این علائم را دارید باید به پزشک خود اطلاع دهید به‌گونه‌ای که بيماري مشخص و هر چه زودتر درمان شود.

تشخیص سرطان مری

اگر علائمی از نشانه‌‌‌های سرطان مری در خود ديديد، پزشک باید بفهمد که آیا این علائم واقعاً به علت سرطان به‌وجود آمده‌اند و یا علت دیگری دارند. پزشک شما را معاینه می‌‌‌کند و دربارۀ‌ تاریخچۀ سلامت شخصی و خانوادگی شما سوالاتی می‌پرسد. شما باید آزمایش خون بدهید یا یکی از این موارد را انجام دهید:

بلع باریم در سرطان مری :

بعد از اینکه شما محلول باریم را می‌نوشید، از مری و معدۀ شما با اشعۀ ایکس عکسبرداری می‌کنند. محلول باریم باعث می‌شود که مری شما در اشعۀ ایکس واضح‌تر دیده‌شود. این آزمایش همچنین به سری دستگاه گوارش فوقانی معروف است.

آندوسکوپی و سرطان مری:

پزشک از لوله‌ای باریک که مجهز به نور است (آندوسکوپ) برای بررسی مری شما استفاده می‌کند. پزشک ابتدا با اسپری بی‌حسی، حلق را بی‌حس می‌کند و گاهی هم جهت آرام کردن فرد، به او دارو می‌دهد. لوله را از دهان و یا بینی به مری می‌رسانند. پزشک شاید عنوان آندوسکوپی دستگاه گوارش فوقانی Upper GI یا EGD و یا ازوفاگوسکوپی (Esophagoscopy) را برای این فرایند به کار ببرد.

نمونه‌برداری از سرطان مری:

سرطان معمولاً در لایۀ درونی مری شروع می‌شود. پزشک از یک آندوسکوپ جهت برداشتن بافت از مری استفاده می‌کند. آسیب‌شناس، بافت را به منظور معاینۀ میکروسکوپی سلول‌های سرطان بررسی می‌کند. نمونه‌برداری تنها راه مطمئن جهت دانستن این امر است که آیا سلول سرطانی وجود دارد یا نه.